Αν υπήρχε ένα και μόνο πεδίο της πολιτικής στο οποίο άπαντες οφείλουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους αυτό θα ήταν τα εθνικά ζητήματα. Οχι μόνο γιατί η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής δεν γίνεται με κραυγές ή με βάση τις επιταγές του θυμικού – ή κατά το γνωστό διπλωματικό κλισέ δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, μόνο εθνικά συμφέροντα. Αλλά κι επειδή σήμερα είναι μια κρίσιμη ημέρα στην παρατεταμένη ελληνοτουρκική κρίση του φετινού καλοκαιριού.
Επειτα από ενάμιση μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Ορούτς Ρέις» βρίσκεται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο συνοδεία του τουρκικού στόλου, σήμερα θα γίνει – σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησης – μια πολιτική συζήτηση για την τουρκική προκλητικότητα στo πλαίσιo της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας – η οποία μέχρι τώρα τηρούσε ίσες αποστάσεις από τα δυο της μέλη. Σήμερα, συνεπώς, είναι μια σημαντική στιγμή αφού οι σύμμαχοι Ελλάδας και Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θα κληθούν να πάρουν σαφή θέση.
Εφόσον όλοι συμφωνούμε, λοιπόν, πως προέχει η υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι υποχρέωσή μας να εμφανιζόμαστε και ενώπιον του διεθνούς παράγοντα με μια ξεκάθαρη εθνική θέση – αφού απαιτούμε από τους εκπροσώπους του να αποσαφηνίσουν τη δική τους. Η εικόνα μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης που διαρκώς είτε κατηγορεί την κυβέρνηση για τους χειρισμούς της στα ελληνοτουρκικά είτε τη μέμφεται ότι δεν επιθυμεί πραγματικά να υπάρξει μια εθνική συμπαγής γραμμή επειδή δεν συγκαλεί συμβούλιο αρχηγών, δεν προσφέρει καμία υπηρεσία στη χώρα και τα εθνικά της συμφέροντα. Εθνική γραμμή εξάλλου υπάρχει και σε αυτήν ομνύουν όλοι: διάλογος με την Τουρκία μόνο για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ και στην περίπτωση που δεν αποδώσει καρπούς, στο βάθος προσφυγή στη Χάγη.
