Ας φρόντιζαν οι… συγκλητικοί

Πριν από λίγες ημέρες, οι υπουργοί Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη έδωσαν σε δημόσια διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου το οποίο μεταξύ των άλλων προβλέπει και τη δημιουργία Ομάδας Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων (ΟΠΠΙ). Πρόκειται για ένα Σώμα που θα αποτελείται από εκπαιδευμένους αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ. και θα υπάγεται στις εντολές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και θα εγκατασταθούν στα ΑΕΙ που παρουσιάζουν προβλήματα βίας. Αποστολή τους θα είναι η πρόληψη της παραβατικότητας και η αντιμετώπισή της στους χώρους των ΑΕΙ.

Πριν ακόμα το θέμα τεθεί σε διαβούλευση, οι σύγκλητοι δύο πανεπιστημίων (Παντείου και ΑΠΘ) είχαν αντιδράσει ισχυριζόμενοι ότι η φύλαξη του χώρου τους και ο έλεγχος της χρήσης τους είναι αρμοδιότητα των πανεπιστημίων και θα πρέπει να διασφαλίζονται από τα Πανεπιστημιακά Οργανα που θα υπάγονται σε αυτούς και όχι στην ΕΛ.ΑΣ. Παράλληλα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης απορρίπτουν την παρουσία των ΟΠΠΙ, τα οποία θεωρούν ως δύναμη καταστολής. Ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του Ν. Φίλη, δήλωσε ότι «θα αγωνιστούμε να μην εφαρμοστούν τα μέτρα στην πράξη» τονίζοντας ότι «θα καταργηθούν όταν φύγει η Δεξιά». Το ΚΚΕ, στρεφόμενο κατά του συνόλου του σχεδίου Νόμου κάνει λόγο «για ένταξη ταξικών φραγμών, αυταρχισμού και καταστολής στην εκπαίδευση». Το ΜΕΡΑ-25 χαρακτηρίζει το σχέδιο σαν έκτρωμα και ζητάει την απόσυρσή του.

Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης ήταν αναμενόμενες, αφού με κάθε τρόπο προσπαθούν να συντηρήσουν την εκλογική τους πελατεία. Αναμενόμενες και οι αντιδράσεις των φοιτητικών συλλόγων, των «αιωνίων» φοιτητών και των αντιεξουσιαστών, αφού θα χάσουν ένα πεδίο δόξης λαμπρό. Χωρίς αμφιβολία είναι ένα σοβαρό ζήτημα που απασχολεί την κοινωνία και όχι μόνο τους συγκλητικούς. Ωστόσο χρονίζει επικίνδυνα. Απορία αποτελεί η άρνηση των συγκλητικών, οι οποίοι επικαλούνται ακόμα και συνταγματικά κωλύματα. Δεν μπορεί να ξεχνούν τις πράξεις βίας που έχουν συμβεί, εντός και πέριξ των ΑΕΙ και είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη των πολιτών, όπως η κακοποίηση και ο εξευτελισμός συναδέλφων τους, καταστροφές κτιρίων και υλικού, ορμητήρια επιθέσεων, κατασκευή εκρηκτικών, παρεμπόριο, διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ. Δεν είναι γνωστό αν οι συγκλητικοί αντιδρούν από φοβίες, άκρατες ιδεοληψίες ή θεωρούν ταμπού τις αστυνομικές δυνάμεις στον χώρο των ΑΕΙ. Πού πήγε όμως η ευαισθησία τους;

Από την πλευρά της κυβέρνησης προφανώς μετρούν και το «πολιτικό κόστος», όμως το μύθευμα αυτό αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για κάθε μεταρρύθμιση. Η ευταξία στα ΑΕΙ αποτελεί ένα στοίχημα που η κυβέρνηση, αν θέλει να προχωρήσει σε δομικές αλλαγές, πρέπει να το κερδίσει. Τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία.

Το πρόβλημα είναι αν θα πειστούν καθηγητές και συγκλητικοί που διαφωνούν. Ομως, επί τόσα χρόνια, οι ίδιοι επέδειξαν ανικανότητα και πλήρη αδυναμία να περιφρουρήσουν τους χώρους τους από άνομες ενέργειες. Πρέπει, επιτέλους, να καταλάβουν – άσχετα από κομματικές προσεγγίσεις – ότι έφθασε το τέλος εποχής του παλαιού συστήματος και οι συνθήκες είναι ώριμες για την αλλαγή. Οι συγκλητικοί λοιπόν, ας φρόντιζαν να έχουν δημιουργήσει υγιείς συνθήκες στα ΑΕΙ για να μην παρεμβαίνει τώρα ο νόμος για να επιλύσει ένα θέμα που δημιουργήθηκε με την ανοχή τους, αν όχι με την υπόθαλψή τους.

Ο Γιάννης Παπαδογιαννάκης είναι δικηγόρος και διετέλεσε γενικός γραμματέας των υπουργείων Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης