Αλλος για Χίο {LF}τράβηξε…

Στα καλντερίμια συζητούν

ως το πρωί γειτόνοι

μα σκοτεινιάζει ο καιρός

και στις καρδιές νυχτώνει…

Καστελλόριζο – Ιθάκη – Σαντορίνη, τρία Μνημόνια και μια πανδημία δρόμος… Τρία μοναδικής ομορφιάς νησιά που απέκτησαν τη δική τους πολιτική σημειολογία στις πρωτοφανείς κρίσεις που βιώνει ο τόπος μας την τελευταία δεκαετία, καθώς χρησιμοποιήθηκαν για να συμβολίσουν μια αρχή, ένα τέλος και μια επανεκκίνηση. Η επικοινωνία έτσι κι αλλιώς συγκροτείται πάνω σε ένα πεδίο λεκτικών και μη λεκτικών μηνυμάτων. Δεν προξενεί συνεπώς καμία εντύπωση η προσπάθεια να ενισχυθεί το πολιτικό μήνυμα με την εκφορά του σε χώρο που εκτιμάται ότι κινητοποιεί θετικά, με τον συμβολισμό του, τους πολίτες.

Η αρχή και πιο ατυχής επιλογή έγινε τον Απρίλιο του 2010 από τον Γιώργο Παπανδρέου για να ανακοινώσει την είσοδο της χώρας στην εποχή των Μνημονίων. Η εικόνα του στο πανέμορφο μικρό νησί, που δεν επελέγη για τη γεωπολιτική του σημασία, αλλά ως παράδειγμα δύναμης και αισιοδοξίας, σε καμία περίπτωση δεν εναρμονιζόταν με τη βαρύτητα και την κρισιμότητα των στιγμών. H ειδυλλιακή εικόνα δεν σηματοδοτούσε και δεν ενεργοποιούσε τους Ελληνες στο να αντιληφθούν τις αιτίες της κρίσης αλλά και ούτε προετοίμαζε για την ανηφορική πορεία των μεγάλων αλλαγών και των θυσιών που απαιτούνταν. Αντιθέτως αποφόρτιζε επικίνδυνα τη σημασία της πολιτικής απόφασης για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Οπως, βέβαια, αποδείχθηκε στη συνέχεια η έλλειψη κατανόησης δεν εκκινούσε από τους πολίτες.

Από την άλλη πλευρά, η επιλογή τής γεμάτης ισχυρούς ομηρικούς συμβολισμούς Ιθάκης από τον Αλέξη Τσίπρα, τον Αύγουστο του 2018, ήταν απολύτως στοχευμένη και εναρμονισμένη με το πολιτικό του αφήγημα περί του τέλους των Μνημονίων. Διάλεξε τον ιδανικό τόπο για να ανακοινώσει το τέλος της περιπέτειας… Τεχνικά μπορεί να ισχυρίζεται πως είχε δίκιο, μόνο που στη συλλογική μνήμη δεν μπόρεσε να διαγράψει ούτε το τέχνασμα του δημοψηφίσματος ούτε και την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου με τις πολυετείς δεσμεύσεις του που δεν επιτρέπουν ακόμη τη λήξη της οδύσσειας. Ποιος άλλωστε Ελληνας αισθάνεται πως βρίσκεται ασφαλής στη δική του Ιθάκη;

Σε αντίθεση με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς που στόχευαν στο εσωτερικό κοινό, η επιλογή της Σαντορίνης από τον κ. Μητσοτάκη συνιστά ένα διεθνές σήμα και κάλεσμα για την επανεκκίνηση του ελληνικού τουρισμού. Ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει προς όφελος της ελληνικής οικονομίας την επιτυχή διαχείριση της πανδημίας και να προσελκύσει το τουριστικό κοινό, διαφημίζοντας όχι μόνο τις χάρες του τόπου μας αλλά και την ασφάλεια του προορισμού. Ο καθένας αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα του εγχειρήματος αλλά και τα περιθώρια άμβλυνσης του προβλήματος. Η Ελλάδα τώρα καλείται να υπερβεί εαυτόν και να αποδείξει ότι σε όλα τα επίπεδα μπορεί να διαχειριστεί την προσπάθεια επανεκκίνησης της οικονομίας με σοβαρότητα και συμπεριλαμβάνοντας όλους τους ανθρώπους της. Και αυτή τη φορά όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος.