Κόσμοι

Κυριακή, 1η Μαρτίου. Η χώρα έχει κλείσει τα σύνορά της και αγωνίζεται να φρουρήσει τον Εβρο και τα νησιά.

Δύο ανακοινώσεις. Την ίδια μέρα. Δύο πολιτικών νεολαιών. Της ίδιας χώρας.

Ανακοίνωση πρώτη. «Καλούμε όλους τους/τις αλληλέγγυους/-ες, τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών, τους νέους και τις νέες και όλους τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες να σταθούν στο πλάι των προσφύγων και μεταναστών με ανθρωπιά και αλληλεγγύη».

Υπογραφή: Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθεί φωτογραφία που λέει «Refugees Welcome». «Καλώς ήλθατε πρόσφυγες».

Ανακοίνωση δεύτερη. «Προς όλους τους ενστόλους και όλους τους εθελοντές που φυλάνε αυτή τη δύσκολη ώρα τα σύνορα της χώρας. Ευχαριστούμε. Είμαστε δίπλα σας».

Υπογραφή: Νεολαία ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί φωτογραφία με ενστόλους στην ελληνική πλευρά των συνόρων απέναντι στο πλήθος της άλλης πλευράς.

Δεν γνωρίζω ούτε ποιοι αποτελούν τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ποιοι αποτελούν τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ. Δύο ανακοινώσεις είδα. Αλλά και δύο διαφορετικούς κόσμους.

Από τη μια πλευρά, ένας κόσμος χωρίς σύνορα, χωρίς σαφείς ταυτότητες, χωρίς εθνικά πλαίσια, χωρίς σεβασμό σε κάποια κρατική συγκρότηση.

Δεν υπάρχουν φρουροί. Αντιθέτως απευθύνεται σε απροσδιόριστους «αλληλέγγυους», «δημοκρατικούς και προοδευτικούς πολίτες», «φορείς της κοινωνίας»,  «πρόσφυγες και μετανάστες». Ιδιότητες που θυμίζουν καλλιστεία δικαιωμάτων, πανεπιστημιακό ραχάτι και καλοκαιρινά διεθνή κάμπινγκ νεολαίας.

Από την άλλη πλευρά, ένας κόσμος με αίσθηση εθνικού πλαισίου και διακινδύνευσης που μιλάει για «τα σύνορα της χώρας» κι αναφέρεται «στους ενστόλους και τους εθελοντές» που τα φρουρούν.

Είναι ένας κόσμος με αναφορές στην ιστορία, συμφιλιωμένος με την ιδέα μιας υπερκείμενης εθνικής τάξης, ο οποίος αισθάνεται τη συνέχεια των πατριωτικών αγώνων που η Δημοκρατική Παράταξη έχει δώσει.

«Και στην Αμυνα εκεί / πολεμούν όλοι μαζί / πολεμάει κι ο Βενιζέλος…» τραγουδούσαν στα σύνορα που θέλει σήμερα να καταλύσει ο Ερντογάν. Και η Αμυνα δεν ήταν ΜΚΟ.

Αυτοί οι δύο κόσμοι είναι ασύμπτωτοι από τη φύση τους. Διαφέρουν θεμελιωδώς και συγκρούονται εκ των πραγμάτων.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι τα περί ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ που έχουν δήθεν κοινά σημεία είναι αστειότητες. Το μόνο κοινό τους σημείο είναι ο Μπίστης – ανάλογα με ποιους είναι κάθε φορά….

Αποδείχτηκε στις Πρέσπες. Αποδείχτηκε ξανά και στην πρώτη κρίσιμη εθνική στιγμή, όταν απειλήθηκε η χώρα με εισβολή.

Οχι επειδή θέλει  Ή δεν θέλει η Φώφη ή ο Τσίπρας.

Αλλά επειδή μιλάμε για εντελώς διαφορετικές παρατάξεις. Με άλλο ιστορικό αίσθημα, πατριωτικό φρόνημα και πολιτική συγκρότηση.

Με άλλες ταυτότητες και άλλες αναφορές. Με άλλη αίσθηση του εθνικού τους ρόλου, για να το πω σε απλά ελληνικά.