Νέοι

Συμβαίνει κι αλλού. Ο γερμανός υπουργός Υγείας, Γενς Σπαν, φέρ’ ειπείν, δήλωσε προχθές πως «αυτή τη στιγμή μολύνονται ιδιαίτερα πολλοί νέοι. Αυτό υποδηλώνει ότι η μόλυνση έχει επίσης σχέση με τα πάρτι». Από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας λένε πλέον ότι εικοσάχρονοι, τριαντάχρονοι και σαραντάχρονοι ασυμπτωματικοί είναι εκείνοι που κυρίως μεταδίδουν τον ιό. Για την ακρίβεια, ήδη από τα τέλη Ιουλίου οι αξιωματούχοι του ΠΟΥ τόνιζαν πως είναι μεγάλος ο αριθμός των χωρών όπου τα περισσότερα κρούσματα ανιχνεύονταν μεταξύ 20 και 39 ετών. Κι όμως, στην Ελλάδα οι ανάλογες επισημάνσεις όταν προέρχονται από κυβερνητικά στόματα εκλαμβάνονται ως στοχοποίηση των νέων – ή κατά τα συριζαϊκά λεγόμενα σαν ενοχοποίηση της κοινωνίας. Τα σποτ της κυβερνητικής καμπάνιας «κουνάνε το δάχτυλο». Διαβάζονται σαν ηλικιακός ρατσισμός, αφού οι επικριτές τους διακρίνουν στα πλάνα τους μια απόπειρα να καδραριστούν ως ανεύθυνοι όλοι αυτοί που γεννήθηκαν από το 1980 και μετά. Εφόσον η εγχώρια ανάγνωση είναι σωστή, τότε μεγάλο μέρος του πλανήτη βλέπει τη νεολαία τουλάχιστον υποτιμητικά.

Ανάγκη

Κανείς ωστόσο – διατεινόταν η Ελινορ Ρούζβελτ – δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις κατώτερος χωρίς τη συγκατάθεσή σου. Με άλλα λόγια, μια διαφημιστική καμπάνια που αποσκοπεί στην ενημέρωση μιας συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτών μπορεί απλά να είναι μια διαφημιστική εκστρατεία με στόχο να δώσει πληροφορίες σε μεμονωμένα target groups γύρω από ένα θέμα που τα αφορά, και τίποτα παραπάνω. Ενδεχομένως, ελλείψει άλλων αντικειμένων συζήτησης, να κουβεντιάσουμε για το αν είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη. Αν έχει βρει το σωστό μέσο και τα κατάλληλα πρόσωπα προκειμένου να περάσει το μήνυμα ή όχι. Αν έχει αντιληφθεί ο εμπνευστής της τη νεανική ψυχοσύνθεση ή την έχει ερμηνεύσει λάθος. Τίποτε από αυτά ωστόσο δεν αμφισβητεί τον πυρήνα της πρωτοβουλίας: την ανάγκη να γνωρίζουν εικοσάρηδες και τριαντάρηδες τα δεδομένα για τον Covid-19 – ούτε την υποχρέωση της πολιτείας να τους τα δώσει. Οπότε μήπως οι νέοι θα έπρεπε να νιώθουν στοχοποιημένοι από ορισμένους υπερασπιστές τους; Από εκείνους, δηλαδή, που τους χρησιμοποιούν σαν μαριονέτες της αντιπολιτευτικής τους παράστασης;