Λαϊκιστικός γερμανισμός

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης έδειξε ότι ο λαϊκίστικος παραλογισμός δεν γνωρίζει όρια, ούτε ιδεολογικές «ταυτότητες». Αν μάλιστα κάποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει τα επιχειρήματα που παρουσίασαν οι δικαστές, θα πρέπει είτε να «βάλει τα κλάματα», με την κατάσταση της Ευρώπης, είτε να «βγει εκτός εαυτού» με την εγωιστική αδιαφορία ορισμένων κύκλων έναντι της οικονομίας, των κοινωνιών και της ίδιας της πατρίδας των συγκεκριμένων συνταγματικών δικαστών. Τι επιδιώκουν; Να μην μπορεί η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, η περίφημη Bundesbank, που χρησίμευσε ως πρότυπο για τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), να συμπεριλαμβάνει στον ισολογισμό της κρατικά ομόλογα.

Οι δικαστές, υπό τον επικεφαλής τους, που φρόντισε, λένε οι «πιπεράτες γλώσσες» στη Φρανκφούρτη, να ληφθεί μια απόφαση που θα την περιφέρει «υπερηφάνως» τώρα που συνταξιοδοτείται, αντιστρατεύονται όλες τις ανακαλύψεις της νομισματικής θεωρίας και ειδικότερα της νομισματικής πολιτικής, που διέπουν τον σύγχρονο κόσμο. Αυτονοήτως και την ίδια τη λειτουργία της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής οικονομίας.

Εκπλήσσει μάλιστα η μικρότητα με την οποία επιδιώκει το Δικαστήριο να ανταποκριθεί στα «παράπονα» των γερμανών πολιτών, που καιρό τώρα διαμαρτύρονται, επειδή δεν τοκίζονται επαρκώς οι καταθέσεις τους, γιατί το κεντρικό επιτόκιο του ευρώ, που ρυθμίζεται από την ΕΚΤ, είναι αρνητικό. Με άλλα λόγια, αν πάει τη λογική των επιχειρημάτων, που παρουσίασαν οι έγκριτοι νομικοί, μέχρι το τέρμα, ζητούν της έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ. Υιοθετούν λοιπόν τα γελοία επιχειρήματα της λαϊκίστικης Ακροδεξιάς, που θέλουν τη μεγάλη αυτή χώρα να «πληρώνει», δήθεν, τις ατασθαλίες και απροσεξίες του ευρωπαϊκού Νότου αλλά και των Γάλλων. Αγνοούν ότι, χωρίς το ευρώ, το παλαιό τους νόμισμα, που μπήκε στο σύστημα με ισοτιμία 2 μάρκα για 1 ευρώ, θα είχε φτάσει, εύκολα, στα 4:1. Δεν είναι ικανοί να καταλάβουν πόσο μεγάλη απώλεια ανταγωνιστικότητας θα είχε η γερμανική οικονομία; Πόσο δύσκολο θα ήταν να πωλήσουν τα προϊόντα τους; Ποια θα ήταν, επομένως, η επίπτωση στο βιοτικό επίπεδο των 83 εκατομμυρίων κατοίκων της Ομοσπονδίας;

Η γνωμοδότηση της Bundesverfassungsgericht, εφόσον, τελικά, εφαρμοστεί από την Bundesbank, θα έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που με οικονομίστικη αφέλεια υποθέτουν οι δικαστές. Θα προκληθεί μέγιστη κρίση στην αγορά ομολόγων, με τα Bundes bunds να πέφτουν σε νέο ναδίρ αποδόσεων, ενώ τα bons du Trésor (Γαλλία), τα buoni di Tesoro (Ιταλία) και τα άλλα θα δουν τις τιμές τους να πέφτουν και τα επιτόκιά τους να αυξάνονται αισθητά. Θα πρόκειται όμως για ζημία, που υποχρεωτικά θα αναλάβουν τα εν λόγω κράτη, εφόσον δεν θα έχουν άλλη διέξοδο στα προβλήματα χρηματοδότησης που δημιουργεί η πανδημική κρίση. Στην ακρότατη λογική των πραγμάτων, η απόφαση οδηγεί σε έξοδο της Γερμανίας από την ευρωζώνη.

Σοβαρές ευθύνες αναλογούν στον Jens Weidmann, πρόεδρο της ομοσπονδιακής κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, που δεν κινητοποιήθηκε κατά τη μακρά περίοδο επώασης της γνωμοδότησης. Το ίδιο, με διαφορετικό τρόπο, ευθύνεται και η καγκελάριος Μέρκελ, όχι, προφανώς, επειδή δεν επηρέασε την απόφαση, αλλά γιατί ανέχθηκε επί χρόνια, πολιτικά, τις απόψεις ενός καταστροφικού οικονομικού γερμανισμού. Ας ελπίσουμε ότι θα επικρατήσουν, τελικά, οι απόψεις, ισχυρότατες στη Γερμανία, για μια περισσότερο ομοσπονδιακή τραπεζική και νομισματική Ενωση. Η οποία, προφανώς, θα διαθέτει τα ίδια όπλα με αυτά που, δεκαετίες τώρα, έχει η αμερικανική Federal Reserve και όσες άλλες κεντρικές τράπεζες σέβονται τον ρόλο τους.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής (ΝΔ)