Η δική τους στιγμή

Πώς ένιωθε άραγε η Σοφία Μπεκατώρου όταν διάβαζε για πρώτη φορά, τον Οκτώβριο του 2017, τις καταγγελίες των γυναικών του Χόλιγουντ εναντίον του Χάρβεϊ Γουάινστιν; Ηξερε τότε ότι κάποια μέρα θα έβρισκε το δικό τους θάρρος, ώστε να καταγγείλει δημόσια τον βιαστή της ή πίστευε πως δεν θα κατάφερνε ποτέ να μιλήσει, όπως τόσες άλλες γυναίκες που έχουν βρεθεί στη θέση της;

Το ρίσκο που πήρε η Μπεκατώρου ήταν τεράστιο – και φάνηκε στην υποδοχή της καταγγελίας από την Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία, αλλά και σε αυτούς που αναρωτήθηκαν τα πώς και τα γιατί, που έτρεξαν να ρίξουν το βάρος της κακοποίησης σε ένα κορίτσι 21 ετών και όχι στον ίδιο τον θύτη. Ομως η Μπεκατώρου δεν είναι μόνη. Ολες ξέρουμε, όλες τους ξέρουμε.

Είχαμε καιρό να προετοιμαστούμε για τη στιγμή που η φιγούρα του βιαστή δεν θα ήταν πια ο Γουάινστιν ή ο Μπιλ Κόσμπι. Από το 2017 έως σήμερα, όμως, η ελληνική κοινωνία έκανε άλλα πράγματα. Τώρα που το #MeToo της χτύπησε την πόρτα, η γάτα δεν ξαναμπαίνει στην ντουλάπα. Η συζήτηση του επόμενου διαστήματος είναι αφιερωμένη σε εκείνες που σιώπησαν φοβούμενες πως θα καταστραφούν. Χάρη στη γενναιότητα της Μπεκατώρου, έστω για λίγο, τα αυτιά είναι ανοιχτά.