Γερά θεμέλια

Είναι αυταπόδεικτο. Δεν πας πουθενά δίχως σοβαρή και στιβαρή άμυνα. Ο Ολυμπιακός το γνωρίζει. Και φροντίζει να επενδύει σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδού. Καλά τα όσα συμβαίνουν από τη μέση και μπροστά και ενίοτε …χορταίνουν το μάτι του θεατή, ωστόσο τα μετόπισθεν είναι η βάση. Είτε το αντιλαμβάνονται ορισμένοι, είτε όχι.

Η συμφωνία του Ολυμπιακού με τον Σεμέδο που γνωστοποιήθηκε από τον Μαρτίνς, έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Αρχικά και ας μη φανεί υπερβολή, οι Ερυθρόλευκοι ήθελαν έναν τόσο κλασάτο και μπαλάτο κεντρικό οπισθοφύλακα να τους καθοδηγεί από την άμυνα. Δεν είναι τόσο αρχοντικός όσο για παράδειγμα υπήρξε ο τεράστιος Μάρτιν Νοβοσέλατς (όσοι έβλεπαν μπάλα τη δεκαετία του ’80 θυμούνται τον συγκεκριμένο λίμπερο), ωστόσο έχει ικανότητες ξεχωριστές που τον προορίζουν για μεγάλα πράγματα. Δεύτερον, ο Ολυμπιακός με τα «όχι» που είπε στις προτάσεις και με την κίνηση για επέκταση του συμβολαίου του άσου (θα ακολουθήσουν και άλλες ανανεώσεις, αυτό είναι το πλάνο) αποδεικνύει πως δεν θέλει να αποχωριστεί τα «καλά» κομμάτια του ρόστερ του και επιπρόσθετα, μπορεί να τα κρατά στις τάξεις του. Τρίτον, η υπεραξία του Σεμέδο μετά την συμμετοχή του στην Εθνική Πορτογαλίας όλο και ανεβαίνει, άρα μόνο κέρδη θα προκύψουν και για τα δύο μέρη στο εγγύς μέλλον. Και ακόμη, το Τσάμπιονς Λιγκ αλλά και οι ορίζοντες που ανοίγονται ως γεγονότα «μιλούν» από μόνα τους για το τι συμβαίνει στο Λιμάνι.

Ενας Σεμέδο σε καλή αγωνιστική αλλά και ψυχολογική κατάσταση είναι σημαντικό όπλο στη φαρέτρα κάθε προπονητή. Εν προκειμένω του συμπατριώτη του, Πέδρο Μαρτίνς. Τα όποια κενά προέκυψαν το προηγούμενο καλοκαίρι όπως διαφαίνεται, χωρίς να έχουμε δει όλους τους παίκτες ακόμη στο χορτάρι, καλύφθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η καρδιά της άμυνας μένει η ίδια. Σπουδαίο το μήνυμα που στέλνει η διοίκηση του Ολυμπιακού. Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του τώρα που άνοιξε η γιορτή του Τσάμπιονς Λιγκ και το πρώτο βήμα ήταν άκρως θετικό. Δεν υπάρχουν μόνο ευχολόγια, αλλά και αποδείξεις ότι ο κόσμος μπορεί να περιμένει τα καλύτερα που έρχονται οσονούπω. Οσοι αξίζουν ανταμείβονται στο έπακρο. Δίνουν, αλλά και παίρνουν. Το κασέ τους εκτοξεύεται με τις συνολικές επιτυχίες. Γιατί οι ιθύνοντες αναγνωρίζουν την προσφορά τους. Και το σύνολο παραμένει συμπαγές, δυνατό, ομοιογενές και έχοντας ως στόχο να κάνει την υπέρβαση. Κάθε χρόνο και κάτι παραπάνω. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί;