Ουσίες (και οινοπνεύματα)

Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει για τα αδιέξοδα που προκαλούν σε όλες τις ενεργές ηλικίες τα οικονομικά προβλήματα και η κοινωνική περιθωριοποίηση. Αλλά αυτό που δεν καταλάβαινα (ούτε τώρα…) είναι η συνάφειά τους με τη χρήση ουσιών. Δεν λέω απαραίτητα αντικαταθλιπτικών – όπου η μέτρηση των λυμάτων την περίοδο της καραντίνας έδειξε αλματώδη αύξηση – αλλά των λεγόμενων ναρκωτικών. Ως υπεραπλούστευση το άκουγα πάντα. Ή ως εύκολη δικαιολογία. Πώς δηλαδή ένας 50άρης άνεργος ή μια 60άρα έγκλειστη θα αναζητήσει μια διαφυγή (;) που ευκολότερα από παλιά βρίσκεται, αλλά δεν διατίθεται δωρεάν. Και κοστίζει.

Καμία αντίρρηση, τα ναρκωτικά περνούν και σε μεγαλύτερες ηλικίες, αλλά όχι γιατί τα μαθαίνουν τώρα! Τα δοκίμασαν στη νεότητά τους. Απλά όπως πριν από πενήντα χρόνια οι τότε 60άρηδες άκουγαν δημοτικά και πριν από τριάντα Καζαντζίδη, οι τωρινοί όμοιοί τους ακούνε Arctic Monkeys και Tonight Alive κουβαλώντας τις συνήθειες, τις αδυναμίες ή τα πάθη τους…

ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΚΑΛΟΣ