Επιδιώξεις {LF}των άκρων

Οι συνομιλίες στη Μόσχα κράτησαν επτά ώρες και το αποτέλεσμα για τον Ταγίπ  Ερντογάν δεν ήταν όπως το περίμενε. Οι συναντήσεις  στις Βρυξέλλες τον δυσαρέστησαν και απέφυγε την κοινή συνέτευξη Τύπου με τον κ. Μισέλ και την κ. Φον ντερ Λάιεν. Ο μόνος που τον άφησε κάπως ικανοποιημένο ήταν ο άχρωμος και «προγραμματισμένος» Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Και ενώ φαινόταν πως δεν θα συνομιλούσε με τους συμπατριώτες του δημοσιογράφους, ο τούρκος πρόεδρος προχώρησε εν πτήσει σε επικριτικό και επιθετικό μονόλογο. Η Ελλάδα ήταν φυσικά στις προτιμήσεις του και την επανέφερε με τρόπο ιταμό και στις ομιλίες του μετά την προσγείωση στο τουρκικό έδαφος.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, με τις ύβρεις, τις προκλήσεις και τις ευθείες απειλές επιδιώκει να κλείσει τις πόρτες της συνεννόησης. Με σκοπό – όπως πολλοί πιστεύουν – τη σύγκρουση. Ασφαλώς και, με ανατολίτικη πονηριά, επιδιώκει να εξαναγκάσει την Ελλάδα να διαπραγματευτεί μαζί του όχι μόνο θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος αλλά και τα του οίκου της. Είτε ασκώντας της ψυχολογική πίεση είτε προκαλώντας θερμές τριβές που θα την οδηγήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με τους «μεγάλους» να υποδεικνύουν σύνεση και να προτρέπουν Αθήνα και Αγκυρα «να τα βρουν».

Η Ελλάδα είχε ειλικρινά επιθυμήσει να συμβιώσει με μια πραγματικά ευρωπαϊκή Τουρκία. Μια Τουρκία που θα διέγραφε οριστικά τις μεσαιωνικές αντιλήψεις για επιβολή των δικών της απόψεων δια της βίας, απειλών πολέμου και προκλήσεων ων ουκ έστι αριθμός. Μια Τουρκία που θα αφαιρούσε από το εσωτερικό της αφήγημα τη θεωρία απειλών της από τους πάντες και θα έλεγε στον λαό της την αλήθεια για τους γείτονές της. Μια Τουρκία που η ηγεσία της θα σεβόταν τον τουρκικό λαό και δεν θα επεδίωκε να τον συσπειρώνει για αποκλειστικά εσωτερικούς πολιτικούς λόγους αναζητώντας δαίμονες πέρα από τα σύνορά της.

Σήμερα, ο εκλεγμένος δικτάτορας – όχι ο μόνος στην πρόσφατη παγκόσμια ιστορία – δυναστεύει τον λαό του και ταλαιπωρεί, με ακρότητες και πολιτική ασυνέχεια, μια σειρά χωρών που οι περισσότερες από αυτές είναι σύμμαχοί του. Φαντάζεται πως θα κρατήσει πολύ το παιχνίδι αυτό; Το υλικό που τον περιβάλλει είναι ιδιαίτερα εύφλεκτο. Και καλά θα κάνει να μην το δοκιμάζει. Αν η συνάντηση της 17ης Μαρτίου δεν τον ευνοήσει όπως φαίνεται, σε τι θα καταφύγει; Ευφυής είναι και, παρά τους λεονταρισμους εσωτερικής κι εξωτερικής κατανάλωσης, μάλλον θα αναλογιστεί τι θα μπορούσε να συμβεί αν τις εμμονές του δεν διαδεχτεί η παραδοσιακή τουρκική τακτική της μεταστροφής της ύστατης στιγμής. Οπως σωφρόνως είχε πράξει αμέσως μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή