Δεν είναι επίτευγμα

«Εμπεδώνεται ένα αίσθημα ασφάλειας στην κοινωνία» είπε ο Πρωθυπουργός στη χθεσινή συνάντηση/έλεγχο των πεπραγμένων επτά μηνών του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. «Εργαστήκαμε με συνέπεια και σχέδιο για να γίνουν ασφαλείς οι πόλεις, η ύπαιθρος και να γίνουν οι συνθήκες διαβίωσης ανθρώπινες» συμπλήρωσε ο αρμόδιος υπουργός λαμβάνοντας συγχαρητήρια για την απόδοσή του.

Είναι αλήθεια; Γιατί δεν είμαι σίγουρος ότι ενστερνίζονται οι περισσότεροι τέτοιες γενικευμένες – εύκολες θα τις έλεγα – διαπιστώσεις. Οχι γιατί δεν υπάρχει σχέδιο ή διάθεση. Υπάρχουν, αλλά δεν επαρκούν στην άνιση μάχη με τη διογκούμενη μικροεγκληματικότητα.

Εμμέσως πλην σαφώς το παραδέχονται Μητσοτάκης και Χρυσοχοΐδης καθώς έσπευσαν να συμπληρώσουν ότι «συζητήθηκαν οι δράσεις του υπουργείου για την αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας στις γειτονιές».

Αυτό όμως δεν είναι επίτευγμα της πολιτείας, είναι υποχρέωσή της. Και πρέπει να είμαστε φειδωλοί στα μεγάλα λόγια, ειδικά όταν η καθημερινότητα (μας) εκδικείται.

Και δύο (δανεικές) σκέψεις με την ευκαιρία: «Για ασφάλεια κυκλωθήκαμε με τείχη — και γίνανε τα τείχη φυλακή μας» και «Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες;».