Ενδον

Εχω ήδη κλείσει πάνω από μία βδομάδα στο σπίτι. Δεν μου είναι τόσο δύσκολο γιατί είμαι προπονημένος από άλλες φορές είτε επειδή έπρεπε είτε επειδή ήθελα να αυτοπεριοριστώ.

Πώς περνάει η ώρα; Μα η ώρα δεν είναι για να περνάει, η ώρα συμβαίνει. Είτε είσαι ένδον είτε είσαι έξω. Θα περιμένετε να σας πω τι διαβάζω και πόσες ταινίες βλέπω… Εκείνο όμως που με απασχολεί τον περισσότερο χρόνο είναι ότι μαζί με τη γυναίκα μου Εύα μεγαλώνουμε τον γιο μας Ερμή – ο οποίος είναι δεκατριών μηνών – κάτι που σας διαβεβαιώ είναι full time job. Τον λίγο χρόνο που απομένει περισσότερο γράφω παρά διαβάζω.

Τα βιβλία που έχω στο κομοδίνο μου είναι η «Λεωφόρος Νάτο» του Νικήτα Σινιόσογλου, τα ερωτικά ποιήματα της Αν Σέξτον, η «Εντα Γκάμπλερ» του Ερρίκου Ιψεν, η συλλογή διηγημάτων «Πόσο αγαπάμε την Γκλέντα» του Χούλιο Κορτάσαρ. Το Netflix είναι πραγματικά μια πολύ πρακτική λύση. Είδα ένα ντοκιμαντέρ για τον David Bowie, έναν καλλιτέχνη που θαυμάζω απεριόριστα και την εξαιρετική σειρά «Gypsy» με τη Ναόμι Γουότς. Ωστόσο, εκείνο που επέλεξα με την περισσότερη χαρά να δω ήταν η τριλογία του Μικελάντζελο Αντονιόνι: «Η Περιπέτεια», «Η Νύχτα», «Η Εκλειψη», έργα αγέραστα τα οποία ξαναείδα για πολλοστή φορά. Η τελευταία σεκάνς της «Εκλειψης» δε, είναι εξαιρετικά επίκαιρη.

Μουσική ακούω κυρίως από το Spotify, όπου έχω φτιάξει τις λίστες με τα αγαπημένα μου αλλά και από το YouTube όταν θέλω να δω και κάποιο video clip, όπως στην περίπτωση του «Ghost town» των Specials, το οποίο είναι επίσης δραματικά επίκαιρο.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, εύχομαι καλή δύναμη σε όλους και μην ξεχνάμε πως ο Μπλεζ Πασκάλ  έλεγε πως όλα μας τα δεινά προέρχονται από το ότι δεν είμαστε ικανοί να καθίσουμε ήρεμα σε ένα δωμάτιο, μοναχοί. Η τωρινή κρίση θα μας ασκήσει υποχρεωτικά σε αυτή τη συνθήκη, ελπίζω χωρίς ψυχικά ή άλλα συμπτώματα. Για το πώς θα βγούμε από το κονάκι του ο καθείς, οψόμεθα.