Δεν είναι τεμπελιά

Σας μοιάζει η προοπτική ενός δεύτερου λοκντάουν με ένα ντεζά βι; Και ανησυχείτε για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στο σώμα σας; Εγώ ναι. Το μεγαλύτερό μου πρόβλημα στην καραντίνα είναι η καθιστική ζωή. Προσπάθησα να κάνω τζόκινγκ σε τακτά διαστήματα, αλλά το γεγονός πως δεν μετακινούμην για να πάω στη δουλειά ή άλλα μέρη μείωσε δραματικά τα επίπεδα της φυσικής μου δραστηριότητας. Σύμφωνα με το iPhone μου, ο μέσος όρος των ημερήσιων βημάτων μου μειώθηκε στο μισό. Δεν ήμουν ο μόνος. Ερευνες έχουν δείξει πως περίπου οι μισοί Βρετανοί πήραν βάρος την περίοδο της καραντίνας.

Πώς μπορούμε λοιπόν να τα πάμε καλύτερα σε έναν ενδεχόμενο δεύτερο γύρο καραντίνας, τουλάχιστον ως προς την άσκηση; Η γνώση του παρελθόντος μας βοηθά να κατανοήσουμε το παρόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον κι εγώ έχω μελετήσει την εξέλιξη, τη βιολογία και την ανθρωπολογία της φυσικής δραστηριότητας. Επιπλέον έχω κάνει πειράματα στο εργαστήριό μου στο Χάρβαρντ και έχω ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο για να παρατηρήσω τον τρόπο που χρησιμοποιούν το σώμα τους οι μη δυτικοποιημένοι και μη βιομηχανοποιημένοι άνθρωποι, που είναι και το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.

Οι έρευνές μου έχουν δείξει λοιπόν πως οι τροφοσυλλέκτες της Τανζανίας ξοδεύουν δυο και κάτι ώρες την ημέρα σε μέτρια ή έντονη φυσική δραστηριότητα. Κάθε μέρα, ακόμη και οι 70χρονοι περπατούν από 8 έως 14 χιλιόμετρα κουβαλώντας συχνά μεγάλα βάρη, ενώ απασχολούνται και σε άλλες δραστηριότητες όπως το σκάψιμο. Αγρότες που δεν έχουν τρακτέρ και άλλα μηχανήματα εργάζονται ακόμη σκληρότερα. Και οι δυτικοί; Πριν από την πανδημία, ο μέσος όρος ημερήσιας φυσικής δραστηριότητας ήταν μιάμιση ώρα. Γίναμε λοιπόν τεμπέληδες; Σε καμία περίπτωση. Η αποφυγή της φυσικής δραστηριότητας είναι μια ενστικτώδης λειτουργία στους ενήλικους. Ο άνθρωπος τείνει να κάθεται όσο περισσότερο μπορεί.  Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας λοιπόν. Βρείτε μόνο ευχάριστους τρόπους να ασκηθείτε και ας ελπίσουμε πως η εξελικτική διαδικασία θα μας υποδείξει μια μέρα νέους τρόπους κίνησης.