«Του κόσμου τα παράλογα»

^«Εγώ είμαι παράλογη; Παράλογα βλέπω»; Ηταν μια φράση της μητέρας μου που επαναλάμβανε συχνά, κι εγώ κι ο αδερφός μου γελούσαμε με την ερώτηση που την απηύθυνε προς πάσα κατεύθυνση, μπορεί και προς σύμπαν. Ποτέ δεν κατάλαβα. Προχθές όμως άκουσα τον εαυτό μου να την εκστομίζει σχεδόν στον ίδιο τόνο, με την ίδια χροιά. Μόνο που αυτή τη φορά δεν γέλασα. Απ’ τη μια μεριά συγκινήθηκα που η μητέρα μου, μετά από τόσα χρόνια, ζούσε μέσα μου κι απ’ την άλλη σάστισα γιατί όντως ήταν γνήσια η απορία μου. Κι η αφορμή δεν ήταν μια. Ηταν πολλές.

Οντως μου φαίνεται παράλογο οι πρυτάνεις να μη θέλουν την πρόταση για τον καινούργιο νόμο που αφορά στα ΑΕΙ, όπως και εξίσου παράλογες οι υπογραφές για την περίπτωση Κουφοντίνα.

Δεν καταλαβαίνω, αρέσει τόσο πολύ στους πρώτους το θέαμα της κουρελαρίας που έχουν καταντήσει τα Πανεπιστήμια; Τόσο πολύ το ευχαριστιούνται που τους χτίζουν ζωντανούς στο γραφείο τους σαν τη γυναίκα του πρωτομάστορα; Σαράντα πέντε φοιτητές κι εξήντα μαθητάδες; Τι επιστήμονες άνθρωποι είναι αυτοί που επιθυμούν, αμέτι-μουχαμέτι, να έχουν για φοιτητές παιδιά που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα. Είναι δυνατόν να επιμένουν να εισάγονται μηχανικοί που γράφουν για πέντε και έξι;

Ασε που αυτοί οι ίδιοι βαθμολογούνε. Ας βλέπουνε άσπρη κόλλα ξέξασπρη κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη κι ας κοτσάρουνε ένα 20 εκεί χάμου να τους φύγει ο νταλγκάς. Αλλά όχι. Θέλουνε και αυτοί να είναι στο ύψος της καθηγεσίας, τρομάρα τους, και οι φοιτητές στουρνάρια. Μιλάμε για μεγάλη σύγχυση.

Κι απ’ την άλλη έχεις μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που ζητάει την επιστροφή του Κουφοντίνα στον Κορυδαλλό, γιατί στον Δομοκό οι συγκρατούμενοι δεν είναι του επιπέδου του και του αναστήματός του. Συμφωνώ πως η Δημοκρατία με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να εκδικείται. Πρέπει απλώς να εφαρμόζει τον νόμο. Υπάρχει κανένας νόμος που λέει πως, όχι ο Κουφοντίνας  αλλά και όποιος άλλος δολοφόνος, πρέπει να επιλέγει αυτός τον τόπο της φυλάκισής του; Αν υπάρχει – που μπορεί ξέρω κι εγώ, πολλά ακούμε – ας τον εφαρμόσει. Πρέπει ν’ αμοληθούμε να μαζεύουμε υπογραφές;

Βγήκε μετά ο εξάδελφος του πρώην πρωθυπουργού και δήλωσε πως ήταν λάθος αυτή η κίνηση. Επιφυλάσσομαι. Εγώ αν δεν ακούσω τη Ζανέτ, της γνωστής οικογενείας, όλα τ’ άλλα τ’ ακούω

βερεσέ.

Και για να επανέλθω στους πρυτάνεις, αντί να κάθονται να σκοτώνονται για τον καινούργιο νόμο – το λέω και το ξαναλέω μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μου – γιατί δεν εφαρμόζουν τον νόμο Διαμαντοπούλου που ψηφίστηκε με 250 ψήφους, αν δεν κάνω λάθος, να ησυχάσουμε κι εμείς κι αυτοί, να ξεστραβωθούνε και τα παιδιά μας να τελειώνουμε; Δεν είμαι παράλογος. Οχι. Παράλογα βλέπω. Αϊντε.