Η σουπιά

Σήμερα, καλά μου παιδιά, θα ασχοληθούμε με ένα είδος μαλακίου το οποίο ονομάζεται σουπιά. Οπως γράφει και το wikipedia «η σουπιά (επιστημονική ονομασία sepia, ελλ. σηπία) είναι γένος μαλακίων της τάξης των Σηπιιδών Sepiida, ομοταξίας των κεφαλοπόδων. Ανήκει στην τάξη των Δεκαπόδων και απαντάται στις εύκρατες και ζεστές θάλασσες. Η κύρια τροφή της είναι μικρά ψάρια αλλά και γαρίδες. Ζει σε βάθος μέχρι 100 μέτρα και αποτελεί εύγευστο μεζέ. Αλιεύεται με δίχτυα, καμάκι και με ξυλοσουπιά. Εκτός από το κρέας της, το όστρακό της χρησιμοποιείται στη χρυσοχοΐα ως καλούπι, για τη λείανση των μετάλλων πριν ελαιοχρωματιστούν και (σε σκόνη) για την παραγωγή οδοντόκρεμας. Το πλέον γνωστό είδος είναι η σουπιά η φαρμακευτική.

(…) Ο κοιλιακός σάκος της σουπιάς καταλήγει σε έναν αγωγό που έχει κωνικό σχήμα και βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοιλιάς. Ο τελευταίος κατευθύνεται προς τα μπρος και βοηθά στο να εκσφενδονίζει η σουπιά το μελάνι της προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Στον κωνικό αγωγό καταλήγουν οι εκκρίσεις από τον μελανηφόρο αδένα και τα απορρίμματα του μεταβολισμού.

(…) Οι σουπιές διαθέτουν την ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα τους ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αυτό το πετυχαίνουν με τη συστολή ή διαστολή των χρωματοφόρων αδένων, που διαθέτουν στον μανδύα τους. Επίσης μπορούν να προστατευθούν εκκρίνοντας μελάνι όταν κινδυνεύουν».

Εκτός από τις θάλασσες, το είδος απαντάται κατά κόρον στην πολιτική, όπου αν εξαιρέσει κανείς ότι ανήκουν στην κατηγορία των διπόδων, κατά τα λοιπά λειτουργούν, ειδικά όταν κινδυνεύουν, με τον ίδιο τρόπο που αντιδρούν οι θαλάσσιες ομογενείς τους: αλλάζουν χρώμα και κυρίως – κυρίως! – εκκρίνουν και πετούν μελάνι προς κάθε κατεύθυνση!

Πανικός

Μια τέτοια «σηπία μελανοφόρος» , δίποδη, ονόματι Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, εμφανίστηκε χθες στη Βουλή. Και πάνω στον πανικό της για τα επερχόμενα, τα οποία δεν πρόκειται να αποφύγει ό,τι και να κάνει, ό,τι και να λέει, με ενεφάνισε ως… κάτοχο «κρυφού λογαριασμού» (χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις και πληροφορίες, ώστε να μπορέσω κι εγώ με τη σειρά μου να τον αναζητήσω αυτόν τον «κρυφό λογαριασμό» και να οικειοποιηθώ ό,τι έχει μέσα – χωρίς κανέναν δισταγμό, παραδέχομαι!). Τον «κρυφό λογαριασμό» δεν τον ήξερε ο ίδιος, του τον ανέφερε, ισχυρίστηκε, ο εισαγγελέας Αθανασίου, ο οποίος, τάχα μου, με το «εύρημα» ανά χείρας, τον ρώτησε αν μετά από αυτή την… επιτυχία μπορεί να ανανεωθεί η θητεία του! Ο αδέκαστος Παπαγγελόπουλος του το ξέκοψε του πονηρού εισαγγελέα, αλλά τον παρότρυνε να κάνει τη δουλειά του όσον αφορά τον… κρυφό λογαριασμό μου, υπό μία προϋπόθεση: «να μη με αδικήσει» γιατί είχε καλή σχέση μαζί μου!!!

Είπε συγκεκριμένα κατά την ομιλία του στη Βουλή: «Πώς μπορεί ένας εισαγγελέας να κατασκευάσει στοιχεία για υπόθεση φοροδιαφυγής; Ο Αθανασίου μου είπε ότι έχει πληροφορίες για έναν κρυφό λογαριασμό του Παπαχρήστου και με ρώτησε κουτοπόνηρα αν αυτό μπορεί να παίξει ρόλο στην ανανέωση της θητείας του».

Κατά τον Παπαγγελόπουλο, δεν του άφησε περιθώρια: «Δεν μπορούσε να ανανεωθεί η θητεία του». «Δεν δίστασα να του πω ότι η επιμονή του είναι παρεξηγήσιμη. Με τον Γιώργο Παπαχρήστο είχα μια καλή σχέση και του είπα (σ.σ.: του Αθανασίου) να κάνει τη δουλειά του και να μην τον αδικήσει»!!!

Η κατάθεση

Παρακάμπτω το γεγονός ότι λογικά πρέπει να του… χρωστάω κι από πάνω του ανθρώπου – ειδικά για την προς Αθανασίου παρότρυνση «να μη με αδικήσει», λες και είχα ποτέ με τον άνθρωπο κάποια διένεξη, για χωράφια ή για γκόμενες. Και υπενθυμίζω τι πραγματικά διημείφθη σε μία από τις συναντήσεις Παπαγγελόπουλου – Αθανασίου, όπως ο δεύτερος με παρρησία την κατέθεσε στα τέλη Ιανουαρίου εφέτος, στην Προανακριτική της Βουλής.

Η αντιγραφή είναι από τα πρακτικά της επίμαχης συνεδρίασης:

«Στο σημείο αυτό θα σας αναφέρω ένα περιστατικό που έλαβε χώρα σε μία από τις επισκέψεις μου στο γραφείο του κ. Παπαγγελόπουλου. Νομίζω ότι ήταν, αν θυμάμαι καλά, το πρώτο τρίμηνο του 2016.

Λίγο προτού αποχωρήσω από το γραφείο μου και αφού είχαμε μιλήσει σχετικά πάλι, που του έλεγα να μας βοηθήσει, μου λέει: “Δεν μου λες, σε βάρος του Παπαχρήστου, του δημοσιογράφου, έχεις τίποτα;”. Του λέω: “Οχι, δεν έχω”. Μου λέει: “Δεν κοιτάς να φτιάξεις κάτι;”. Εγώ εκείνη τη στιγμή ξαφνιάζομαι στην κυριολεξία, γιατί δεν πίστευα ότι μπορούσα να ακούσω από τα χείλη ενός αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης με θέματα κατά της διαφθοράς να μου λέει να φτιάξω κάτι. Του λέω: “Δεν κατάλαβα. Τι να φτιάξω; Θα αστειεύεσαι βέβαια”. Και ενοχλημένος αποχώρησα. Αυτό είναι ένα περιστατικό»…

Αυτά κατέθεσε ο κ. Αθανασίου σχετικά με εμένα, και παρακαλώ να συγκριθούν με όσα ανέφερε χθες ο Παπαγγελόπουλος στη Βουλή. Υπάρχει αυτή η σύγκριση; Μπορεί να υπάρξει σύγκριση; Δεν μπορεί, θεωρώ. Η μέρα με τη νύχτα. Αλλα αντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα!

Πετάει μελάνι

Πράγματα απίθανα, αδιανόητα, άλλα τόσο κατανοητά: η σηπία κινδυνεύει. Και πετάει μελάνι. Οπου και όπως μπορεί. Θολώνει τα νερά μήπως και ξεφύγει. Και μηχανεύεται τρόπους, χώνεται σε λαγούμια, προσπαθεί να τραβήξει κι άλλους μέσα στα θαλάμια της, αλλάζει χρώματα, κάνει ό,τι μπορεί. Εχει άγχος και το δείχνει. Φοβάται και λέει ψέματα. Ψεύδεται ασύστολα. Και δείχνει ποιος πραγματικά ήταν και είναι…

Και κάτι τελευταίο για όποιον πιθανόν μπορεί να πιστέψει κάτι από τα λεγόμενα του Παπαγγελόπουλου και τα αδιανόητα ψεύδη του: δεν είχα ποτέ «κρυφό ή κρυφούς λογαριασμούς», εδώ και περίπου 25 χρόνια καταθέτω ανελλιπώς διαυγέστατη δήλωση «πόθεν έσχες», και όπως γνωρίζει το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ και ο επικεφαλής του για λογαριασμό του οποίου δρούσε όλο αυτό το παρακράτος, δεν μπορεί κάνεις να μου προσάψει οτιδήποτε. Επειδή δεν με έλεγξαν κατ’ επανάληψιν υπουργοί και τα τσιράκια τους, αλλά και διάφορα ενεργούμενα τα οποία λειτουργούσαν για λογαριασμό τους, αν υποτεθεί ποτέ ότι ο κ. Αθανασίου έκανε λόγο στον Παπαγγελόπουλο για «κρυφό λογαριασμό» που δήθεν μου είχαν βρει, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης με το κύκλωμα που διέθετε θα έπρεπε να τον διαψεύσει. Γιατί αυτός γνώριζε ότι δεν έχω τίποτε μεμπτό σε βάρος μου…

Πίεζαν για σιωπή

Εχω συγκεντρώσει μερικές ωραίες περιπτώσεις υπουργών, οι οποίοι στον καιρό του ΣΥΡΙΖΑ αναζητούσαν τρόπους να με ακυρώσουν πολιτικά και επαγγελματικά, και επιπλέον να με διαλύσουν οικονομικά, ηθικά και κοινωνικά. Αλλά τι να πρωτοθυμηθώ, τι να ξεχάσω; Οτι βλαξ υπουργός χρησιμοποίησε εφοριακό αποσπασμένο στο γραφείο του να διενεργήσει φορολογική έρευνα σε βάρος μου μέσω Εφορίας ανήκουσας στην Ανατολική Αττική, και με το που κατάλαβαν αυτός και ο συνεργός του ότι είχαν αφήσει «ηλεκτρονικό αποτύπωμα» στο TAXIS, όπου φύγει-φύγει; Ο δε υπουργός για να αποδείξει ότι δεν είχε σχέση με το εγχείρημα έστειλε τον εφοριακό πίσω στην οργανική του θέση σε νομό της Πελοποννήσου!.. Εχω έναν ολόκληρο φάκελο για όλα αυτά, που είχαν έναν και μόνο στόχο, να σιωπήσω. Σκέφτομαι πως είναι κρίμα να μη δει το φως της δημοσιότητας. Κάποια στιγμή θα το κάνω. Ας είναι σίγουρο το παρακράτος ΣΥΡΙΖΑ, που αναζητεί και δημοκρατική νομιμοποίηση μέσω του ΚΙΝΑΛ…

(Βρε Δημήτρη Ρέππα, πώς ξεχνάς τόσο εύκολα; αναρωτιέμαι. Και συ, Χάρη Καστανίδη…)