Αν ήταν αναγκαίο, έγινε απαραίτητο…

Θα υποβιβαστούν ο Ολυμπιακός και ο Ατρόμητος από την Επιτροπή Δεοντολογίας της ΕΠO όπως έγραφαν χθες εφημερίδες και ιστοσελίδες που χρόνια τώρα ονειρεύονται τέτοιες καταστροφές; Αυτό είναι το μόνο που αποκλείεται: η Επιτροπή Δεοντολογίας δεν βγάζει καμία τελεσίδικη απόφαση. Ο,τι κι αν η συγκεκριμένη Επιτροπή αποφάσιζε (αν ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη υπόθεση χωρίς να περιμένει την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου που είναι σε εξέλιξη, πράγμα μάλλον δύσκολο) την απόφαση θα την πάρει η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ και φυσικά μετά υπάρχει και το CAS. Αν οι παράγοντες του Ολυμπιακού και του Ατρομήτου καταδικαστούν από το ποινικό δικαστήριο, προφανώς και οι ομάδες θα έχουν πρόβλημα, αλλά αν αθωωθούν θα είναι απίθανο να υπάρξει αθλητική ποινή. Οι ποινές για στημένα ματς απαιτούν αποδείξεις και σοβαρά στοιχεία: για το Ολυμπιακός – Ατρόμητος υπάρχει μια μαρτυρία του Τάκη Φύσσα που ισχυρίστηκε και στο δικαστήριο ότι κάτι άκουσε και ότι κάποιος κάτι του είπε – μου μοιάζει δύσκολο κάτι τέτοιο να προκαλέσει τιμωρία ομάδων.

Σκεπτικό

Πέρυσι η ίδια επιτροπή είχε υποβιβάσει τον ΟΦΗ και τον Αιγινιακό για ένα μεταξύ τους ματς στη δεύτερη κατηγορία. Οι δύο στην Επιτροπή Εφέσεων αθωώθηκαν για ένα απλούστατο λόγο: διότι το σκεπτικό της απόφασης δεν είχε αναφορές σε πράξεις ποδοσφαιριστών – με άλλα λόγια τιμωρούνταν οι ομάδες, αλλά όχι και οι παίκτες που αγωνίστηκαν στο ύποπτο παιχνίδι. «Στημένο» ματς χωρίς παίκτες δεν υπάρχει. Ξέρετε σε πόσους παίκτες που αγωνίστηκαν στο Ολυμπιακός – Ατρόμητος απαγγέλθηκαν κατηγορίες; Σε κανέναν! Πώς μπορεί τώρα να κληθούν οι ομάδες σε απολογία δεν το καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω επίσης πώς η συγκεκριμένη επιτροπή δεν θα κινήσει διαδικασία τιμωρίας (και μάλιστα αυτεπάγγελτα) για τον ΠΑΟΚ και την Ξάνθη που έχουν ήδη καταδικαστεί από τα αθλητικά δικαστήρια. Το λέω χωρίς να αμφισβητώ ότι η Επιτροπή Δεοντολογίας θα το κάνει: η συγκεκριμένη αργεί να ασχοληθεί, όταν όμως ασχολείται κι έχει στοιχεία για να κρίνει υποθέσεις, δεν χαρίζεται.

Καταδίκη

Χθες για παράδειγμα, αν κάτι έχει αξία από όσα έγιναν γνωστά, είναι ότι η Επιτροπή Δεοντολογίας καταδίκασε με χρηματικό πρόστιμο και υποχρεωτική απαγόρευση ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο τον πρώην γενικό διευθυντή της Λίγκας Βασίλη Γκαγκάτση. Μαζί του καταδικάστηκαν με απλό πρόστιμο και αρκετοί παράγοντες που ήταν μαζί του στο ΔΣ της Λίγκας, αλλά και οι ΠΑΕ που ψήφισαν κάποτε υπέρ της παραμονής του στο αξίωμα, κάτι που κατά την αθλητική Δικαιοσύνη συνιστά αθλητική παρανομία. Και με τη βούλα της Δικαιοσύνης, δηλαδή έχουμε πλέον ένα δεδομένο: ότι για πάνω από δύο χρόνια η διοργανώτρια Αρχή του πρωταθλήματος λειτούργησε με παράνομη σύνθεση. Αυτό κατά τη γνώμη μου δημιουργεί δύο ερωτήσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με την ηθική υπόσταση των δύο πρωταθλημάτων τα οποία διοργανώθηκαν από ανθρώπους που παρανόμως κρατούσαν «θέσεις – κλειδιά». Η δεύτερη αφορά την ποινική διάσταση της παρανομίας. Μιλάμε άραγε για απλή παράλειψη και για αθώο λάθος των ομάδων που δεν σεβάστηκαν κανονισμούς ή για κάτι ποινικά κολάσιμο; Διότι είναι άλλο πράγμα να υπάρχει στη διοργανώτρια Αρχή του πρωταθλήματος κάποιος που δεν έπρεπε διότι δεν εκτιμήθηκε σωστά το αν υπήρχαν κολλήματα στην πρόσληψή του, και είναι άλλο να υπάρχει κάποιος που τοποθετήθηκε από κάποιους που γνώριζαν τα κολλήματα και τον είχαν υποχείριό τους. Αυτά θα πρέπει να τα ψάξουν οι αρμόδιες εισαγγελικές Αρχές. Και γρήγορα…

Ανοχή

Υπάρχει φυσικά και κάτι άλλο: το πώς γίνονται όλες αυτές οι διαρροές των εγγράφων, των εκθέσεων, των προθέσεων των δικαστών κ.τ.λ. Σε αυτό είναι πραγματικά να απορείς με την ανοχή του Ολυμπιακού, του Ατρομήτου και των παραγόντων τους. Το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνουν είναι μια αναφορά στον Αρειο Πάγο: αυτό που γίνεται είναι μια συστηματική προσπάθεια τρομοκράτησης των δικαστών που από ό,τι φαίνεται συνεργάζονται με ένα πολύ συγκεκριμένο κύκλωμα κάνοντας διαρροές και προθέσεων και εγγράφων. Αν αυτό το κάνουν με τη χαρά τους, πρέπει να ελεγχθούν οι ίδιοι. Αν είναι θύματα εκβιασμών, πρέπει να προστατευθούν. Οπως και να έχει, η διασπορά εγγράφων, αποφάσεων και εκθέσεων δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς κάποιοι να τιμωρηθούν.

Κούγιας

Σε αυτό θα πρόσθετα και πολλές πρόσφατες καταγγελίες του δικηγόρου Αλέξη Κούγια, που με την ιδιότητα του προέδρου της ΑΕΛ μιλά ανοιχτά πλέον για δημοσιογράφους που έστησαν κατηγορίες, συνεργάστηκαν για να δημιουργηθούν εντυπώσεις, πίεσαν ακόμα και δικαστές για να βρουν τον μπελά τους άνθρωποι. Ο Κούγιας είναι αλήθεια πως αποκαλύπτει πολλά. Το αν κάποιος έχει κυτταρίτιδα στην πλάτη δεν ενδιαφέρει παρά μόνο όσους με τέτοιες αποκαλύψεις γελάνε. Αν, όμως, χρησιμοποιούνται ΜΜΕ για να εκβιάζονται δικαστές και να στήνονται παραπομπές υπάρχει πρόβλημα μεγάλο. Και το μόνο που σημειώνω είναι ότι υπάρχει μια τρομερή διαφορά ευαισθησίας από την πλευρά της Δικαιοσύνης. Ερευνώνται συχνά πυκνά αστήρικτες καταγγελίες ενώ για πολύ σοβαρές αποκαλύψεις οι αρμόδιοι εισαγγελείς κλείνουν τα αφτιά τους.

Κομπίνα

Ολες πάντως αυτές οι αποφάσεις που τελευταία προκύπτουν φανερώνουν την έλλειψη θέλησης του κράτους να κάνει ελέγχους: για τα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπάρχει η μεγάλη υποψία ότι αυτή η έλλειψη θέλησης ήταν κυβερνητική πολιτική. Για να στήσεις την κομπίνα Ξάνθη – Καλπαζίδης – ΠΑΟΚ πρέπει να έχεις τη βεβαιότητα (;) ότι δεν θα ασχοληθεί μαζί σου κανείς. Για να κρατάς σε πείσμα κάθε νομοθετικής πρόβλεψης τον Γκαγκάτση στη Λίγκα πρέπει επίσης να έχεις εγγυήσεις ότι κανείς θεσμικός φορέας δεν θα σου ζητήσει εξηγήσεις. Αυτό μπορεί να σου το εξασφαλίζει μια προνομιακή σχέση με μια κυβέρνηση, αλλά και η σιγουριά σου ότι η ομοσπονδία της χώρας θα σου επιτρέψει να κάνεις ό,τι θες.

Θέληση

Δεν μου προκύπτει ότι η σημερινή κυβέρνηση επιθυμεί να συνεχιστεί κάτι ανάλογο: αν πριν από τη διακοπή των πρωταθλημάτων εξαιτίας της πανδημίας το περίφημο μνημόνιο ήταν απαραίτητο, τώρα είναι ακόμα περισσότερο επιβεβλημένο. Και σε αυτό δεν πρέπει πια να περιλαμβάνονται μόνο κατευθύνσεις της UEFA και της FIFA: αυτό που πρέπει να μαρτυρά μια συμφωνία με τις διεθνείς ομοσπονδίες είναι τη θέληση της κυβέρνησης να βάλει τάξη στο χάος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οταν κάποιος προσλαμβάνει τους γενικούς διευθυντές της διοργανώτριας Αρχής του πρωταθλήματος γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια νόμους και προϋποθέσεις, το πρόβλημα είναι πολύ πιο μεγάλο. Την επόμενη φορά που ο Γιώργος Γεραπετρίτης θα συναντηθεί με τη FIFA/UEFA οφείλει να τους πει ότι ο πρώην γενικός διευθυντής της διοργανώτριας Αρχής στην Ελλάδα δεν έχει σήμερα το δικαίωμα να ασχολείται με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αποκλείεται κάτι τέτοιο να το συναντάς σε μια άλλη χώρα του κόσμου…