Πόλεμοι κουλτούρας

Εγινε κι αυτό: μέχρι και ο Κάνιε Γουέστ, που είχε δηλώσει πως «η δουλεία ήταν επιλογή», κατάφερε να στείλει πιο ενωτικό μήνυμα από τον Τραμπ την Ημέρα της Ανεξαρτησίας. «Πρέπει να υλοποιήσουμε την υπόσχεση της Αμερικής, με πίστη στον Θεό, ενοποιώντας το όραμά μας και χτίζοντας το μέλλον» έγραψε στο Twitter ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του για την προεδρία. Πέρα από την κωμωδία, και παρότι δεν έχει ακόμα συμπληρώσει τα απαραίτητα έγγραφα, η υποψηφιότητα του Γουέστ δεν θα έβλαπτε τον Τραμπ αλλά τον Μπάιντεν, στερώντας του πολύτιμες ψήφους κυρίως Αφροαμερικανών και αναποφάσιστων.

Παράλληλα, ο στρατηγικά διχαστικός Τραμπ ούτε μπόρεσε, ούτε θέλησε να προβάλει μήνυμα ενότητας και ελπίδας. Επικέντρωσε τον λόγο του για την αμερικανική εθνική εορτή στη διχόνοια που σπέρνουν «η ριζοσπαστική Αριστερά, οι μαρξιστές, οι αναρχικοί, οι ταραχοποιοί και οι ληστές» που «προσπαθούν να μας κάνουν να ντραπούμε για το ποιοι είμαστε». Για εξωγήινους δεν είπε πάντως τίποτα. Και, βέβαια, δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά ούτε με την έξαρση της πανδημίας, ούτε με το περίεργο πρόσφατο ζήτημα για τις ρωσικές επικηρύξεις αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν, που το γνώριζε αλλά το αποσιώπησε.

Αδυνατώντας να δώσει πραγματικές λύσεις στα προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα, ο Τραμπ δείχνει να κρύβει όλο και περισσότερο την ανικανότητά του πίσω από τους «πολέμους κουλτούρας» που διαιρούν βαθύτατα την αμερικανική κοινή γνώμη σε θέματα ηθικής και τρόπου ζωής. Αυτό διαφάνηκε ήδη στην προεκλογική του συγκέντρωση στην Οκλαχόμα και έγινε πολύ περισσότερο εμφανές στη συγκέντρωση για την 4η Ιουλίου στη Νότια Ντακότα. Περιφρονώντας την εθνική συζήτηση για την επανεξέταση ρατσιστικών συμβόλων στην αμερικανική ιστορία, ο Τραμπ οργάνωσε γιορτή με περίτεχνα πυροτεχνήματα (παραβιάζοντας περιβαλλοντικούς νόμους) μπροστά στο Ορος Ράσμορ όπου βρίσκονται τα γλυπτά πορτρέτα των προέδρων Ρούζβελτ και Λίνκολν αλλά και των Ουάσιγκτον και Τζέφερσον, οι οποίοι έχουν έρθει πρόσφατα στο στόχαστρο του αντιρατσιστικού κινήματος γιατί είχαν αφροαμερικανούς δούλους. Στον ίδιο λόγο ο Τραμπ πρόβαλε την οπισθοδρομική του θέση για άλλα θέματα, όπως η μετανάστευση. Και δεν παρέλειψε να τοποθετηθεί και ενάντια στο εξαιρετικά διχαστικό ζήτημα των εκτρώσεων λίγες μέρες αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο, παρότι έχει συντηρητική πλειοψηφία χάρη στον διορισμό δύο δικαστών από τον Τραμπ, έκρινε αντισυνταγματικό έναν νόμο της Λουιζιάνα που περιόριζε τις αμβλώσεις.

Οι επιθέσεις κατά του «αριστερού» αντιρατσιστικού κινήματος, που «έχει σχεδιαστεί για να ανατρέψει την Αμερικανική Επανάσταση» και να «τελειώσει την Αμερική», φαίνεται να εξελίσσονται σταδιακά στο βαρύ πυροβολικό της εκστρατείας του Τραμπ. Σίγουρα αυτό θα είναι αρκετό για τους οπαδούς του. Ομως σε μια κοινωνία που αναζητεί εμφανώς πια μια αλλαγή, οι πόλεμοι κουλτούρας δεν αρκούν για την επανεκλογή του Τραμπ – αλλά πρέπει να κάνει κάτι και ο Μπάιντεν.

Η Βασιλική Μαλούχου είναι πτυχιούχος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού με ειδίκευση στις ευρω-αμερικανικές σχέσεις και συνεργάτρια του αμερικανικού περιοδικού «Boxoffice Pro».