Σεξ και Δύναμη

Η εξουσία διαφθείρει, η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό, η εξουσία είναι αυθαίρετη βία, η εξουσία είναι ισχύς νομιμοποιημένη, η εξουσία φθείρει όσους δεν την έχουν – πολλαπλοί αντιθετικοί ορισμοί που στη σημερινή δημόσια συζήτηση συμπυκνώνονται στη λέξη «βιασμός», τη χειρότερη μάλλον μορφή βίας που μπορεί να ασκηθεί σε άνθρωπο, μετά την αφαίρεση της ζωής και τον ακρωτηριασμό· επιφέρει ψυχικό ακρωτηριασμό, μπορεί και θάνατο.
Κάποτε ήταν αυτονόητο δικαίωμα του ισχυρού, του οπλοφόρου ή απλώς δυνατότερου και οπωσδήποτε του πολεμιστή, επί αρσενικών και θηλυκών – όπως μας θύμισε η συνταρακτική περιγραφή (Κώστας Κωνσταντίνου, Τα Νέα, 31/12/20) των ομαδικών βιασμών «κοριτσιών, γυναικών και αγοριών» – και δολοφονία στο τέλος- από Ελληνοκυπρίους της ΕΟΚΑ Β’ στο τουρκοκυπριακό χωριό Σανταλάρη το πολεμικό καλοκαίρι του 1974.
Μπορεί υπόσχεση λείας, μπορεί και υπενθύμιση κινδύνου, κίνητρα και τα δύο για πόλεμο ισχυρότερα από τον αφηρημένο πατριωτισμό, να είναι οι αναφορές για την αρπαγή των Σαβίνων γυναικών από τους Ρωμαίους ή, στα καθ’ ημάς, των Λαπίθων γυναικών από τους Κένταυρους – και για τούτο αναπαριστώνται περιόπτως στα μεγάλα ιερά του Παρθενώνα και του Ολυμπίου Διός.
Υποτίθεται ότι όλα αυτά ήσαν παλιές ιστορίες, ξεπερασμένες από την πολιτισμική εξέλιξη, όπως και το «δικαίωμα πρώτης νυκτός» του αυθέντη, τουλάχιστον στις «δικές μας» περιοχές: βιαστές είναι μόνο άρρωστοι εγκληματίες που επιτίθενται νύχτα σε μοναχικές γυναίκες με μαχαίρι – ώσπου ξεσπούν το metoo στην Αμερική, το σκάνδαλο με τον διάσημο διανοούμενο πατριό που βίαζε τον ανήλικο γιο της συζύγου του στη Γαλλία, ο βιασμός της Σοφίας Μπεκατώρου στην Ελλάδα, για να φανερώσουν «τα επαίσχυντα μυστικά εκείνων που εκμεταλλεύονται το κύρος τους και καταχρώνται την εξουσία τους σε βάρος των γυναικών που εξαρτώνται απ’ αυτούς επαγγελματικά, κοινωνικά, ακόμη και οικογενειακά», όπως είπε η πρόεδρος Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Θα λύσει το πρόβλημα η δημοσιότητα; Ίσως οι βιαστές φοβηθούν πως οι καλές για αυτούς ημέρες της σιωπής των θυμάτων πέρασαν· ίσως κατανοήσουν πως η μεγαλύτερη ή μικρότερη εξουσία δεν συνοδεύεται με ατιμώρητη απόσπαση σεξουαλικής απόλαυσης σε αντάλλαγμα για την κοινωνική άνοδο που υπόσχονται δραστηριότητες όπως αθλητισμός, τέχνη (ακόμη και η πολιτική) σε παιδιά που δεν έχουν εκ καταγωγής εξασφαλισμένη σταδιοδρομία – θα είναι σημαντικό βήμα.
Ο βιασμός είναι ακραία περίπτωση, συνήθως τα θύματα εγκαταλείπονται αυτοβούλως στον αναφροδισιακό στην πραγματικότητα εξουσιαστή για να μην καταστραφεί η ζωή τους. Υπάρχει όμως και το αντίθετο φαινόμενο: η λαμπρή σταδιοδρομία χάρη στην παραχώρηση σεξουαλικής απόλαυσης στους αυθέντες. Πασίγνωστα φαινόμενα υποταγής και αναρρίχησης στην εξουσία, αντιστοίχως, που δύσκολα θα απαλειφθούν από την ανθρώπινη κατάσταση.














