Μαγαζί γωνία

Ωστε την ώρα που ο κοσμάκης κατάπινε αμάσητο το σανό περί «πρώτης φοράς Αριστερά», τα παλικάρια του Αλέξη Τσίπρα είχαν στήσει μαγαζιά γωνία και κονόμαγαν «λεφτά, πολλά λεφτά», όπως παραδέχεται ο Νίκος ο Παππάς ο… κοσμοναύτης, που εκείνη την εποχή ήταν εξ απορρήτων του Τσίπρα και κατοικοέδρευε στον πρώτο όροφο του Μεγάρου Μαξίμου, ακριβώς πάνω από το γραφείο του Τσίπρα. Και έβριζε και τον Παπαγγελόπουλο που δρούσε για την πάρτη του, και η… πάρτη του συνήθως δεν συμβάδιζε με την πάρτη των υπόλοιπων μαγαζιών. «Ο Παπαγγελόπουλος έχει τη δική του ατζέντα» έλεγε με μια πίκρα στη φωνή, που συγκάλυπτε τη δίκαιη οργή του, ο Νίκος ο Παππάς, λίγο αφότου είχε παραδεχτεί ότι «ξέρει, καταλαβαίνει και μαθαίνει» ότι «κάποιοι βγάζουν λεφτά» και, μάλιστα, «πολλά λεφτά». Και ήταν σαν να λέμε έξαλλος διότι ο Παπαγγελόπουλος «έκανε το δικό του outsourcing», τις δικές του εξωτερικές συνεργασίες σαν να λέμε.

Από την κεφαλαιώδους σημασίας απομαγνητοφώνηση των συνομιλιών του Σάμπι Μιωνή με τον Νίκο Παππά, αυτό που προκύπτει αβίαστα και πρέπει να μας κινητοποιήσει όλους ως πολίτες μιας ευνομούμενης χώρας είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου επί εποχής Τσίπρα, μόλις έναν χρόνο και κάτι μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δεν έχει πρόβλημα με αντίστοιχες – του Παπαγγελόπουλου – δραστηριότητες μελών της κυβέρνησης, αρκεί να μην έρχονται σε σύγκρουση «με την ατζέντα του μαγαζιού»!!! Πρόκειται ίσως για την πιο σοκαριστική, όσο και κυνική παραδοχή, ότι οι άνθρωποι αυτοί, που κυβέρνησαν με σημαία το τρύπιο σαν ξεφτισμένη κουρελού ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, στην πραγματικότητα ανέλαβαν την εξουσία με μόνο στόχο και σκοπό να πλουτίσουν με διευθετήσεις συμφερόντων, εκβιασμούς, απειλές, χαριστικές πράξεις!

Καμιά έκπληξη

Προσωπικά, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν αισθάνθηκα καμία έκπληξη από όσα διαμείβονται μεταξύ του επιχειρηματία Μιωνή και του Νίκου Παππά, κατά τη συνομιλία τους το 2016. Το χωριό είναι μικρό και όσο και να προσπαθήσει κανείς τίποτα δεν μένει κρυφό. Υπό την έννοια αυτή, ότι όλα μαθαίνονται, όλοι ξέραμε από ψιθύρους και ακριτομυθίες ότι τα αριστερά αγόρια που κατέλαβαν την εξουσία τον Ιανουάριο του 2015 με όπλα τη δημοκοπία και τον λαϊκισμό είχαν πέσει με τα μούτρα στο μέλι και κινδύνευαν μόνο από τίποτε σμήνη από σφήκες.

Είχαμε επίσης ακούσει ιστορίες για εισπράκτορες που συγκέντρωναν λεφτά σε προκαθορισμένες συναντήσεις σε κεντρικά ξενοδοχεία της Αθήνας πριν και μετά τις εκλογές – όλα για το κοινό ταμείο, υποτίθεται, και τον κοινό σκοπό: την εξουσία. Ο Νίκος ο Παππάς που τώρα εμφανίζεται εμβρόντητος από τις αποκαλύψεις της συνομιλίας του με τον Σάμπι Μιωνή, κάτι θα έχει ακούσει, δεν μπορεί. Κι αν δεν έχει ακούσει από άλλους, σίγουρα κάτι θα του έχει πει ο… συμμαθητής του, ο Μανωλάκης ο Πετσίτης, που είχε ιδρώσει να τρέχει με το «παπί» από ραντεβού σε ραντεβού – διότι και ο Νίκος ένας άνθρωπος είναι, πού να τα προλάβει όλα…

Αυτό που μου προξενεί εμένα απορία είναι πώς και δεν είχε πέσει στο αφτί του Τσίπρα τίποτε για το πάρτι που γινόταν γύρω του. Ή μήπως είχε πέσει, αλλά μας δουλεύουν κανονικά;

Ολα για την εξουσία

Κλίνω προς τη δεύτερη εκδοχή: του «δουλέματος». Του χοντρού «δουλέματος». Διότι αν είσαι ο εξ απορρήτων του πρωθυπουργού και σε περιβάλλει με την πλήρη εμπιστοσύνη του και σου λένε από διάφορες πλευρές, ο Μιωνή, η ΕΥΠ, ο ένας, ο άλλος, ότι ο Παπαγγελόπουλος παίζει μπάλα για την πάρτη του και πολλές φορές κόντρα και στο «δικό μας» μαγαζί, το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να ενημερώσεις τον πρωθυπουργό για την περίπτωση. Διότι δεν είναι μόνο που διαπιστώνεται – το λέει και ο ίδιος ο Παππάς σε μια αποστροφή του λόγου του – ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στις δύο… «ατζέντες» (τι όρος!) Παπαγγελόπουλου και Μεγάρου Μαξίμου, άρα και απώλεια κεφαλαίων εκατέρωθεν. Είναι και ότι ο Παπαγγελόπουλος λειτουργεί υπό καθεστώς μερικής αυτονομίας στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Οπότε τι πιο απλό από το να ενημερωθεί ο πρωθυπουργός της χώρας ότι ένας υπουργός του, ο συγκεκριμένος, κάνει όσα κάνει και χαλάει απλωμένους τραχανάδες εκεί στους πέρα κάμπους και στις ηλιόλουστες τις τραχανοπλαγιές;

Να ενημερωθεί και να λάβει τα μέτρα του – να τον στείλει από εκεί που ήρθε, στο σπίτι του, στις υπώρειες της Πεντέλης. Δεν το έκανε όμως. Και δεν το έκανε, διότι όλες οι πράξεις του Παπαγγελόπουλου, με εξαίρεση αυτές της «προσωπικής ατζέντας», συνέτειναν σε έναν και μόνο στόχο: στη διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, με πρωθυπουργό τον Τσίπρα. Μην μπερδεύεστε: η εξόντωση των αντιπάλων του καθεστώτος με τη χρησιμοποίηση της Δικαιοσύνης και των ελεγκτικών μηχανισμών που είχε υπό τις εντολές και την καθοδήγησή του ο Παπαγγελόπουλος είχαν μια σταθερή, per mare per terra, επιδίωξη: την παραμονή του διδύμου Τσίπρα – Καμμένου στην εξουσία. Την αδιατάρακτη παραμονή τους στη διακυβέρνηση της χώρας. Επ’ ωφελεία όλου του συστήματος…

Ηξερε τα πάντα από την αρχή

Είμαι κάτι παραπάνω από βέβαιος (έχω μια σχετική πληροφόρηση επ’ αυτού, με αφορμή μια υπόθεση που απασχόλησε κατά το παρελθόν την πολιτική ζωή) ότι ο Τσίπρας γνώριζε, και γνώριζε από την πρώτη στιγμή, τι συμβαίνει στην κυβέρνησή του. Ποιος τα «πιάνει» και ποιος δουλεύει για το κόμμα και το κοινό καλό. Ποιος για την πάρτη του και ποιος για την «ατζέντα του μαγαζιού». Ποιος είναι στην υπηρεσία του και ποιος – ο φαταούλας – «φροντίζει» μόνο για τον εαυτό του. Καταρχήν είχε τον αφοσιωμένο Γιάννη Ρουμπάτη, επικεφαλής της ΕΥΠ, που ήταν ο μόνος ο οποίος δεν του κρατούσε μυστικά, παρότι θα μπορούσε. Κατά δεύτερον, από την ώρα που άρχισε να συμφύρεται με τη διαπλοκή, μπορούσε να μαθαίνει τα πάντα για όλους. Ποιος τα ‘δωσε και ποιος τα πήρε και γιατί. Αν κοιτάξει κανείς πίσω στους ανασχηματισμούς που έκανε, και ειδικά στον πρώτο, θα ανιχνεύσει αλλαγές πρωτοκλασάτων υπουργών οι οποίες οφείλονται σε τέτοιου είδους πληροφόρηση.

Ηξερε λοιπόν τα πάντα. Για όλους. Και δεν έκανε τίποτε, γιατί το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να παραμείνει στην εξουσία. Γιατί η εξουσία είναι γλυκιά η άτιμη. Εχει κότερα, έχει πούρα, malt ουίσκι, έχει πεντάστερες διακοπές, έχει τρίμηνα καλοκαιρινά σε σπίτια εφοπλιστών, έχει… έχει… Χρειάζεται να διαθέτεις βαρέος τύπου balls για να πεις «εγώ είμαι αριστερός και δεν τα ανέχομαι αυτά προκειμένου να μείνω στην εξουσία. Δεν τη θέλω αυτή την εξουσία»…

Καλά κρυμμένο μυστικό

Και υπάρχει και κάτι ακόμη που κάνει περισσότερο απεχθή τη διακυβέρνηση Τσίπρα: ό,τι έγινε και ήταν εν γνώσει του παρέμεινε στα συρτάρια του, ένα καλά κρυμμένο μυστικό πίσω από τις κλειστές κουρτίνες της εξουσίας του. Η παρακρατική εγκληματική οργάνωση ήταν «δεμένη» από το 2016 – και δεν την άφησε να φτάσει ποτέ στη Δικαιοσύνη. Οι καταγγελίες Μιωνή για το παραδικαστικό και τον ρόλο του Παπαγγελόπουλου ήταν επίσης στη διάθεσή του από το 2016, αλλά οι δικοί του – με δική του επίνευση – εκβίαζαν κόσμο προκειμένου να αποκαλύψουν ενοχοποιητικά στοιχεία για τη Μαρέβα Μητσοτάκη. Και οι καταγγελίες έμεναν κλεισμένες σε ένα συρτάρι, μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος χαφιές. Και τόσα άλλα φρικιαστικά τα οποία αποτελούν όνειδος για τη δημοκρατία και τους θεσμούς.

Το ερώτημα για μένα πια είναι ένα και ξεκάθαρο: Θα επιτρέψουμε να επανέλθει στην εξουσία ένα τέτοιο καθεστώς;