Ανωνυμία και ατιμωρησία

Η διαμάχη για το αν θα διασφαλιστεί η ανωνυμία των προστατευόμενων μαρτύρων κατά την εξέτασή τους ενώπιον της Προκαταρκτικής Επιτροπής της Βουλής για την υπόθεση Novartis επισκίασε το μείζον θέμα, δηλαδή την ποινική ασυλία με την οποία έχουν περιβληθεί. Αυτή η ασυλία τούς διασφαλίζει ατιμωρησία για όλα τα τερατώδη ψέματα με τα οποία ενέπλεξαν και διέσυραν για δύο χρόνια δέκα σημαίνοντες πολιτικούς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται δύο πρώην πρωθυπουργοί.

Βλέπετε, η νομοθεσία δεν προβλέπει ότι αίρεται αυτομάτως το καθεστώς ποινικής ασυλίας τους όταν διαπιστωθεί πως οι μαρτυρικές καταθέσεις τους ήσαν έωλες, αναξιόπιστες ή ακόμα και δόλιες. Ετσι οδηγηθήκαμε στον παρακάτω τραγέλαφο, που διαπίστωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξή του στη Σία Κοσιώνη στις 4/11/2019: «Αυτό λοιπόν είναι κάτι το αδιανόητο, διότι τώρα διεξάγεται έρευνα για τους εισαγγελείς, διεξάγεται έρευνα για έναν πρώην υπουργό, ενδεχομένως και για άλλα πρόσωπα εάν προχωρήσει η Προκαταρκτική Επιτροπή, αλλά δεν διεξάγεται έρευνα για τις ευθύνες των προστατευμένων μαρτύρων που είναι κομβικό σημείο».

Τι θα συμβεί άραγε αν, κατά την κατάθεση των εν λόγω μαρτύρων ενώπιον της Επιτροπής, επιβεβαιωθεί, ότι είναι πρόσωπα γνωστά και ότι, σύμφωνα με έγγραφο της Ελένης Τουλουπάκη προς τους δύο εισαγγελείς που ερευνούν τη σκευωρία Novartis, είναι οι ίδιοι που προτάθηκαν από δικηγορικό γραφείο ως μάρτυρες στις ΗΠΑ, προσδοκώντας οικονομικά οφέλη; Θα κριθούν άκυρες οι καταθέσεις τους, δηλαδή ως μη γενόμενες, και συνεπώς ούτε γάτα ούτε ζημιά;

Και ενώ έχουμε ήδη ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας – με την ποινική ασυλία των εν λόγω ψευδομαρτύρων, οι οποίοι προσέβαλαν βάναυσα το δημόσιο συμφέρον, που υποτίθεται ότι προσφέρθηκαν να υπηρετήσουν – η κυβέρνηση σιωπά, η Δικαιοσύνη δεν έχει διάθεση να δώσει λύση και η αξιωματική αντιπολίτευση στηρίζει με πάθος, για λόγους αυτονόητους, την εσαεί συγκάλυψη αυτής της επαίσχυντης σκευωρίας.