Το δίκαιο {LF}και η ειρήνη

Εχουν δημιουργηθεί ορισμένες παρεξηγήσεις σε σχέση με τις διερευνητικές συνομιλίες της Ελλάδας με την Τουρκία που ξεκίνησαν και πάλι αυτή την εβδομάδα. Η μία είναι πως ισοδυναμούν με διαπραγματεύσεις. Η άλλη, πως «σβήνουν» την προκλητική συμπεριφορά που είχε δείξει ως τώρα η Τουρκία. Οπως ξεκαθαρίζει όμως ο υπουργός Εξωτερικών στη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στα «ΝΕΑ», οι επαφές δεν είναι διαπραγματεύσεις. Δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Οπως δεν έχει ημερομηνία λήξης και ο έλεγχος της συμπεριφοράς της Τουρκίας από τη διεθνή κοινότητα.

Καμιά παρεξήγηση, αντιθέτως, δεν δικαιολογείται ως προς τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου από την Ελλάδα. Στο πλαίσιο όχι μόνο του διαλόγου, όπως τονίζει ο Νίκος Δένδιας, αλλά και των αποφάσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου όπου ενδεχομένως θα καταλήξουν οι δύο πλευρές για την επίλυση των διαφορών τους σε σχέση με τις θαλάσσιες ζώνες.

Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει να πέσουν οι τόνοι και να αποκατασταθεί ένα κλίμα στοιχειώδους εμπιστοσύνης. Να πάψει η Τουρκία να εκφράζεται με τη λογική των κανονιοφόρων, εκτοξεύοντας κάθε τόσο πολεμικές απειλές. Να πάψουν και ορισμένοι πολιτικοί ή δημοσιογραφικοί κύκλοι στην Ελλάδα να απειλούν με μετατροπή του Αιγαίου σε ελληνική λίμνη, κάτι που θα έφερνε αντιμέτωπη τη χώρα μας όχι μόνο με τη γειτονική χώρα, αλλά και με όλες τις μεγάλες δυνάμεις.

Με άλλα λόγια, τώρα που η Τουρκία αναγκάζεται υπό το βάρος των εξελίξεων να επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου και το κλίμα μοιάζει να βελτιώνεται, καλό είναι να σταματήσουν οι λεονταρισμοί από όλες τις πλευρές και να αφεθούν απερίσπαστες οι αντιπροσωπείες να κάνουν τη δουλειά τους. Πάντα με γνώμονα το διεθνές δίκαιο. Γιατί όπως είπε πρόσφατα ο έλληνας Πρωθυπουργός, «η βία δεν παράγει δίκαιο, αλλά το δίκαιο ειρήνη».