Ακαμάτρες πόλεις{CR}

Σήμερα είχαμε «μηδέν νεκρούς», ανακοίνωσε την Τετάρτη το απόγευμα στη συνέντευξη Τύπου ο κ. Τσιόδρας και πολύ θα ήθελα ο χρόνος να σταματούσε εκεί. Να μην τρέξει παίρνοντας σβάρνα κι άλλους, να μη μετριόμαστε πια μεταξύ μας «σήμερα εσύ, αύριο εγώ». Γιατί κάπως έτσι μας τα λένε πίσω από τα στατιστικά οι απανταχού επιστήμονες και όντως κάπως έτσι θα είναι. Η συνύπαρξή μας με τον ιό δεν θα σταματήσει όταν χτυπήσει το πρώτο σχολικό κουδούνι ούτε όταν θα βαφτεί κι η τελευταία άσπρη ρίζα στην κόμη των γυναικών. Και ποιος δεν το ξέρει αυτό; Η κανονικότητα είναι ένα πιάτο που τρώγεται επιτόπου, δεν γυρίζει πίσω να τη φάμε μπαγιάτικη. Ο χρόνος που χάσαμε μετράει, κι ας είναι σημαδεμένος από ψυχαναγκαστικά μαγειρέματα, binge watching στο Nέτφλιξ και μιθριδατισμό στη χλωρίνη. Δίπλα δίπλα με τον ιό, έτσι θα βγούμε στους δρόμους, θα στείλουμε το παιδί μας στο σχολείο, θα πάμε κι εμείς στη δουλειά.

Κι ενώ εν τω μεταξύ όλα έχουν τρέξει με ταχύτητα φωτός, Εθνικό Σύστημα Υγείας, ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες, ταχυμεταφορές και ιντερνετικές αγορές, οι ακαμάτρες οι πόλεις είναι απροετοίμαστες να μας δεχτούν με τις καινούργιες μας ανάγκες. Εμείς τα φτιάξαμε αυτά τα ανελαστικά τερατάκια; Μας περιμένουν πώς και πώς να ξανασυνωστιστούμε σε προκρούστεια πεζοδρόμια, σε αναερόβια κτίρια με έναν μόνον πνεύμονα, αυτόν του κλιματισμού, να βαριανασαίνει εις βάρος μας, σε χώρους εργασίας που μόνον ο αεικίνητος ιμάντας τούς λείπει για να νιώσουμε ινδικά χοιρίδια σ’ ένα πείραμα με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.

Φανταζόμουν ότι τόσες εβδομάδες που παχαίναμε μπροστά στην τηλεόραση και η τρίχα της κεφαλής μας κέρδιζε πόντους στο φυσικό της χρώμα, όλο και κάποιες εργασίες, όλο και κάποια μερεμέτια θα είχαν γίνει. Τοίχοι θα είχαν πέσει, σφραγισμένα παράθυρα θα είχαν ανοίξει, αιρ κοντίσιον θα είχαν ξηλωθεί, χωρίσματα από νοβοπάν θα είχαν οριζοντιωθεί και πεζοδρόμια θα είχαν αναπτυχθεί κατά πλάτος. Ακούσατε τίποτα; Ούτε κι εγώ. Μηδέ σφυρί, μηδέ βαριοπούλα, μηδέ μπλακ εντ ντέκερ. Και ποιος δεν το ξέρει αυτό; Για να αρρωστήσουν οι άνθρωποι πρέπει πρώτα να αρρωστήσουν οι πόλεις.