Υψηλά βολτ στη βιομηχανία

Το κυρίαρχο ερώτημα για την επόμενη ημέρα της οικονομίας, μετά την πανδημία, είναι ποια θα είναι η οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων. Τα τελευταία νέα είναι παρήγορα. Η ζημιά μπορεί να είναι μικρότερη. Σε κάποιους κλάδους, που προσωρινά η πρώτη καραντίνα είχε φρενάρει τη λειτουργία τους, φαίνεται ότι όχι απλά πάτησαν στα πόδια τους, αλλά θα καταγράψουν και σημαντική κερδοφορία. Από το υπουργείο Οικονομικών πανηγυρίζουν γιατί, οι αρχικές αιτήσεις για την επιστρεπτέα προκαταβολή 5, αποκάλυψαν ότι περίπου το ένα τρίτο των επιχειρήσεων τα είχαν πάει καλύτερα από το 2019. Οχι μόνο δεν χρήζουν βοήθειας, αλλά χτίζουν τζίρους.

Από τις τράπεζες μεταδίδεται επίσης ένα κλίμα αισιοδοξίας, ότι το περίφημο μορατόριουμ που έχει τεθεί στην αποπληρωμή των δανείων, θα προκαλέσει τελικά μικρότερη ζημιά στους ισολογισμούς τους. Υπολόγιζαν ότι θα «σκάσουν» περίπου 8-10 δισ. κυρίως επιχειρηματικών δανείων, τελικά η ζημιά θα υποχωρήσει κάτω από τα 5 δισ. ευρώ.

Ενας από τους κλάδους σηματωρούς για την ελληνική οικονομία, ο βιομηχανικός, φαίνεται ότι όχι απλά άντεξε αλλά υπερκάλυψε τη ζημιά της περυσινής άνοιξης. Επειτα από την απότομη κάμψη που σημείωσε τον Απρίλιο του 2020 (-12,8% στη μεταποίηση), ανέκαμψε και τον Νοέμβριο 2020, παρά το δεύτερο lockdown, ο δείκτης παραγωγής στη βιομηχανία προσέγγισε τα επίπεδα του Ιανουαρίου 2020.

Το μεγαλύτερο μέρος των ανθεκτικών ελληνικών εταιρειών, αποτελούν οι «μπαρουτοκαπνιμένοι». Αυτοί που άντεξαν, 10 χρόνια μνημόνια, capital controls, δυσκολίες στις εξαγωγές και προβλήματα στην παραγωγή. Είναι οι εταιρείες που συγκράτησαν την «αιμορραγία» στην απασχόληση. Το έκαναν με σχέδιο, με ψυχραιμία και κυρίως με πίστη στη δουλειά τους. Το κράτος τους στάθηκε, στο ποσοστό που του αναλογούσε.

Οι «survivors» της ελληνικής επιχειρηματικότητας απέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι σε αυτούς στηρίζεται η χώρα. Αποτελούν την παραγωγική της βάση. Αν αυτοί τα κατάφεραν στα δύσκολα, δικαιούται κανείς να θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους τώρα που αχνοφαίνεται φως στο τούνελ;

Γράφεται και δεν διαψεύδεται ότι η ΔΕΗ έχει αιτηθεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος, αύξηση έως 50% στο κόστος ενέργειας της βιομηχανίας. Φέρεται να επικαλείται η ΔΕΗ ότι δεν μπορεί να πουλάει κάτω από το κόστος παραγωγής. Επιχείρημα με το οποίο δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Δεν μπορεί να πουλάει με ζημιά. Αρα αν θέλουμε μια βιώσιμη, κανονική ΔΕΗ, θα πρέπει να αποδεχόμαστε και την απλή λογική.

Την ίδια απλή λογική επικαλείται ωστόσο και η βιομηχανία, η οποία θεωρεί αδιανόητη μια τέτοιου είδους επιβάρυνση στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Στην κυβέρνηση γνωρίζουν άριστα το θέμα. Ο Πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, απέφυγε να τοποθετηθεί δημοσίως, κατά τη χθεσινή του επίσκεψη του αρμόδιο υπουργείο. Πίσω ωστόσο από τις κλειστές πόρτες, ήταν το βασικό θέμα συζήτησης.

Το θέμα είναι πώς μπορεί να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργήσει οι πρώτες «παιδικές ασθένειες» που εμφανίζει το νεοσυσταθέν χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας, εκτοξεύοντας τις τιμές χονδρικής. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει βρει την ισορροπία του. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι μέχρι να τη βρει, θα πρέπει να χάσουν άλλοι κλάδοι την ισορροπία τους. Οι λύσεις είναι απλές. Ελεύθερος ανταγωνισμός και αυστηρή εποπτεία. Το πρώτο δεν λειτουργεί χωρίς το δεύτερο. Η εποπτεία οφείλει να εξασφαλίζει ίσους όρους ανταγωνισμού και μετριασμό των κραδασμών. Με λίγα λόγια άλλο καπιταλισμός και άλλο ασύδοτος καπιταλισμός…