Ημίτρελοι, {LF}τότε και τώρα

Την ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ για την πορεία του ΑΕΠ φέτος (-15,2% το β’ τρίμηνο) συνόδευε και πίνακας με στοιχεία από το 2010 ως σήμερα. Βλέπει λοιπόν αμέσως κανείς ότι το 2010, πρώτο τρομερό «μνημονιακό έτος», η αντίστοιχη ύφεση της οικονομίας ήταν μόλις το ένα τρίτο της φετινής (-5,2%). Στο -10% έφθασε το πρώτο τρίμηνο του 2011, συνεχίστηκε στα επίπεδα του 8%-10% ως τις εκλογές του 2012, οπότε άρχισε αργή ανάκαμψη και στις αρχές του 2014 η οικονομία ισορρόπησε – έχοντας υποστεί απώλειες συνολικά περίπου 25% σε αυτά τα τέσσερα χρόνια.

Το πλήγμα δηλαδή που έχει δεχθεί η οικονομία από τον κορωνοϊό στους πρώτους έξι μήνες του 2020  είναι πολλαπλάσιο του πλήγματος που είχε δεχθεί τους πρώτους έξι μήνες του 2010 εξ αιτίας των πρώτων περιοριστικών μέτρων της κυβέρνησης Παπανδρέου. Τότε όμως υπήρχαν ήδη νεκροί (Marfin, τρομοκρατικές ενέργειες) και είχαν οργανωθεί εκατοντάδες διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις σε όλη τη χώρα. Το πολιτικό προσωπικό είχε κυριολεκτικά αφηνιάσει: στο ΠαΣοΚ έβλεπαν ότι  τα μέτρα που παίρνουν θα τους κοστίσουν εκλογικά και οι ποντικοί άρχισαν να εγκαταλείπουν το σκάφος, οι αντιπολιτευόμενοι έβλεπαν την ευκαιρία τη ζωή τους να αναρριχηθούν στην εξουσία. Προέβλεπαν ότι τα πράγματα θα πάνε χειρότερα  – και κατάφεραν να τα οδηγήσουν εκεί. Κλασική πολιτική αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Σήμερα, νεκρούς μετράμε πολλούς περισσότερους λόγω  του ιού, ευτυχώς όμως έχουμε ηρεμία πολιτική, πέρα από τις γελοιότητες διαφόρων ημίτρελων που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ιός ή ότι οι μάσκες θα σκοτώσουν τους μαθητές αντί να τους προφυλάξουν. Αλλά ημίτρελοι υπήρχαν και τότε: ισχυρίζονταν πως δεν υπάρχει χρέος, πως δεν υπήρχε έλλειμμα 15%, πως τα  μνημόνια σκοτώνουν την  οικονομία, δεν την θεραπεύουν. Δεν θεωρούνταν όμως ημίτρελοι: έκαναν συγκεντρώσεις και παρουσίαζαν προγράμματα στο Ζάππειο, έβαζαν τον ενενηντάχρονο Μανώλη Γλέζο επικεφαλής διαδηλώσεων να σπάει τα φράγματα των ΜΑΤ, κινητοποιούσαν χιλιάδες ανθρώπους.

Αυτοί οι άνθρωποι που το -5% του ΑΕΠ στις αρχές του 2010 το έφθασαν -25%  τέσσερα χρόνια αργότερα και ισχυρίζονταν ότι δεν έφταιγαν η διάλυση του κράτους και της οικονομίας που οι ίδιοι οργάνωναν αλλά οι «πολλαπλασιαστές του ΔΝΤ», έγιναν πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, διοικητές οργανισμών. Τους ακούμε ξανά να προειδοποιούν ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν – και χρειάζεται μεγάλη προσοχή: είναι ικανοί να το καταφέρουν πάλι. Αν η οικονομία πάει τρισχειρότερα και ο απολογισμός της επιδημίας χειροτερεύσει, μπορεί ένοχος να είναι ο ίδιος: it’s the politics, stupid