Τήρησε την υπόσχεσή του

Οι οπαδοί της Λίβερπουλ λάτρεψαν τον Γιούργκεν Κλοπ πριν ακόμα πάρει το αεροπλάνο για να ταξιδέψει στην Αγγλία. Κι αυτός φρόντιζε σε κάθε παιχνίδι να ανταποδίδει αυτή την αγάπη. Τώρα, με την κατάκτηση του πρωταθλήματος ύστερα από 30 χρόνια, δικαιούται να μπει στο κλαμπ των μεγάλων που κάθισαν στον πάγκο των reds. Δίπλα στον Μπιλ Σάνκλι και τον Μπομπ Πέισλι. Ο γερμανός τεχνικός μετακόμισε στο Ανφιλντ τον Οκτώβριο του 2015. Εδωσε μία υπόσχεση εκείνη την ημέρα: «Αυτή τη στιγμή δεν είμαστε η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Ε, και τι έγινε; Θέλουμε να γίνουμε η καλύτερη».

Κι αυτή την υπόσχεση την κράτησε στο ακέραιο. Η Λίβερπουλ, κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και το παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων. Εγινε η κορυφαία ομάδα στον κόσμο. Κι από το βράδυ της Πέμπτης είναι και η καλύτερη ομάδα στην Αγγλία. Υστερα από τριάντα χρόνια! Για πρώτη φορά από τότε που θεσπίστηκε η Premier League.

Να γιατί είναι ένας προπονητής που λατρεύουν οι οπαδοί της ομάδας στην οποία εργάζεται. Ανέδειξε τη Μάιντς, επί της εποχής του η Ντόρτμουντ έσπασε δύο φορές την κυριαρχία της Μπάγερν στην Bundesliga, τώρα η πλούσια τροπαιοθήκη της Λίβερπουλ στο Ανφιλντ, έχει αρχίσει πάλι να δέχεται τα μεγάλα τρόπαια.

Ο Γιούργκεν Κλοπ είναι ένας προπονητής που ταιριάζει στο Λίβερπουλ. Κατάφερε να συνδυάσει τις μελωδίες των Μπιτλς, με την αγαπημένη του χέβι μέταλ. Δεν μπορεί στα πέντε χρόνια της παραμονής του στο λιμάνι του Ατλαντικού να μην έχει πάει μία φορά στο Cavern Club στη Μάθιου Στριτ όπου τραγουδούσαν τα θρυλικά σκαθάρια.

Κι ακόμα δεν μπορεί να μην είδε την ταινία «Φιλιά από το Λίβερπουλ» του Κρις Μπέρναρντ, η οποία αποτυπώνει τα δύσκολα χρόνια της πόλης από τη δεκαετία του ’70 ως το τέλος της δεκαετίας του ’90. Μία ταινία που μπορεί να συνδυαστεί με τα πέτρινα χρόνια της ομάδας. Ο χαρακτήρας του Κλοπ ταίριαξε απόλυτα στην πόλη. Δυναμικός, με χιούμορ, χαμογελαστός. Αλλωστε δεν δίστασε να γνωστοποιήσει και τις απόψεις του για άλλα θέματα, εκτός ποδοσφαίρου. Κοινωνική δικαιοσύνη, για τους εργαζόμενους, τις αριστερές του αντιλήψεις, την πίστη του στον Θεό. Το Kop, η θρυλική εξέδρα των φανατικών, τον λάτρεψε ακόμα περισσότερο.

Στα πέτρινα χρόνια, η Λίβερπουλ μπορεί να είχε κάποιες αναλαμπές, όπως τη μαγική βραδιά του Μαΐου το 2005, όταν με μία ανεπανάληπτη ανατροπή επί της Μίλαν, κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο στην Αγγλία, δεν έπειθε πως μπορούσε να επιστρέψει στην κορυφή.

Αυτό ακριβώς κατάφερε ο Κλοπ. Δημιούργησε μία ομάδα που έπαιζε ποδόσφαιρο με συναίσθημα και ένταση ως το τελευταίο λεπτό.

Ο φωνακλάς Γερμανός είχε υποσχεθεί ένα σύνολο που θα αγωνίζεται με… τέρμα τα γκάζια. Ενέργεια, ταχύτητα και όλα αυτά τα στοιχεία που κάνουν το ποδόσφαιρο ελκυστικό. Αυτή είναι η Λίβερπουλ της εποχής Κλοπ.

Στον πάγκο συνήθως είναι αξύριστος, πολλές φορές με τζιν παντελόνι και μπέιζμπολ καπελάκι. Πώς δικαιολογεί την εμφάνισή του; «Αν ήμουν διευθυντής σε τράπεζα θα υπήρχε σίγουρα πρόβλημα. Ομως, δουλεύω στο ποδόσφαιρο».

Αλλωστε θα ήταν πολύ δύσκολο με κοστούμι να κάνει όλα αυτά που μας έχει συνηθίσει στο γήπεδο. Ορθιος συνεχώς, να φωνάζει, να κινείται, να τρέχει για να πανηγυρίσει, να υψώνει τη γροθιά προς τις εξέδρες, ξεσηκώνοντας τους φίλους της ομάδας.

«Οταν τον βλέπεις στον πάγκο να ζει το παιχνίδι με τέτοια ένταση, δεν μπορείς κι εσύ να μη δώσεις τα πάντα στο γήπεδο», είχε πει κάποια στιγμή ο Ανταμ Λαλάνα, ένας από τους ποδοσφαιριστές που προσπάθησε να αναδείξει ο Κλοπ, αλλά χτυπήθηκε από συνεχόμενους τραυματισμούς.

Ο Κλοπ έχει αποδείξει πως ξέρει καλά να επιλέγει ποδοσφαιριστές. Ξόδεψε πολλά εκατομμύρια για να φέρει στο Ανφιλντ σπουδαίους παίκτες, αλλά ανακάλυψε και άλλους λιγότερο γνωστούς.

Σταδιακά, κατάφερε να εντάξει στην ομάδα ταλαντούχους ποδοσφαιριστές όπως ο Αλεξάντερ-Αρνολντ, να στηριχθεί στην εμπειρία των παλιών (Μίλνερ, Χέντερσον) και να δημιουργήσει ισχυρότατο κέντρο και επίθεση με μεγάλη ισχύ πυρός. Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι η τριάδα Σαλάχ, Φιρμίνο, Μανέ είναι από τις κορυφαίες στον κόσμο.

Οταν μάλιστα θωράκισε και την άμυνα, με την ηγετική παρουσία του ολλανδού στόπερ Βίρτζιλ Φαν Ντάικ και του βραζιλιάνου τερματοφύλακα, Αλισον, η δουλειά είχε ολοκληρωθεί. Και κάτι ακόμα. Πόσοι γνώριζαν τον Αντι Ρόμπερτσον, τον αριστερό οπισθοφύλακα που ήταν από τους βασικούς συντελεστές των επιτυχιών;

Τα τελευταία δύο χρόνια, χαιρόσουν να βλέπεις τη Λίβερπουλ. Και μετά τις μαγικές βραδιές στο Τσάμπιονς Λιγκ (ποιος θα ξεχάσει την επική ανατροπή επί της Μπαρτσελόνα στους περυσινούς ημιτελικούς;) ήρθε η ώρα της στέψης και στην Αγγλία. Κι όλα αυτά είναι έργο Γιούργκεν Κλοπ. Κι ο Μπενίτεθ έφερε Τσάμπιονς Λιγκ στο Ανφιλντ, αλλά δεν μπόρεσε να γίνει ο αγαπημένος. Ο Κλοπ, έφερε στη Λίβερπουλ νέα τρόπαια, τον πολυπόθητο τίτλο στο πρωτάθλημα και αυτά δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ. Στο Kop, έχουν καλή μνήμη…