Αντικατάσταση

Πήγε να εγκαινιάσει ένα εργοστάσιο αλλά αντί ενός εθιμοτυπικού πανηγυρικού εκφώνησε έναν φιλιππικό κατά του ιδρυτή του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Εντάξει, δεν τόλμησε να εκστομίσει το όνομα «Μουσταφά Κεμάλ» μιας κι εκείνος παραμένει τοτέμ για μεγάλο μέρος της εκλογικής βάσης στη γειτονική χώρα. Είπε μόνο με οργίλο ύφος ότι το Ρεπουμπλικανικό κόμμα «πρέπει να δώσει εξηγήσεις στο έθνος μας για το πώς έφυγαν από τα χέρια μας τα νησιά που είναι τόσο κοντά στην ηπειρωτική μας χώρα». Η επίθεση δεν πρέπει να ιδωθεί σαν μια από τις συνηθισμένες στα πλαίσια της πολιτικής του αντιπαράθεσης με τους κεμαλιστές. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τα τελευταία χρόνια δεν κρύβει την απέχθειά του για το κοσμικό κράτος που εγκαθίδρυσε ο Ατατούρκ. Ούτε τη ναρκισσιστική του ανάγκη να τον υποκαταστήσει στο συλλογικό φαντασιακό. Ηδη από το 2016, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, φροντίζει πορτρέτα του να τοποθετούνται πάντα δίπλα στα κεμαλικά – που διακοσμούν κάθε γωνιά της δημόσιας ζωής στην Τουρκία -, και να έχουν το ίδιο μέγεθος κορνίζας.

Μειονέκτημα

{ARXMEG}Ο ισλαμιστής που ονειρεύεται την απόλυτη εξουσία ενός σουλτάνου μέσα στο Τοπ Καπί έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν τα εργαλεία του ανεξίθρησκου κράτους προκειμένου να γίνει στη λαϊκή συνείδηση Κεμάλ στη θέση του Κεμάλ. Το κόμμα του, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, πλήρωνε π.χ. υποτροφίες για τα διασημότερα πανεπιστήμια της Δύσης σε νεαρά κορίτσια υπό την προϋπόθεση εκείνα να φορούν μαντίλα. Πλέον όμως νιώθει τόσο δυνατός – ή τόσο ανασφαλής σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις – που χτυπά ανοιχτά την τουρκική κοσμική παράδοση. Προχθές, πάντως, πέρασε μια λεπτή κόκκινη γραμμή. Υπερέβη ένα όριο που επιτρέπει στους αντιπάλους του, εντός κι εκτός της χώρας, να τονίζουν τη βασικότερη διαφορά του με το είδωλο που μισεί, φθονεί και θέλει να αντικαταστήσει: Μπορεί να τους ενώνει ο αυταρχικός τρόπος διοίκησης, ο Ατατούρκ ωστόσο είχε τη δυνατότητα να φανταστεί μια καινούργια Τουρκία. Ιδρυσε την πρώτη δημοκρατία στον μουσουλμανικό κόσμο, ενώ ο Ερντογάν απλά αναπολεί περασμένα οθωμανικά μεγαλεία. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πολιτικό του μειονέκτημα{ARXMEG}.