Εκδίκηση

Mου είναι πιο εύκολο να σκεφτώ ποιοι ΔΕΝ θέλουν αίμα: η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών που συγκεντρώθηκαν χθες στη Νέα Σμύρνη για να διαμαρτυρηθούν για την αστυνομική βία και αυθαιρεσία. Δεν θέλει αίμα ασφαλώς η κυβέρνηση (γιατί ο σκοπός της δεν είναι η επιβολή αστυνομοκρατίας), αλλά ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση (γιατί ανήκει στο δημοκρατικό τόξο). Θα ισχυριστώ ότι δεν ήθελε αίμα ούτε ο αστυνομικός που άσκησε βία για να τιμωρήσει. Ηθελαν αίμα, αντιθέτως, εκείνοι που άσκησαν βία για να εκδικηθούν. Τα δύο γεγονότα θεωρητικά συνδέονται μεταξύ τους: το ένα δεν οδήγησε στο άλλο; Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ξένα: ο συμψηφισμός της βίας είναι ανεπίτρεπτος. Οπως ανεπίτρεπτος είναι ο συμψηφισμός και της απάντησης στη βία. Η ανάγκη δηλαδή να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι δράστες της δολοφονικής επίθεσης εναντίον του αστυνομικού δεν μειώνει την ανάγκη να σταματήσει η ατιμωρησία των αστυνομικών οργάνων που αυθαιρετούν. Στο κράτος δικαίου δεν έχει θέση η εκδίκηση.