Το λάθος ερώτημα και η υπεύθυνη στάση

Είμαι έμπειρος γιατρός αλλά δεν είμαι λοιμωξιολόγος· είμαι νοσοκομειακός επεμβατικός ακτινολόγος, ερασιτέχνης δρομέας, σκιέρ και παλιός αθλητής. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, όσο μπορώ πιο εκλαϊκευμένα, να διατυπώσω μια προσωπική άποψη, στηριγμένη όμως στη σύγχρονη βιβλιογραφία:

Το ερώτημα «αν πρέπει να απαγορευτούν ή όχι οι αγώνες δρόμου» είναι λάθος ερώτημα. Ο SARS-CoV-2 είναι πολύ μεταδοτικός και δεν αναχαιτίζεται εύκολα ακόμη και σε ανοιχτό χώρο, που συναθροίζονται πολλά άτομα, λόγω των καιρικών συνθηκών (κρύο και υγρασία) που επικρατούν τώρα. Οι ίδιοι οι δρομείς συνήθως είναι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση χωρίς μη ελεγχόμενα υποκείμενα νοσήματα αλλά μπορούν να γίνουν φορείς της νόσου και να τη διασπείρουν στην κοινότητα. Να τη διασπείρουν στους ηλικιωμένους γονείς τους ή σε ευπαθή άτομα χωρίς καν να υποψιασθούν ότι ασθένησαν οι ίδιοι.

Αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανούς μεγέθους βιολογική απειλή απέναντι στη ζωή αλλά και την οικονομία. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι άκρως ταλαιπωρημένο από δέκα χρόνια κρίσης και με περιορισμένες εφεδρείες. Υπεύθυνη στάση από κάθε πολίτη είναι να περιορίσει τις επαφές του μόνο στις απολύτως απαραίτητες αποφεύγοντας πάση θυσία τον συγχρωτισμό είτε σε ανοιχτό είτε σε κλειστό χώρο.

Μια μικρή σημείωση: σε 15 μέρες τα νοσοκομεία ιδιωτικά και δημόσια θα κορεσθούν από τα σοβαρά περιστατικά και ένα ατύχημα σε έναν αγώνα ή προπόνηση δρόμου ή βουνού θα έχει λίγο ή καθόλου προτεραιότητα. Θα το αντιμετωπίζει παραδοσιακά ο μάγος της φυλής με ειδικά ξόρκια για θλάσεις, ρήξεις ή κατάγματα.

Είμαι απολύτως αισιόδοξος ότι με το σύνολο του βαρέος πυροβολικού της παγκόσμιας φαρμακοβιομηχανίας σε πλήρη ανάπτυξη σύντομα θα έχουμε και φάρμακα και εμβόλια. Να αντέξουμε μέχρι τότε.

Ο δρ Πέτρος Μανιάτης είναι επεμβατικός ακτινολόγος, διευθυντής  του τμήματος Επεμβατικής Ακτινολογίας στο Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο