Περί «ηρώων» και «οπλαρχηγών» του ΕΣΥ

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται ένα καινοφανές κύμα αγάπης για το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό. Ο κλήρος κάνει δεήσεις, ο λαός χειροκροτεί στα μπαλκόνια και ο κ. Πρωθυπουργός την 25η Μαρτίου αποκαλεί τους ιατρούς σύγχρονους «οπλαρχηγούς» και «μπουρλοτιέρηδες»! Η δε Εξοχότατη κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας «ήρωες». Πράγματι είναι ηθικώς ήρωες οι ιατροί και οι νοσηλευτές, αλλά παράλληλα είναι «ήρωες με παντούφλες» (σαν τον Λογοθετίδη στο ομώνυμο έργο του Αλ. Σακελλάριου). Στη δε σκληρή πραγματικότητα των ημερών αυτών, δεν φορούν ούτε καν «παντούφλες», είναι ξυπόλητοι στ’ αγκάθια.

Μέχρι προχθές, οι ιατροί ήταν λειτουργοί τρίτης κατηγορίας και μάλιστα με δικαστικές αποφάσεις! Συγκεκριμένα:

1. Οταν έγιναν οι μνημονιακές μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια, οι δικαστές έσπευσαν, έχοντες και το μαχαίρι και το πεπόνι, να αποκαταστήσουν τον δικό τους μισθό, με το σκεπτικό ότι ανήκουν στον «στενό πυρήνα του κράτους». Αντίθετα, οι λειτουργοί της δημόσιας υγείας, κατ’ αυτούς, δεν ανήκουν σε αυτόν και δικαίως έχασαν το 50% των αποδοχών τους.

2. Οταν εκδικάστηκε η προσφυγή τεσσάρων ιατρών του ΕΣΥ στο ΣτΕ, με την απόφαση 431/2018 αποφασίστηκε, κατά πλειοψηφία, η αποκατάσταση των ειδικών μισθολογίων των ενστόλων, των πανεπιστημιακών και των ιατρών του ΕΣΥ. Πρόκειται για την «περίεργη απόφαση τριών ταχυτήτων» όπως χαρακτηρίστηκε από τα ΜΜΕ, με την οποία επιδικάστηκαν διαφορετικά αναδρομικά στις τρεις κατηγορίες, κατατάσσοντας τους ιατρούς στην τρίτη και τελευταία κατηγορία των δημοσίων λειτουργών χωρίς δικαίωμα αναδρομικών! Η απόφαση αυτή υπογράφεται από την τότε πρόεδρο του ΣτΕ και νυν ΠτΔ κ. Σακελλαροπούλου.

3. Στη ίδια απόφαση του ΣτΕ 431/2018 διαβάζουμε στην παράγραφο 18 την εισήγηση του τότε αντιπροέδρου και νυν προέδρου του ΣτΕ κ. Ράντου, ο οποίος θεωρεί ότι δεν πρέπει να αποκατασταθούν οι μισθοί των ιατρών για λόγους δημοσίου συμφέροντος, με το σκεπτικό ότι τους φθάνει ο (κουτσουρεμένος) μισθός τους για να ζήσουν αξιοπρεπώς, αφού αυτός συμπληρώνεται από τις εφημερίες τους! Δηλαδή οι ιατροί δουλεύουν Πάσχα, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Κυριακές και αργίες, χειρότερα από τα υποζύγια (τα οποία συνήθως δεν δουλεύουν τις αργίες, κάθονται στον στάβλο τους), με επιπλέον αμοιβή, επομένως δεν χρειάζονται αποκατάσταση του τακτικού μισθού τους.

4. Η τότε πολιτική ηγεσία ντράπηκε, μάλλον, από την απόφαση αυτή και αποφάσισε (προς τιμήν της) ότι και οι ιατροί πρέπει να πάρουν κάποια αναδρομικά. Η εφαρμογή της δικαστικής αποφάσεως 431/2018 όμως όσον αφορά στην μισθολογική αποκατάσταση δεν έγινε ποτέ. Αναρωτιέται κανείς, γιατί οι πολίτες οφείλουν να αποδέχονται τις δικαστικές αποφάσεις, καλές ή κακές, όταν η πολιτεία δεν τις τηρεί, κατά το δοκούν;

Οι νοσοκομειακοί ιατροί, όπως και το νοσηλευτικό προσωπικό, εργαζόμενοι πάντοτε υπό αντίξοες και, όχι σπάνια, υπό άθλιες συνθήκες, υπολείπονται πολύ της υλικής και ηθικής αμοιβής πού τους αξίζει. Δεν είχαν ποτέ από την πολιτεία, όχι αναγνώριση τους έργου τους, αλλά ούτε καν ένα φιλικό κτύπημα στην πλάτη («κάνε ό,τι μπορείς και εγώ είμαι εδώ»). Αντιθέτως, η πολιτεία έκανε ό,τι μπορούσε προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Αποτέλεσμα της απαξιωτικής και περιφρονητικής αυτής συμπεριφοράς της πολιτείας είναι πολλοί ιατροί «να πάρουν των ομματιών τους» και να φύγουν από το ΕΣΥ. Κάποιοι δε πολιτικοί αναρωτιούνται, κατά καιρούς, χάσκοντας γιατί αποψιλώνεται συνεχώς το ΕΣΥ.

Οι ιατροί και οι νοσηλευτές, ούτε κουτόχορτο μασάνε, ούτε λωτούς τρώνε. Γνωρίζουν ότι όταν περάσει η μπόρα, οι τωρινές αγάπες θα ξεχαστούν και όλα θα γυρίσουν πίσω στα ίδια. Οι ιατροί στην «τρίτη εθνική», οι νοσηλευτές ακόμη παρακάτω, χωρίς επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, χωρίς έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς τους. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλοί από τους «ήρωες», «οπλαρχηγούς» και «μπουρλοτιέρηδες» πέθαναν στην ψάθα.

Η Ελλάδα έχει υψηλού επιπέδου ιατρικό δυναμικό, που διαπρέπει στο εξωτερικό και στον ιδιωτικό τομέα. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν φρόντισαν να το κρατήσουν στο ΕΣΥ, ούτε καν στην Ελλάδα. Αντίθετα, η αναξιοκρατία, η κομματοκρατία (ιδίως επί των ημερών της προηγουμένης κυβερνήσεως), οι ελλείψεις σε προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή (κλειστές αίθουσες χειρουργείων, ΜΕΘ κ.λπ.) έκαναν πολλούς άξιους επιστήμονες να ασφυκτιούν, βλέποντας ότι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, δεν μπορούν να αποδώσουν έργο ανάλογο του επιπέδου και των δυνατοτήτων τους, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απέκτησαν με μετεκπαιδεύσεις στο εξωτερικό, με συμμετοχή σε σεμινάρια και με συνεχή ενημέρωση και εκπαίδευση στις νέες μεθόδους κα τεχνολογίες. Ετσι αποψιλώθηκε σιγά σιγά το ΕΣΥ. Οι λίγοι έμπειροι ιατροί που απέμειναν σε αυτό, κουρασμένοι από την υπέρμετρη κακοδαιμονία του συστήματος, είναι κοντά σε ηλικία συνταξιοδότησης. Οι νέοι ιατροί που ΘΑ επανδρώσουν τις ελλείψεις δεν θα προλάβουν να εκπαιδευτούν και να εξοπλισθούν από την πείρα των παλαιών. Οι ικανότεροι από αυτούς θα αποφύγουν να εργασθούν στον δημόσιο τομέα για όλους τους παραπάνω λόγους.

Μήπως είναι τώρα η ευκαιρία, να σκεφθούμε όλοι, πόσο ανάγκη έχουμε ένα σωστό δημόσιο σύστημα υγείας, μεταχειριζόμενοι τους ιατρούς και τους νοσηλευτές όπως πράγματι τους αξίζει;

Ο δρ Μανόλης Κρητικός είναι χειρουργός – διευθυντής ΕΣΥ