Ολική επαναφορά

Στο πρώτο κύμα της πανδημίας στην Ελλάδα συνέβη κάτι ιστορικά παράδοξο. Μία βαθύτατη κρίση αποκάλυψε τον καλύτερο εαυτό μας. Δεν μας δίχασε, δεν έβγαλε στην επιφάνεια φοβισμένα ταπεινά ένστικτα, δεν αποτέλεσε αφορμή για δημαγωγία και αποκόμιση πολιτικού οφέλους. Οι πολίτες βγήκαν στα μπαλκόνια για να χειροκροτήσουν τους «ήρωες με τις μπλε ποδιές», συγκινήθηκαν με τα τρυφερά λόγια του Σωτήρη Τσιόδρα για τους ηλικιωμένους, συμμορφώθηκαν με τα μέτρα, νοσηλευτές και νοσηλεύτριες ήρθαν εθελοντικά να συνδράμουν στην τιτάνια μάχη και να στηρίξουν τον κοινό σκοπό. Χύθηκε πολύ μελάνι τότε για να εξηγηθεί πώς συνέβη το ελληνικό θαύμα.

Ενα χρόνο μετά κι ενώ η πανδημία βρίσκεται πανευρωπαϊκά σε νέα κορύφωση, όλα είναι διαφορετικά. Πέρα από την προφανή κόπωση των πολιτών, όλα έχουν ξαναγυρίσει εκεί που ήταν πριν. Ο κακός μας εαυτός έχει επιστρέψει δριμύτερος, ενώ οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης επανεμφανίστηκαν για να δηλητηριάσουν συνειδήσεις και να θυμίσουν πως μετά από 10 χρόνια κρίσης δεν κατάλαβαν τίποτα.

Τη στιγμή που κάποιοι δήλωναν εθελοντικά ότι θέλουν να συνδράμουν στον αγώνα, ο συνδικαλιστής των φαρμακείων Λουράντος (των επιχειρήσεων που μαζί με τα σουπερμάρκετ ήταν τα μόνα μαγαζιά που δεν έκλεισαν ούτε μία μέρα κατά τη διάρκεια όλων των λοκντάουν και δεν υπέστησαν μείωση εισοδήματος) βγήκε να βροντοφωνάξει «το τζάμπα πέθανε». Στη συνέχεια, στοχοποίησε κατά την προσφιλή του συνήθεια δημοσιογράφους που τον στρίμωξαν σε Open και ΣΚΑΪ επειδή του απηύθυναν δημοσιγραφικά ερωτήματα για την ταρίφα που έβαλε με την ανακοίνωση των δωρεάν self-test, οδηγώντας ακόμα και συναδέλφους του να τον αδειάσουν, όπως ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Δαγρές μιλώντας το Σάββατο στο δελτίο του MEGA.

Την ίδια στιγμή το 50% των νοσηλευτών έχει αρνηθεί να εμβολιαστεί παρά το ότι έρχεται σε επαφή με ευπαθείς ομάδες, ιδιώτες γιατροί αρνούνταν να συνδράμουν στον αγώνα, παρά το ότι θα πληρώνονταν με 2.000 ευρώ καθαρά, συν 1.000 ευρώ για τις εφημερίες, ζητώντας μόνιμες προσλήψεις.

Κουρασμένοι πολίτες δεν ξέρουν τι να πρωτοακούσουν λαμβάνοντας αντικρουόμενα μηνύματα τόσο από την επιτροπή των ειδικών, όσο και από την κυβέρνηση, η οποία αφήνοντας παραθυράκια και εξαιρέσεις θόλωσε το μήνυμα. Στραβά μάτια σε παπάδες που συνωστίζονταν σε γιορτές πολυούχων πόλεων χωρίς μάσκες, σε πιστούς που επιμένουν να συνεχίζουν να κοινωνούν, εξαιρέσεις σε πολιτικές δυνάμεις που επιμένουν να συνεχιζουν να οργανώνουν πορείες με 7μισι χιλιάδες νεκρούς, ανοχή σε μορφές παραβατικότητας που έκανε τους συνεπείς να νιώσουν κορόιδα.

Κι ενώ το μήνυμα της κυβέρνησης θόλωνε, αντί να το ισχυροποιήσει μια υπεύθυνη αντιπολίτευση, εκείνη καλούσε σε αγώνα για να δικαιωθεί ο Κουφοντίνας. Είναι αποκαλυπτική η σύγκριση της γνώμης των πολιτών για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τον περσινό Απρίλιο και τον φετινό Μάρτιο στις δημοσκοπήσεις της Metron Analysis. Τον Απρίλιο, που επικρατούσε κλίμα συναίνεσης, χωρίς κραυγές, πορείες και κορώνες οι αρνητικές γνώμες είχαν μειωθεί στο 61%. Στη δημοσκόπηση Μαρτίου της ίδιας εταιρείας οι αρνητικές γνώμες έχουν εκτοξευτεί στο 74%. Ισως διότι αντί να ασκεί εποικοδομητική κριτική στην κυβέρνηση αντιπαραβάλλοντας προτάσεις εκπληρώνοντας τον συνταγματικό της ρόλο, καλούσε σε πορείες ακόμα και για την Ημέρα της Γυναίκας. Ακόμα καλύτερη βέβαια είναι η ΑΔΕΔΥ, που εκείνη την ημέρα εκτός του ότι οργάνωσε πορεία, κήρυξε και στάση εργασίας από τις 12 το μεσημέρι έως τη λήξη της βάρδιας. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. Κυριολεκτικά.