Φόβοι και ελπίδες

Τα νέα δεν είναι καλά: φαίνεται ότι η «βρετανική» μετάλλαξη του κορωνοϊού είναι όχι μόνο 50%-70% μολυσματικότερη αλλά και 30% πιο θανατηφόρα. Αυτό σημαίνει ότι αν αφεθούν τα πράγματα ως έχουν, αν δεν αλλάξουν  δηλαδή τα μέτρα που ήδη υπάρχουν, αν κυριαρχήσει αυτή η μετάλλαξη τα κρούσματα θα είναι 50%-70% παραπάνω και επομένως οι θάνατοι τουλάχιστον διπλάσιοι: αύξηση 30% στο 150%-170% μας κάνει πάνω από 200%. Δυστυχώς, όπως ήταν και λογικά αναμενόμενο,  η μετάλλαξη αυτή κυριαρχεί και εκτοπίζει τις ηπιότερες μορφές του ιού.

Φαίνεται ότι τα ίδια χαρακτηριστικά, ίσως και δραστικότερα, έχουν δύο άλλες μεταλλάξεις (στη Νότια Αφρική και στη Βραζιλία). Θα είναι δύσκολο να ελεγχθεί η μη εξάπλωσή τους σε άλλες χώρες, ενώ η βρετανική ήδη κυκλοφορεί σε όλη την Ευρώπη  – και στη χώρα μας.

Από την άλλη, ο μαζικός (προεκλογικός) εμβολιασμός 2.500.000 πολιτών στο Ισραήλ έδειξε ότι, 15 ημέρες μετά τον εμβολιασμό, η αποτελεσματικότητα του εμβολίου Pfizer/BioNtech είναι 30%, ποσοστό που αυξάνεται βέβαια όσο περνά ο καιρός και κορυφώνεται μετά τη δεύτερη δόση· αλλά 30% σημαίνει ότι μόλις 1 στους 3 εμβολιαζόμενους προστατεύεται 15 ημέρες μετά τον εμβολιασμό του.

Συνυπολογίζοντας τις καθυστερήσεις στην παραγωγή και διάθεση εμβολίων, τις αβεβαιότητες για τη διάρκεια της ανοσίας που προσφέρουν και για το αν οι  εμβολιαζόμενοι θα είναι ή όχι μολυσματικοί φορείς, τα ως τώρα χρονοδιαγράμματα επανόδου στην κανονικότητα ανατρέπονται προς το χειρότερο:  ο στόχος να έχει εξασφαλιστεί η συλλογική ανοσία των Ευρωπαίων ως τον Ιούνιο φαίνεται ανέφικτος. Πρέπει να περιμένουμε νέους περιορισμούς για να προληφθεί ή τουλάχιστον να «λειανθεί» τυχόν «τρίτο κύμα» – που θα έχουν ως αποτέλεσμα  επιδείνωση της ύφεσης, της ανεργίας, της δυσανεξίας των πολιτών.

Ήδη η Covid-19 έχει προκαλέσει σε αρκετές χώρες πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις που ξεπερνούν τις ιατρικές, το δράμα ασθενών, γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού που είναι σε άμεση επαφή με τον κορωνοϊό. Όχι μόνο λόγω των περιθωριακών αρνητών της ασθένειας ή των εμβολίων αλλά και της προσπάθειας κομμάτων και φορέων να κερδίσουν εξουσία ή χρήμα -ή και τα δύο- μέσω της κρίσης. Να κάνουν την κρίση ευκαιρία για τους εαυτούς τους.

Στην Ελλάδα ως τώρα, ευτυχώς δεν ζήσαμε τρομερά δράματα ούτε στο ιατρικό μέτωπο ούτε στο πολιτικό. Ας ελπίσουμε ότι θα συνεχίσουμε έτσι και δεν θα επαναληφθούν τα προ δεκαετίας φαινόμενα· που παρέτειναν και βάθυναν την οικονομική κρίση σε βάρος της χώρας και υπέρ αυτών που έκαναν την κρίση ευκαιρία για τους ίδιους, επιτυγχάνοντας αναδιανομή της εξουσίας με πρόσχημα την αναδιανομή του πλούτου.