Κι αν ήταν γεμάτο;

Το ερώτημα θα τεθεί αρκετές φορές: αν στις εξέδρες του Signal Iduna Park βρίσκονταν χθες 82.000 οπαδοί της Ντόρτμουντ που θα τραγουδούσαν για 90 λεπτά και θα εμψύχωναν τους παίκτες τους το αποτέλεσμα του Klassiker θα ήταν διαφορετικό;

Αν πιστέψουμε τη στατιστική, οι Κιτρινόμαυροι θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να νικήσουν. Τα ποσοστά επιτυχίας της γηπεδούχου ομάδας που παίζει μπροστά σε γεμάτες εξέδρες κυμαίνονται από 50% ως 70%. Στις δύο πρώτες αγωνιστικές της Μπουντεσλίγκα με κεκλεισμένων των θυρών το ποσοστό αυτό κατακρημνίστηκε στο 17%.

Ο σπουδαίος Κάρλος Σαντιλιάνα αναλύοντας το φαινόμενο και το πόσο επηρεάζει ένα γεμάτο γήπεδο τους παίκτες είπε πως ως παίκτης ένιωθε μια εσωτερική έκρηξη από τις φωνές των φιλάθλων της Ρεάλ.

Τίθεται επίσης ένα ακόμα κρίσιμο θέμα. Το πρώτο παιχνίδι των δύο ομάδων στην Μπουντεσλίγκα διεξήχθη στην Αλιάντς Αρένα παρουσία 77.000 οπαδών της Μπάγερν, η οποία νίκησε με 4-0. Κάποιος μπορεί να πει σήμερα πως αλλοιώθηκε η ισονομία του πρωταθλήματος αφού η Ντόρτμουντ στερήθηκε αυτή τη βοήθεια. Στην παρούσα φάση που ο SARS-CοV-2 παραμονεύει, το ζητούμενο είναι βεβαίως η ολοκλήρωση του πρωταθλήματος.

Η απουσία του κόσμου από τις εξέδρες δεν στερεί πάντως τον λυρισμό από το ποδόσφαιρο. Το ονειρόδραμα που πρόσφεραν Ντόρτμουντ και Μπάγερν κάλυψε την εκκωφαντική σιωπή αποδεικνύοντας πως οι καλοί ποδοσφαιριστές μπορούν να λουστούν με τα φώτα του προβολέων ακόμα και σε ακραίες καταστάσεις όπως είναι αυτές που βιώνουν τις τελευταίες εβδομάδες.