Φράγμα

«Το νέο σχέδιο για πλωτά φράγματα είναι ένα ισχυρό μήνυμα της πολιτικής μείωσης των ροών», είπε ο Νότης Μηταράκης. Εντάξει, στην ελληνική αντιπολίτευση – μείζονα και ελάσσονα – δεν πείσθηκαν για την ισχύ του μηνύματος, αφού το σχολίασαν ελαφρώς ειρωνικά μιλώντας για δίχτυ που κρατάει μακριά τις μέδουσες. Ή αναρωτήθηκαν εξίσου δηκτικά από κοινοβουλευτικού βήματος «μα τι είναι οι μετανάστες, τσούχτρες;». Θα μπορούσε το κυβερνητικό στρατόπεδο να αντιτείνει πως οι πολιτικοί του αντίπαλοι τού κάνουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Θα μπορούσε αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – που δεν τη λες φιλοσύριζα – δεν κρατούσε αποστάσεις από την ιδέα, δηλώνοντας διά στόματος του εκπροσώπου της έτοιμη να ζητήσει διευκρινίσεις από την ελληνική κυβέρνηση για να – sic – μπορέσει  να καταλάβει καλύτερα τι σχεδιάζουν. Και τονίζοντας πως προτίθεται να «διαδραματίσει πλήρως τον ρόλο της σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου». Ας δεχθούμε, ωστόσο, για χάρη της κουβέντας πως όσα αναφέρει δημοσίως η Κομισιόν δεν είναι ενδεικτικά των πραγματικών της προθέσεων.

Α λα Τραμπ
Ας πάρουμε, δηλαδή, σαν υπόθεση εργασίας την επιχειρηματολογία που ακούγεται από ορισμένους κυβερνητικούς, σε κατ ’ιδίαν συζητήσεις, ότι οι Ευρωπαίοι θα βοηθήσουν τελικά οποιαδήποτε ελληνική πρωτοβουλία ενδέχεται να περιορίσει τον αριθμό προσφύγων και μεταναστών που θέλουν να καταλήξουν στα άλλα κράτη – μέλη. Μια ματιά στις τεχνικές προδιαγραφές της προκήρυξης του σχετικού διαγωνισμού αρκεί για να πειστεί κανείς πως το φράγμα δεν υπάρχει πιθανότητα να λειτουργήσει αποτρεπτικά. Εκεί αναφέρεται π.χ. ότι χρησιμοποιείται για την προστασία «υδάτινων περιοχών, εγκαταστάσεων, χώρων, ακτών και ανθρώπων από επιπλέοντα απορρίμματα, πετρελαιοκηλίδες, φύκια, επικίνδυνες μέδουσες, επιπλέουσες χημικές ουσίες κ.ά.». Επομένως, μάλλον εύκολα ένα σκάφος το καταστρέφει. Ή το παρακάμπτει μιας και δεν γίνεται να περιφραχθούν όλα τα νησιά απέναντι από τα τουρκικά παράλια. Για να το πούμε αλλιώς, πόσο καλή μπορεί να αποδειχθεί μια ιδέα στην οποία όλοι βρίσκουν τραμπικά στοιχεία, κάποιοι χαρακτηρίζοντάς την ακροδεξιά, άλλοι παράλογη και μερικοί λαϊκίστικη;