Αεροπλανοφόρα{CR} στο Αιγαίο

Πριν λίγες ημέρες ήταν στα νερά μας το αεροπλανοφόρο Charles de Gaul, η ναυαρχίδα του γαλλικού στόλου, η οποία και πέρυσι έκανε «επίδειξη σημαίας» στην περιοχή μας. Ίσως αποτελεί ειρωνεία της ιστορίας – μπορεί και μάθημα- το γεγονός ότι, όπως μάθαμε χθες, η προηγούμενη γαλλική ναυαρχίδα, το γηραιό αεροπλανοφόρο Foch, ταξιδεύει ήδη προς την Τουρκία από την Βραζιλία, η οποία το είχε αγοράσει από τους Γάλλους και το πούλησε σε τουρκική εταιρεία, για να το διαλύσει και να αξιοποιήσει το ατσάλι του, υποτίθεται.

Ακόμα και αν το Foch δεν πλεύσει αλλά καταλήξει στα διαλυτήρια πλοίων, ως τότε θα αποτελεί επίδειξη ισχύος και αποφασιστικότητας από τον Ταγίπ Ερντογάν: η Τουρκία δεν σκοπεύει να παραιτηθεί από τη «Γαλάζια Πατρίδα και η στρατιωτική παρουσία της  εκτός συνόρων αποτελεί στρατηγική εν εξελίξει. Ήδη βρίσκεται στα σκαριά άλλο αεροπλανοφόρο, το Anadolu που επρόκειτο να μεταφέρει F-35 αλλά τώρα προγραμματίζεται η τοποθέτηση drones Bayraktar που, μαζί με τους μισθοφόρους που μετέφερε η Τουρκία, χάρισαν τη νίκη στο Αζερμπαϊτζάν κατά την πρόσφατη αναμέτρηση με την Αρμενία.

Μόνο εκτόνωση δεν πρέπει να περιμένουμε λοιπόν  στα ελληνοτουρκικά και η χώρα μας θα βρεθεί μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις. Ξέρουμε πώς λειτουργούν Αστυνομία, Πυροσβεστική, Δικαιοσύνη, ΕΦΚΑ, εκπαιδευτικό σύστημα· πρέπει όμως να αισιοδοξούμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις αποτελούν εξαίρεση στον κρατικό μηχανισμό.

Αλλά και να θέλουμε να αγιάσουμε, δεν μας αφήνουν: όταν η δυνητική απειλή καταφεύγει σε αεροπλανοφόρα, drones, μισθοφόρους, τι νόημα έχει η αύξηση της στρατιωτικής θητείας κατά τρεις μήνες; Υποστηρίζεται ότι είναι δείγμα «αναλυτικής υστέρησης» η εναντίωση στην αύξηση της θητείας (Αντώνης Καμάρας, Τα Νέα, 23/3/21) διότι Σουηδία-Νορβηγία «ενσωματώνουν με επιτυχία κληρωτούς, που υπηρετούν για ένα ή ενάμιση χρόνο». Αλλά δεν πρόκειται για μαζική στρατολογία όπως συμβαίνει εδώ: οι δύο χώρες επιλέγουν μικρό αριθμό εθελοντών -10.000 επί 60.000 στρατευσίμων στη Νορβηγία, 5.000 επί 90.000 στη Σουηδία, ανδρών και γυναικών, και στις δύο περιπτώσεις- μετά από τεστ στα οποία αυτό που κυρίως μετρά είναι η ικανότητά και η διάθεσή τους να υπηρετήσουν δίπλα στους επαγγελματίες που αποτελούν τους στρατούς τους.

Η αύξηση της θητείας δημιουργεί την εντύπωση ότι οι αρμόδιοι απλώς κυλάνε ένα βαρέλι εδώ και εκεί, όπως ο Διογένης κατά την πολιορκία της Κορίνθου από τον Αλέξανδρο· αυτό μπορεί να τους παρηγορεί αλλά αποτελεσματικό δεν είναι, όπως ξέρουμε.