Τι είναι κεντρώο σήμερα;

Διαβάζω μήνυμα στο κινητό: «Το ΚΙΝΑΛ σάς καλεί στη διαδικτυακή εκδήλωση Ακαδημαϊκή Ελευθερία και Αναβάθμιση των ΑΕΙ», ενώ λίγες μέρες πριν διάβαζα σε εφημερίδα ανακοίνωση του κόμματος που κατακεραύνωνε «γνωστή η λογική της κυβέρνησης για αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια». Στη διπλανή σελίδα δημοσιεύονταν τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Metron Analysis για την αστυνόμευση των πανεπιστημίων. Υπέρ του σχεδίου για αστυνόμευση το 84% όσων ψήφισαν ΚΙΝΑΛ. Εχει ενδιαφέρον όταν ένα κόμμα διαφωνεί με τους ψηφοφόρους του. Αλλά καθίσταται προβληματικό όταν αυτό συμβαίνει στα περισσότερα θέματα.
Το φαινόμενο καταγράφηκε το προηγούμενο διάστημα στις δημοσκοπήσεις ως προς τη στάση των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ στο θέμα των καταλήψεων στα σχολεία, στην αξιολόγηση της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας κ.ο.κ. Καθόλου παράλογο δεν είναι κατόπιν αυτών το 92% των θετικών κρίσεων που συγκεντρώνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ. Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα. Εγειρε δεξιότερα η δεξαμενή του Κέντρου ή ο Μητσοτάκης μετακινήθηκε προς την Κεντροαριστερά; Η απάντηση είναι αρνητική και στα δύο. Τα σοβαρά προβλήματα της τελευταίας δεκαετίας έχουν επανακαθορίσει το περιεχόμενο των όρων δεξιός – αριστερός και έχουν καταστήσει παρωχημένη τη συζήτηση που διεξάγεται με όρους δεξιός – αντιδεξιός. Οι πολίτες που είδαν τις ζωές τους να αλλάζουν προς το χειρότερο τα προηγούμενα χρόνια αναγκάστηκαν να ξυπνήσουν βίαια από τις ψευδαισθήσεις και πλέον έχουν υπερβεί το δίπολο και το μόνο που αναζητούν είναι ρεαλιστικές λύσεις. Δεν τους ενδιαφέρει ποιος, αλλά το πώς. Πώς ο γονιός θα στέλνει το παιδί του σε πανεπιστήμιο το οποίο δεν θα είναι ορμητήριο παρανόμων. Πώς ο πολίτης θα μπορεί να πηγαίνει στη δουλειά του και δεν θα του κλείνει τον δρόμο μια χούφτα διαδηλωτές. Πώς θα περπατάει στον δρόμο μετά τις 8 και δεν θα κινδυνεύει να του ανοίξουν το κεφάλι. Πώς θα γίνουν επενδύσεις για να βρίσκει δουλειές και δεν θα παρακαλάει για μία θέση στο Δημόσιο.
Η πραγματικότητα έχει υπερβεί τα διλήμματα της περασμένης δεκαετίας και έχει επαναχαράξει τις ιδεολογικές γραμμές. Και αυτό είναι που αρνείται πεισματικά να δει το ΚΙΝΑΛ κάνοντας αντιπολίτευση άλλης δεκαετίας. Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Αντιπολίτευση για το φανελάκι του Τσιόδρα, το πουκάμισο που έβγαλε ο Μητσοτάκης και το ντύσιμο της Μαρέβας. Και τα αποτελέσματα φαίνονται και πάλι στις δημοσκοπήσεις και σε αυτή την περίπτωση.













