All star χωρίς… σταρ!

Πάνε πολλά χρόνια πίσω. Την εποχή με τις παχιές αγελάδες. Φυσικά και στον αθλητισμό και δη στο μπάσκετ, όταν όντως είχαμε «το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης», όπως λέγαμε και καμαρώναμε. Διαγωνισμός καρφωμάτων στο ΣΕΦ σε αγώνα all star. Ο Χάτσον του Πανιωνίου θρυμματίζει το ταμπλό! Ο κόσμος ξεσπά. Οι εικόνες ακόμη να βγουν από τη μνήμη. Οχι επειδή έγινε το συγκεκριμένο σκηνικό, αλλά πολύ απλά γιατί τότε είχε και κάτι να δεις, έστω απρόσμενο. Kέντριζε το ενδιαφέρον. Κάτι να θυμάσαι από ένα ματς που είναι γιορτή παντού. Κάτι δυνατό για το μπάσκετ. Ενα διάλειμμα σε μια σεζόν κουραστική για τους παίκτες και γεμάτη συγκινήσεις για τους θεατές.

Τώρα, τι ακριβώς προσφέρει αυτό το ματς; Το προηγούμενο Σάββατο στα Δύο Αοράκια του Ηρακλείου μαζεύτηκαν οι πάντες, όλος ο καλός ο κόσμος. Για την ακρίβεια, περίπου όλοι, καθόσον ο Πιτίνο είχε δουλειές και δεν κάθισε στον πάγκο της μιας ομάδας. Συγγνώμη από όλους τους πρωταγωνιστές, αλλά δεν επρόκειτο για ματς ανάμεσα σε stars! Οι απλώς καλοί συγκεντρώθηκαν ένεκα της διακοπής του πρωταθλήματος, που τώρα δεν γίνεται μέσα στις γιορτές, πολύ απλά γιατί υφίσταται ο φόβος μήπως κάποιοι από τους εμπλεκόμενους πρωταγωνιστές αναχωρήσουν για τις πατρίδες τους και δεν δώσουν το «παρών». Ναι, είχαμε και τέτοια κρούσματα στο παρελθόν. Πήγαν στο Ηράκλειο, έδωσαν μάχη τριπόντων και καρφωμάτων, έπαιξαν και σε ματς άνευ σημασίας και αποχώρησαν. Το πάντα διψασμένο και συνεπές κρητικό κοινό εμφανίστηκε στο γήπεδο, άλλωστε η διαφήμιση ήταν επαρκής, η διοργάνωση ικανοποιητική, η διάθεση των περισσότερων μεγάλη. Χειροκρότησε με θέρμη. Βλέποντας όμως τις συνθέσεις, τα ρόστερ, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθείς; Εχει σχέση, μπορεί να μπει σε σύγκριση το ματς αυτό με τα παλαιότερα; Οταν η πιτσιρικαρία ξεροστάλιαζε για να εξασφαλίσει ένα αυτόγραφο από τους πραγματικούς αστέρες του αθλήματος; Τον Ντόμινικ Γουίλκινς, τον Ρόι Τάρπλεϊ, τον Μπάιρον Σκοτ, τον Ζάρκο Πάσπαλιε, τον Κλιφ Λέβινγκστον, τον Στόγιαν Βράνκοβιτς, τον Ντίνο Ράτζα. Και τους δικούς μας γίγαντες. Αυτούς που μόνο και να τους άγγιζες, ένιωθες και συ μεγάλος; Τώρα, ποιος από όλους αυτούς θα έβρισκε θέση σε κάποια ομάδα του χθες; Μάλλον ελάχιστοι, αν όχι κανείς. Τα δεδομένα αλλάζουν, η κρίση χτύπησε τους πάντες, το μπάσκετ ήταν αδύνατο να αποτελέσει εξαίρεση. Τα παχυλά συμβόλαια ανήκουν σε ημέρες που δεν ξανάρχονται. Δεκτό. Αντιληπτό. Αλλά όχι και μια συγκέντρωση ανάμεσα στους παίκτες που μετέχουν στο ελληνικό πρωτάθλημα να βαφτίζεται all star game. Οχι. Τέτοιο ματς δεν υφίσταται. Γιορτή ή όπως αλλιώς να το πουν, αναμφίβολα. Αλλά παιχνίδι αστέρων που δεν έχει αστέρες, συγγνώμη, αλλά δεν μπορεί!