Παγίδα

Δεν χρειαζόταν να αναλάβει ο Αδωνις Γεωργιάδης το βάρος της υπεράσπισης της Εκκλησίας έναντι των επιστημόνων που ζητούν να απαγορευθεί η Θεία Κοινωνία. Το είχε πρώτος κουβαλήσει, έστω και – sic – αυθόρμητα, ο Γιώργος Κουμουτσάκος. Παρ’ όλα αυτά εκείνος, σαν ευσεβής πιστός που κυνηγάει τον σταυρό, το σήκωσε. «Τα επιδημιολογικά δεδομένα μέχρι στιγμής δείχνουν μια διαρκή μείωση του μέσου όρου ηλικίας των φορέων, ότι πολλοί είναι από δομές προσφύγων, δεν έχουν συνδέσει τη διάδοση με τη θεία κοινωνία, να είμαστε σοβαροί», απεφάνθη ο υπουργός Ανάπτυξης. Τι κι αν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χθες προειδοποιούσε πόσο προβληματίζει την κυβέρνηση το προφίλ αυτών που καταλήγουν σε ΜΕΘ, μιας και είναι «ηλικιωμένοι – τις τελευταίες εβδομάδες, μάλιστα, έχει αυξηθεί η μετατόπιση των κρουσμάτων σε ηλικίες πάνω από τα 55 έτη»; – άνθρωποι δηλαδή που είθισται να πηγαίνουν στις εκκλησίες να κοινωνήσουν. Η παγίδα στην οποία πέφτουν το ένα μετά το άλλο κυβερνητικά στελέχη στο θέμα του κουταλιού, που εκτός από σώμα και αίμα Κυρίου ενδέχεται να περιέχει και σάλιο με COVID-19, είναι οφθαλμοφανής.

Σύγκριση

{ARXMEG}Ο επαγγελματισμός ωστόσο ενός συντηρητικού πολιτικού, που οφείλει να δηλώνει θρήσκος, δεν τους επιτρέπει να την αποφύγουν. Κι όμως, τελικά ίσως οι ίδιοι παγιδεύουν τους εαυτούς τους. Αλλού η ορθόδοξη εκκλησία προσαρμόστηκε στα υγειονομικά πρωτόκολλα κατά της διασποράς του κορωνοϊού που της επέβαλε το κράτος. Στη Γερμανία, φερ’ ειπείν, όλα τα ομόσπονδα κρατίδια εξέδωσαν στις αρχές Μαΐου νομοθετικά διατάγματα που ρύθμιζαν τον τρόπο της μετάληψης, απαγόρευαν δηλαδή τη Θεία Κοινωνία «με τη χρήση Αγίας Λαβίδας». Κάτι ανάλογο συνέβη σε Ολλανδία, Βέλγιο, Ελβετία, Λουξεμβούργο, ΗΠΑ και Αυστραλία. Αλλά όχι σε βαλκανικές χώρες σαν τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Ρουμανία ή τη Βουλγαρία, όπου το ντιμπέιτ – για να το πούμε κομψά – μεταξύ κράτους και εκκλησίας υπήρξε έντονο. Η αντιπαραβολή των δυο παραπάνω τάσεων, λοιπόν, αποδεικνύει κάτι: αν η πολιτεία το επιθυμεί πραγματικά, μπορεί να απαιτήσει από την εκκλησία μια θυσία για την αναχαίτιση του ιού. Αλλωστε, δεν υπάρχει καμιά ανάγκη στάθμισης μεταξύ δημόσιας υγείας και πίστης εδώ – αφού κανείς δεν αμφισβητεί, ούτε περιορίζει, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης κανενός.{ARXMEG}