Επώνυμα ή ανώνυμα;

^«Να λέτε ότι ήταν αστυνομικός της Μπακογιάννη αυτός που σκότωσε σε τροχαίο τον 23χρονο», «ανεπίτρεπτο να αποκαλύπτει βουλευτής ότι ο νεαρός που γρονθοκοπήθηκε από αστυνομικό στη Νέα Σμύρνη είχε συλληφθεί σε επίθεση υπέρ του Δημήτρη Κουφοντίνα», «γιατί δεν λέτε το όνομα του Λιγνάδη και περιμένατε να συλληφθεί για να το πείτε;». Ολα αυτά μαζί και τα αντίθετά τους καταναλώνονται το τελευταίο διάστημα σε τηλεοπτικά παράθυρα, σάιτ, εφημερίδες και social media. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πολίτες συμμετέχουμε σε ένα θέατρο του παραλόγου, στο οποίο η ευαισθησία των δημοκρατικών αντανακλαστικών των πρωταγωνιστών αυξομειώνεται ανάλογα με το έργο που ανεβαίνει. Η διαχείριση σοβαρών περιστατικών παζαρεύεται στο ατέρμονο εμπόριο ευαισθησίας και τραγικοί θάνατοι εργαλειοποιούνται ως όπλο στην κομματική φαρέτρα. Η εβδομάδα σημαδεύτηκε από ένα τραγικό περιστατικό. Ενα νέο παιδί μόλις 23 ετών χτυπήθηκε από το αυτοκίνητο άνδρα της ασφάλειας της Ντόρας Μπακογιάννη έξω από τη Βουλή. Τα λόγια της μητέρας του σπαρακτικά: «Επειδή ήταν τόσο καλό παιδί και έδινε σε όλους, αποφάσισα να δώσω τα όργανά του, να δώσω την αγάπη του σε κάποιον άλλον άνθρωπο». Ακόμα όμως και αυτό το ασύλληπτα θλιβερό γεγονός αποτέλεσε αντικείμενο κομματικής καπηλείας. «Η Αγία Οικογένεια δολοφονεί, να βγάλουν ολόκληρο το όνομά του» απαιτούσαν χρήστες των social media, οι ίδιοι που συκοφαντούν, στοχοποιούν και μοιράζουν ψόφους πίσω από την ανωνυμία του πληκτρολογίου. Οι ίδιοι που έκαναν λόγο για φασισμό όταν βουλευτής αποκάλυψε ότι ο νεαρός που γρονθοκοπήθηκε από αστυνομικό στη Νέα Σμύρνη ανήκει σε αντιεξουσιαστική ομάδα και συνελήφθη σε επίθεση υπέρ του Κουφοντίνα.

Στην πραγματικότητα δύσκολα μπορεί κανείς να προσποιηθεί πως είναι αδιάφορες οι ιδιότητες των ανθρώπων που εμπλέκονται σε κάθε περιστατικό. Καθημερινά άτομα παραβαίνουν τα μέτρα και επιβαρύνονται με πρόστιμα χωρίς ποτέ να μάθουμε το όνομά τους. Οταν όμως αυτός που παρέβη τα μέτρα ήταν βουλευτής της ΝΔ, δελτία ειδήσεων, εκπομπές, εφημερίδες, σάιτ, έβγαλαν το όνομά του σε πηχυαίους τίτλους. Εάν, φερειπείν, ο αστυνομικός που γρονθοκόπησε τον νεαρό ήταν μέλος της Χρυσής Αυγής και συμμετείχε σε επίθεση υπέρ του Μιχαλολιάκου θα ήταν φασισμός να αποκαλυφθεί; Ή είναι φασισμός μόνο όταν αποκαλύπτεται ότι κάποιος συμμετείχε σε επίθεση υπέρ του Κουφοντίνα; Τουλάχιστον ας καταλήξουμε στα στοιχειώδη. Εάν δηλαδή νόμοι και κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους ή να εφαρμόζονται α λα καρτ, ανάλογα με το λαϊκό αίσθημα και την ετυμηγορία των τρολ των 0,60.