Ψηφιακός εκφοβισμός

Εμβρόντητη… Αυτή είναι η μία λέξη που περικλείει όλες τις επιμέρους αντιδράσεις. Ενα poll από ανώνυμο account φυσικά, στο οποίο κλήθηκαν να ψηφίσουν οι tweetεράδες για το αν συμφωνούν με την εκτέλεσή μου σε live τηλεοπτική μετάδοση. Εξ αφορμής ανάρτησής μου για έρευνα της MRB στο αν συμφωνεί ή διαφωνεί ο κόσμος με την πολιτική της κυβέρνησης απέναντι στον Δ. Κουφοντίνα. Διότι στο μυαλό κάποιων, που δεν είναι λίγοι, το ερώτημα της ΜRB ήταν κατάπτυστο και ισοδυναμούσε με poll για… εκτέλεση του τρομοκράτη από την κυβέρνηση! Δεκάδες σχετικά σχόλια όλα φυσικά υβριστικά, που επαινούσαν το «γενναίο» account με αποκορύφωμα ιδιωτείας ένα σχόλιο που έγραφε ότι όταν ο όχλος αποφασίζει για το ποιος ζει και ποιος πεθαίνει τότε ελευθερώνεται… ο Βαραββάς αντί του Χριστού!

Αλλά πάμε στα σοβαρά. Ασφαλώς η επίθεση ήταν και παράλογα εμπαθής και παράλογα ασύμμετρη, αν τη δει κανείς στο στενό πλαίσιο μιας απολύτως ήρεμης ανάρτησης με ένα γράφημα της ΜRB. Διότι έχω και έχουν γράψει στο παρελθόν πολύ πιο αιχμηρά πολιτικά μηνύματα χωρίς τέτοιες υστερικές αντιδράσεις. Δεν είναι όμως καθόλου «παράλογη» η επίθεση αν συνυπολογίσει κανείς το εξής: Τις προηγούμενες ημέρες είχα αντιπαρατεθεί πολιτισμένα αλλά σκληρά on air με την κυρία Κούρτοβικ και με τον κύριο Δρίτσα και γενικά είχα «εμπλακεί» στο θέμα… Οχι για το αν δικαιούται ή όχι μεταγωγής ο Δ. Κουφοντίνας διότι αυτό  θα το κρίνουν αρμόδια όργανα, αλλά για επιμέρους ζητήματα όπως π.χ. ότι ο κρατούμενος… απήχθη δεν μεταφέρθηκε στις φυλακές Δομοκού ή ότι οι δεξιοί έχουν ένα παραπάνω θέμα με τη 17Ν και τις λοιπές οργανώσεις. Αυτή είναι η πραγματική αιτία…

Να το πω απλά: Πιστεύω ότι αυτή η διαδικτυακή επίθεση με δεκάδες πανομοιότυπες υβριστικές αναρτήσεις, είναι τακτική κίνηση εκφοβισμού σε επίπεδο ελευθερίας του λόγου και σαν τέτοια την αντιλαμβάνομαι. Είναι παλιά τακτική, φασιστικής ρίζας που υιοθετείται από πολλούς μέχρι και σήμερα. Ψυχολογικά ένας απλός άνθρωπος – όχι ένας παλιός δημοσιογράφος όπως αντιλαμβάνεστε – νιώθει στοχοποιημένος, φοβάται ίσως για τη δουλειά του, την οικογένειά του και προφανώς «μαζεύεται» έστω και άθελά του. Οτι τα social media παίζουν τον ρόλο του χώρου όπου ανώνυμα, δηλαδή με κουκούλα, μπορεί κάποιος να στοχοποιεί κυρίως όσους γράφουν επώνυμα, είναι γνωστό. Προσωπικά δεν θα ήθελα περιορισμό της ανωνυμίας στα social media, διότι αυτή είναι η φύση των μέσων και σαν τέτοια προσφέρει πολλά περισσότερα απ’ όσα προβλήματα δημιουργεί. Αλλά σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορεί να λειτουργεί η «ανωνυμία» ως ασυλία.

Η Μαριάννα Πυργιώτη είναι δημοσιογράφος