Σχέσεις

Ο Χάικο Μάας έχει αναλάβει μια δύσκολη αποστολή, εκείνη του διαμεσολαβητή μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας. Δύσκολη όχι μόνο γιατί οι δύο πλευρές έχουν τις φρεγάτες τους παρατεταγμένες στο Αιγαίο, αλλά και επειδή η εμπιστοσύνη της μιας στην αμεροληψία του γερμανικού παράγοντα είναι – για να το πούμε κομψά – ελαφρώς κλονισμένη. Αφορμή στάθηκε, όπως έλεγαν οφ δε ρέκορντ ελληνικές πηγές, η άρνηση της Γερμανίας να συζητήσει την επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων στην Τουρκία στο προηγούμενο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ενωσης. Η αιτία ωστόσο βρίσκεται στην ελληνική ανάγνωση της συνολικής στάσης της ηγέτιδας ευρωπαϊκής δύναμης στη δεύτερη μέσα σε λιγότερο από μήνα ελληνοτουρκική κρίση. Σύμφωνα με αυτήν η γερμανική στήριξη δεν υπήρξε μέχρι τώρα τόσο ξεκάθαρη όσο θα επέβαλλε η συνύπαρξη Ελλάδας – Γερμανίας στο ίδιο κλαμπ κρατών. Το Βερολίνο, από την άλλη, δεν έχει κρύψει την ενόχλησή του για το τάιμινγκ της ανακοίνωσης της συμφωνίας Ελλάδας – Αιγύπτου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Οι ελληνογερμανικές σχέσεις λοιπόν φάνηκε – παρά τα αντιθέτως λεγόμενα δημοσίως – να περνούν μια μίνι κρίση.

Ευκαιρία
Επομένως, τι περιμένει η Αθήνα από τη σημερινή επίσκεψη του γερμανού υπουργού Εξωτερικών; Εκτιμά κατ’ αρχάς ότι «οι Γερμανοί θα έχουν καταλάβει πια πως τα περί διαλόγου από την τουρκική πλευρά είναι προσχηματικά», όπως λέει ένα κυβερνητικό στέλεχος που τονίζει ότι οι δίαυλοι Καγκελαρίας και Μαξίμου δεν σταμάτησαν να λειτουργούν αυτή την περίοδο. Η γερμανική κυβέρνηση προειδοποίησε χθες ότι η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο επιβαρύνει τη σχέση της ΕΕ με την Τουρκία και ενδεχόμενη κλιμάκωσή της θα έχει ακόμα βαρύτερες συνέπειες. Η ελληνική πλευρά είδε αυτές τις δηλώσεις με ικανοποίηση, αφού επιβεβαιώνουν μια σκλήρυνση της στάσης του Βερολίνου απέναντι στην Αγκυρα – η οποία είχε διαφανεί και σε όσα είπε η Μέρκελ από το θέρετρο των γάλλων προέδρων. Απλά η αισιοδοξία εντός των κυβερνητικών κύκλων είναι συγκρατημένη. Ελπίζουν οι Γερμανοί να έχουν νιώσει εξαπατημένοι από τους Τούρκους, αλλά δεν παραγνωρίζουν τα γερμανικά συμφέροντα. Κάπου ανάμεσα στα δύο πάντως ενδέχεται να βρεθεί μια ευκαιρία προώθησης των ελληνικών θέσεων. Το ερντογανικό ταμπεραμέντο θα μπορούσε τελικά να αποδειχθεί το μεγαλύτερο ατού της Ελλάδας.