Πλέον δεν είναι πρωταπριλιά

Μοιάζει σαν ψέμα, αλλά (δυστυχώς για την ΑΕΚ) είναι αλήθεια. Εδώ και 13 συνεχόμενα ντέρμπι, εντός ή εκτός έδρας, η Ενωση μοιάζει ικανοποιημένη όταν δεν χάνει, καθώς δείχνει να «φοβάται» όχι να νικήσει, αλλά ακόμα και να διεκδικήσει τη νίκη.

Ηταν την 1η Απριλίου του 2018 (ναι, εκεί δεν ήταν ψέμα κι ας έγινε ανήμερα την πρωταπριλιά) όταν η – μετέπειτα πρωταθλήτρια – ΑΕΚ επικρατούσε στο ΟΑΚΑ του Παναθηναϊκού με 3-0.

Η σκληρή ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ που είχε επικρατήσει και του ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ με 1-0 (από τότε ο ΠΑΟΚ σκοράρει συνέχεια εκτός έδρας, όπου και αν παίζει στο πρωτάθλημα) και του Ολυμπιακού εις διπλούν με ανατροπή στα τελευταία λεπτά.

Στο ΟΑΚΑ 3-2 από 1-2 και στο Καραϊσκάκης 2-1 από 0-1 στο 81′! Δεν είχε χάσει ούτε στην Τούμπα (0-0) με το γκολ του Βαρέλα να μην μετράει στο τέλος (άσχετα έαν τελικά ο Κομίνης το μέτρησε στο φύλλο αγώνα στα αποδυτήρια!) και να ακολουθούν όσα έγιναν που έδωσαν το παιχνίδι στα χαρτιά στην Ενωση (3-0) που δεν είχε χάσει ούτε από τον Παναθηναϊκό (1-1) στο παιχνίδι που ήταν τυπικά εκτός έδρας στο ΟΑΚΑ.

Πέντε νίκες και μια ισοπαλία για την πρωταθλήτρια εκείνη τη σεζόν, που όμως την άφησε και πέρασε έτσι. Ο προπονητής έφυγε, ενίσχυση (παρά τα εκατομμύρια του Τσάμπιονς Λιγκ) σοβαρή δεν έγινε και τα αποτελέσματα καταγράφονται εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, από εκείνη την πρωταπριλιά του 2018.

Ηττες σχεδόν με κάτω τα χέρια εκτός έδρας (ακόμα και από τον Παναθηναϊκό εφέτος με ολική ανατροπή για τους Πράσινους 3-2 από 0-2) και απλά ικανοποίηση για κάποιες ισοπαλίες εντός, που συνήθως η ΑΕΚ ήταν αυτή που κυνηγούσε στο σκορ και ισοφάριζε προς το τέλος. Και φυσικά δύο ήττες σχεδόν χωρίς πίεση στον αντίπαλο από τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ σε ισάριθμους τελικούς Κυπέλλου.

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και η ευθύνη βαρύνει (σχεδόν) εξ ολοκλήρου τη διοίκηση που δεν στήριξε την πρωταθλήτρια του 2018 όπως θα έπρεπε.

Το πιο άσχημο δεν είναι ότι δεν κερδίζει, είναι η εικόνα που έχει και δείχνει ότι προσπαθεί να μη χάσει.