Αν όχι τώρα, πότε;

Πριν από την εκδήλωση ενός σεισμού συμβαίνουν φυσικές μεταβολές που μας δίνουν τη δυνατότητα να προβλέψουμε το μεγάλο γεγονός. Είναι τα λεγόμενα πρόδρομα φαινόμενα. Και οι πολιτικές διαδικασίες δεν αφίστανται αυτού του κανόνα. Στον χώρο της αντιπολίτευσης υπάρχουν πρόδρομα φαινόμενα για την επικείμενη σεισμική αλλαγή που έρχεται. Η στατική μεγάλη εικόνα της πολιτικής συγκυρίας είναι ότι απέναντι σε μια πανίσχυρη κυβέρνηση, αυτή της ΝΔ, υπάρχει η πιο αδύναμη αξιωματική αντιπολίτευση της μεταπολιτευτικής περιόδου. Μια χώρα που έρχεται από μια μακροχρόνια οικονομική και κοινωνική κρίση καλείται να αντιμετωπίσει μια από τις μεγάλες προκλήσεις της σύγχρονης πολιτικής της ιστορίας. Μετά την επιτυχή αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας, καλείται να αντιμετωπίσει την οργάνωση του νέου οικονομικού μοντέλου που χρειάζεται η χώρα.

Τα προηγούμενα χρόνια έγινε αντιληπτό ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την ίδια πορεία χρησιμοποιώντας εργαλεία μιας περασμένης εποχής. Η «μονοκαλλιέργεια» του τουριστικού προϊόντος, η ατμομηχανή της οικοδομής και οι αγροτικές αναδιαρθρώσεις που απλά μετατρέπονται σε στιγμιαίες αποθησαυρίσεις αδυνατούν πλέον να εξασφαλίσουν την αειφορία της χώρας. Οι προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, η αυτοματοποίηση, η τεχνολογική επανάσταση χρειάζονται καινούργια εργαλεία, νέες απόψεις, αλλαγή στο παραγωγικό πρότυπο. Οι ευρωπαϊκοί πόροι που θα εισρεύσουν, εκτός από χρηστή διαχείριση και διαφάνεια που είναι απαραίτητη προϋπόθεση, χρειάζονται σχέδιο, οργάνωση και ανοικτούς ορίζοντες.

Τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησης στη διαχείριση της επικείμενης οικονομικής κρίσης στέλνουν αντιφατικά μηνύματα. Οι ελίτ παίρνουν θέση στο τραπέζι από όπου απουσιάζουν, προς το παρόν, η κοινωνία και οι ανάγκες της. Οι παραγωγικοί φορείς, τα επιμελητήρια και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων είναι απόντες.

Σε αυτή την πολιτική συγκυρία η κυβέρνηση παίζει «εν ου παικτοίς». Η αξιωματική αντιπολίτευση, αντί να παίζει τον θεσμικό της ρόλο, διευθετεί τις μισθώσεις των κατατρεγμένων προσφύγων και αναπολεί «μαγαζάκια» και απολεσθέντα ηθικά πλεονεκτήματα. Μια τέτοια αντιπολίτευση δεν εξυπηρετεί τη χώρα. Βολεύει τη σημερινή κυβέρνηση. Ο αντίπαλος στο καναβάτσο εκλιπαρεί το χτύπημα από το καμπανάκι. Η Γέφυρα, η Προοδευτική Συμμαχία και ο ΣΥΡΙΖΑ σε λίγο απλά θα θυμίζουν μάντρα υλικών κατεδάφισης. Το Κίνημα Αλλαγής ως πατριωτική δύναμη οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του. Αντιμετωπίζοντας τα μεγάλα εθνικά προβλήματα έχει χρέος να προωθήσει την εθνική ομοψυχία και συνεννόηση. Η πολιτική λογοδοσία, η διαφάνεια, ο δημοκρατικός έλεγχος πρέπει να τεθούν στην πρώτη γραμμή της δικής μας αντιπολίτευσης. Η κοινωνία αναζητεί στήριγμα. Το Κίνημα Αλλαγής με το Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο θα κρατήσει την οικονομία ζωντανή και την κοινωνία όρθια. Τα μεγάλα «θέλω» της ζωής, της κοινωνίας μόνο ένας σοσιαλδημοκρατικός φορέας μπορεί να τα εκφράσει.

Η δημόσια υγεία, παιδεία, περιβάλλον, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, η προστασία της εργασίας και των εργαζομένων αποτελούν προτεραιότητες που διαχρονικά υπηρέτησε η σοσιαλδημοκρατία.

Οι πολιτικοί συσχετισμοί στον χώρο της αντιπολίτευσης δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που η υπόγεια βοή της κοινωνίας αναζητεί. Η υπεύθυνη στάση που κράτησε το Κίνημα το τελευταίο διάστημα και η ετοιμότητα του κόμματος να αφουγκραστεί τις σύνχρονες ανάγκες που γέννησε η νέα πραγματικότητα αποτελούν το διαβατήριο για την επόμενη μέρα. Το Κίνημα Αλλαγής είναι το νέο που έρχεται. Με βαριά ιστορική παρακαταθήκη, χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος, αναμετράται με τα προβλήματα που οι κοινωνικές διεργασίες που συντελούνται στο ευρωπαϊκό και στο παγκόσμιο περιβάλλον επιφέρουν. Τώρα είναι η ώρα. Δεν επιβιώνει το δυνατότερο είδος, ούτε το ευφυέστερο, αλλά το πιο ευπροσάρμοστο στις αλλαγές – Κάρολος Δαρβίνος.

Ο Γεώργιος Μπουλμπασάκος είναι μέλος το Πολιτικού Συμβουλίου του Κινηματος Αλλαγής