Κόντρα όπως κόντρα πλακέ;

Κόντρα όπως κόντρα πλακέ;

Το είδα στο Διαδίκτυο ως αφισέτα της «αριστερής // ανατρεπτικής δημοτικής παρέμβασης» – έχω παρατηρήσει ότι οι παρατάξεις αυτής της ιδεολογικής γειτονιάς δεν πολυχρησιμοποιούν τα αρχικά κεφαλαία, ίσως υπάρχει και κάποια σύγχυση με την αντίσταση στο κεφάλαιο. Στο φόντο, ασπρόμαυρη φωτογραφία πόλης πάνω στην οποία γράφει, με κόκκινα γράμματα (αυτά με κεφαλαία βεβαίως) «Φυσάει κόντρα». Και από κάτω «στην Αγία Παρασκευή» ενώ κάπου ανεμίζει μια κόκκινη σημαία. Πληροφορούμαι ότι πρόκειται για την παράταξη που κεφαλαιοποιεί πολιτικά τις συγκεντρώσεις των νέων στην πλατεία Αγίου Ιωάννου.

Τι άραγε υπονοεί αυτό το «κόντρα»; Κόντρα στον καπιταλισμό, στον ιμπεριαλισμό, στα «ξένα και ντόπια αφεντικά»; Κόντρα γενικώς; Κόντρα πλακέ; Διότι, στις παρούσες συνθήκες, μόνο κόντρα στη δημόσια υγεία σημαίνει. Και αναρωτιέμαι πόσο σοσιαλιστικό και δημοκρατικό είναι αυτό. Μήπως μιλάμε εδώ για μια ιδιότυπη δικτατορία της μειοψηφίας; Την είδαμε να επιχειρείται και στην ΟΛΜΕ. Αλλά εκεί, ευτυχώς, δεν πέρασε. Στην απόφαση για απεργία του συνδικαλιστικού οργάνου των εκπαιδευτικών, συμμορφώθηκε το 0,37% του κλάδου.

Η κουλτούρα της πλατείας

Είναι η ιδέα μου ότι γίνεται προσπάθεια αναζωπύρωσης της κουλτούρας της πλατείας; Αυτή που, στους Αγανακτισμένους, ένωσε τα δύο πολιτικά άκρα και επέβαλε την «τσογλανοποίηση» του πολιτικού λόγου; Από τις συγκεντρώσεις συμπαράστασης στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής έως τη συγκέντρωση που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον στο Σύνταγμα (προσωπικά, διαφωνώ και με την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ αλλά, για πολλούς λόγους, δεν θα τη συμπεριλάβω σε αυτήν την «αλυσίδα»). Αλλωστε, όπως μου θύμισε και ο συνάδελφος Αγγελος Κωβαίος, σε μια διαμαρτυρία για το περιβάλλον, το καλοκαίρι του 2010, πρωτακούστηκε στο Σύνταγμα το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι παράνοια είναι να προσδοκάς διαφορετικά αποτελέσματα κάνοντας το ίδιο ακριβώς πράγμα. Αν ζούσε στην εποχή μας, μπορεί και να προσέθετε κάτι. Διότι μού φαίνεται εξίσου πολιτικά παρανοϊκό να προσδοκάς τα ίδια αποτελέσματα ακολουθώντας την ίδια με προ δεκαετίας τακτική σε μία κοινωνία όπου, εν τω μεταξύ, έχουν συμβεί οβιδιακές μεταμορφώσεις.

Της Τέχνης και του κόμματος

Πολύ σωστά διαμαρτυρήθηκαν, χθες, οι καλλιτέχνες με τη συγκέντρωσή τους έξω από τη Βουλή αφού δεν υπήρχε, έως τώρα καμία κυβερνητική αναφορά σε αυτούς. Καθόλου σωστό δεν ήταν το ότι πολλοί δεν τήρησαν το πρωτόκολλο υγείας. Είδα σε πλάνα κάποιους, οι οποίοι είχαν ανεβεί στα κάγκελα για το ότι δεν τηρήθηκαν οι αποστάσεις ασφαλείας όταν πέρασε το φορτηγό της Πρωτοψάλτη από το Μαξίμου, να φυσάει ο ένας στη μούρη του άλλου τον καπνό του τσιγάρου του.

Υπήρξε όμως λάθος timing. Την ώρα της διαμαρτυρίας, η Λίνα Μενδώνη ανακοίνωνε μια επένδυση στον πολιτισμό που ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια, για το restarting του Πολιτισμού και για άλλες ρυθμίσεις, όπως το μητρώο καλλιτεχνών που θα έπρεπε να είχε γίνει από χρόνια. Ετσι οι καλλιτέχνες γύρισαν στο σπίτι τους, οι περισσότεροι να ετοιμάσουν τις προτάσεις τους για τα καλοκαιρινά δρώμενα. Κάποιοι για αντιπολιτευτικές ασκήσεις. Ε τι να κάνουμε που καταλάβαμε ποιοι τραγουδιστές θα είναι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ;