«Πρώτα Αρης, μετά Γιουνάιτεντ»

Η αλήθεια είναι πως αρχικά σε καταλαμβάνει εξαπίνης. Δεν περιμένεις από έναν ποδοσφαιριστή που έχει πολυετείς παραστάσεις από τη Ligue 1 και θητεία σε κοτζάμ Λυών να υμνεί με τέτοια ζέση την ποδοσφαιρική Ελλάδα.

Στην πορεία όμως αντιλαμβάνεσαι γιατί ο Λίντσεϊ Ροζ υπερυψώνει τη χαμηλοβλεπούσα Super League 1. Το συναίσθημα, το πάθος, η εξωστρέφεια των Ελλήνων είναι χαρακτηριστικά που τον σαγηνεύουν. Και ύστερα από δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη εξομολογείται στα «ΝΕΑ» πως «μεγάλωσα υποστηρίζοντας τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά πλέον είμαι φουλ ερωτευμένος με τον Αρη!».

Από τους (Κόκκινους) Διαβόλους στον θεό (του πολέμου) δηλαδή. Και πλέον ψάχνει το νέκταρ και την αμβροσία. Τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, αλλά και την πολυπόθητη στέψη στο Κύπελλο για να τερματίσει περίοδο 51 ετών χωρίς τίτλο για τον Αρη.

Μέσα από τους συλλογικούς στόχους θέλει να φτάσει και στην επίτευξη ατομικών βλέψεων. Να συμπεριληφθεί στην κορυφαία ενδεκάδα της σεζόν 2020-21. Αποτελεί, εξάλλου, σταθερά στην άμυνα του Αρη, τη δεύτερη καλύτερη οπισθοφυλακή της τρέχουσας Super League 1 (14 γκολ παθητικό έναντι 11 του Ολυμπιακού). Οσο πιο συχνά παραφραστεί η περίφημη φράση από την Αντιγόνη του Σοφοκλή – «Λίντσεϊ… ανίκατε μάχαν» – τόσο το καλύτερο…

Μετά τη διαδρομή στη Γαλλία, βρήκες ένα νέο λιμάνι στην Ελλάδα. Τι σου αρέσει περισσότερο στη Θεσσαλονίκη;

«Οι άνθρωποι! Οι Ελληνες δεν είναι ύπουλοι. Είναι αληθινοί και δίνουν τα πάντα μέσα από την καρδιά τους. Η οικογένειά μου έχει αγαπήσει την Ελλάδα».

Επαιξες σε Λαβάλ, Βαλενσιέν, Λυών, Λοριάν, Μπαστιά, αλλά πλέον τα περισσότερα παιχνίδια της καριέρας σου είναι με τη φανέλα του Αρη. Εχει γίνει η Νο1 ομάδα στην καρδιά σου;

«Τη σεζόν 2013-14 είχα έναν τραυματισμό στο γόνατο και έμεινα εκτός για περισσότερο από έξι μήνες. Το 2014 πήρα μεταγραφή στη Λυών. Δεν ήταν εύκολο να δείξω αμέσως ετοιμότητα. Η Λυών όμως δεν περίμενε και έχασα αυτοπεποίθηση. Στον Αρη έχω κερδίσει ξανά την αυτοπεποίθηση. Είναι πλέον η ομάδα της καρδιάς μου, είμαι φουλ ερωτευμένος με τον Αρη!».

Πανευρωπαϊκά, ποια είναι η αγαπημένη σου ομάδα;

«Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μετά τον Αρη! Μεγάλωσα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά ερωτεύτηκα τον Αρη!».

Ποιες είναι οι διαφορές του γαλλικού από το ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Μιλούσα με έναν φίλο μου στη Γαλλία και του έλεγα πόσο φανταστικό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο και πως πρέπει να το παρακολουθούν περισσότερο. Είναι τρελό το πάθος στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει τέτοιο πάθος στη Γαλλία. Παίζουμε πλέον χωρίς κόσμο στις εξέδρες, αλλά ξέρουμε ότι μας βλέπουν όλοι στην τηλεόραση. Θέλουμε να μαχόμαστε για τους οπαδούς μας. Να ανταποδώσουμε την αγάπη τους. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει και ποιότητα και πάθος. Τι περισσότερο να ζητήσεις; Πιστεύω ότι οι πέντε πρώτες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος θα μπορούσαν να παίζουν στη γαλλική Ligue 1.

Η Γαλλία από την άλλη υπερισχύει στο οικονομικό κομμάτι. Οι ομάδες έχουν περισσότερα έσοδα από τα τηλεοπτικά συμβόλαια».

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του Αρη στη μάχη για τη δεύτερη θέση;

«Δεν θέλω να πω κάτι κακό για ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, αλλά θεωρώ ότι αξίζουμε τη δεύτερη θέση. Είμαστε δυνατή ομάδα. Από τον πρόεδρο και τον προπονητή μέχρι τους παίκτες. Πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι, γιατί έχει ακόμη δρόμο η σεζόν. Θέλουν και οι άλλες ομάδες τη δεύτερη θέση και πρέπει να αποδείξουμε ότι την αξίζουμε εμείς».

Εχετε τη δεύτερη καλύτερη άμυνα, μετά τον Ολυμπιακό. Ποιο είναι το μυστικό;

«Είναι η νοοτροπία που έφερε ο κόουτς Μάντζιος. Γίναμε συμπαγής ομάδα. Από τον στράικερ μέχρι τον τερματοφύλακα δουλεύουμε όλοι μαζί για να μη δεχθούμε γκολ. Πρώτα είναι η άμυνα. Μετά έχουμε την ποιότητα για να βάλουμε γκολ».

Οι φίλοι του Αρη περιμένουν 51 χρόνια για έναν τίτλο. Πόσο μακριά είναι αυτή η στιγμή;

«Το πρωτάθλημα είναι δύσκολο να το κατακτήσουμε. Το Κύπελλο όμως είναι στόχος. Την προηγούμενη σεζόν κόντρα στην ΑΕΚ χάσαμε για ένα λεπτό τον τελικό. Φέτος παίζουμε με την καλύτερη ομάδα – τον Ολυμπιακό – στα προημιτελικά, αλλά θέλουμε να προκριθούμε. Θέλουμε το Κύπελλο για τους φιλάθλους μας. Μπορούμε να το πετύχουμε. Το θέλουν βέβαια και οι άλλες ομάδες, οπότε η πρόκληση είναι μεγάλη».

Κεντρικός αμυντικός ή δεξί μπακ; Τι προτιμάς;

«Σέντερ μπακ 100%! Είναι η θέση μου. Μου αρέσει να ελέγχω από πίσω και να χτίζω. Νιώθω ότι είμαι ηγέτης, ότι κατευθύνω. Εννοείται βέβαια ότι θα βοηθήσω σε όποια θέση μου ζητήσει ο προπονητής».

Εχεις κάποιον ατομικό στόχο;

«Να κερδίσω θέση στην κορυφαία ενδεκάδα της σεζόν. Να είμαι ένας από τους καλύτερους παίκτες».

Υπόκλιση στους πρώην συμπαίκτες Σανκαρέ, Λαλά

Δύο νεοαποκτηθέντες των Αιωνίων, ο Κενί Λαλά του Ολυμπιακού και ο Γιουνούς Σανκαρέ του Παναθηναϊκού, συνυπήρξαν στη Βαλενσιέν με τον Λίντσεϊ Ροζ. Ο παίκτης του Αρη, επομένως, έχει ιδία άποψη για την αξία τους και την καταθέτει στα «ΝΕΑ» με επιφωνήματα θαυμασμού.

Παράλληλα, αποκαλύπτει ότι εντρύφησε στην ελληνική γλώσσα σε χρόνο ρεκόρ και πλέον είναι σε θέση ακόμη και να διαβάζει.

Στη Βαλενσιέν ήσουν συμπαίκτης με τον δεξιό μπακ Κενί Λαλά και τον μέσο Γιουνούς Σανκαρέ. Ποια είναι η άποψή σου για τους συγκεκριμένους παίκτες;

«θα είναι δύσκολο να παίζουμε εναντίον τους. Είναι, όμως, καλό για το ελληνικό ποδόσφαιρο η παρουσία τους. Οπως και του Εμβιλά και του Ενγκμπακοτό τους οποίους επίσης γνωρίζω. Ο Λαλά είναι πολύ γρήγορος, ποιοτικός και επιθετικός μπακ. Ο Σανκαρέ είναι ένας από τους καλύτερους – ποιοτικά – συμπαίκτες που είχα στην καριέρα μου».

Εχεις παίξει μαζί με Φεκίρ, Τοβέν, Λακαζέτ, Γκεντουζί, Μαρσιάλ και αρκετούς άλλους αστέρες. Ποιος είναι ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες;

«Συμπαίκτες ήταν όλοι καλοί. Ως ποδοσφαιριστές, ως ποιότητα ο Φεκίρ νομίζω είναι ο καλύτερος. Και ο Λακαζέτ όμως μυρίζεται εκπληκτικά το γκολ. Και ο Μαρσιάλ είναι καταπληκτικός».

Εχεις μάθει ελληνικές λέξεις;

«Ναι! Καταλαβαίνω (απάντηση με γέλια στα ελληνικά). Πριν από τον κορωνοϊό έκανα και μαθήματα, αλλά μετά σταμάτησαν. Τώρα έχω ένα βιβλίο. Μπορώ να διαβάσω ελληνικά. Ξέρω την αλφαβήτα. Την πρώτη φορά που ήρθα Ελλάδα μόνος μου, χωρίς την οικογένεια, έκανα μαθήματα αγγλικών. Μετά το νέο συμβόλαιο (καλοκαίρι 2019) άρχισα τα ελληνικά. Με βοήθησε πολύ και ο πρώην συμπαίκτης μου Νικολάς Ντιγκινί να μάθω. Είδα στην Google πως είναι από τις δυσκολότερες γλώσσες. Εγώ έμαθα σε 2-3 μήνες».

Πώς περνάς τον χρόνο σου εν μέσω lockdown;

«Με την οικογένειά μου. Με τη σύζυγό μου Οντρέ και τα δύο παιδιά μας, τον Αντριαν και τον Γιοακίμ».

Ποδοσφαιρικό είδωλο;

«Παρακολουθούσα πολλούς…  Τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Ζινεντίν Ζιντάν, αλλά στην πορεία μου άρεσε πολύ ο Σέρχιο Ράμος».

Μήπως πρέπει να αναλάβεις εσύ τις εκτελέσεις πέναλτι (όπως ο Ράμος) αντί του Μπρούνο Γκάμα;

«Δεν έχω χάσει ποτέ πέναλτι… Γιατί δεν έχω χτυπήσει ποτέ (γέλια)… Για να πω την αλήθεια έχω 100% στο Κύπελλο Γαλλίας. Πέντε στα πέντε!».