Πρόσωπο

Με μεγάλη ταχύτητα ξετυλίγεται το κουβάρι Παπαγγελόπουλου στην Προανακριτική της Βουλής.

Ο πρώτος γύρος μαρτύρων βοήθησε να σχηματιστεί η σαφής εικόνα ενός κυκλώματος το οποίο λειτουργούσε εκτός θεσμικών διαδικασιών και δρούσε στο περιθώριο (ή στον υπόνομο) της συντεταγμένης πολιτείας.

Ενα κύκλωμα στο οποίο μετείχαν σε απόλυτη συνεννόηση δικαστικοί, εμπλεκόμενοι σε υποθέσεις, δικηγόροι, εκδότες συγκεκριμένων εντύπων και δημοσιογράφοι.

Δεν τα ξέραμε αυτά; Ασφαλώς τα ξέραμε. Με ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις. Απλώς τώρα τα ονοματεπώνυμα στοιχειοθετούνται με μαρτυρίες.

Εχουμε πλέον μια τεκμηριωμένη εικόνα πώς το συγκεκριμένο κύκλωμα έστηνε υποθέσεις, πώς διοχέτευε δημοσιεύματα, πώς καθοδηγούσε μάρτυρες, πώς μεθόδευε δικογραφίες, πώς δίωκε ή αθώωνε, πώς διεκπεραίωνε πολιτικές προγραφές.

Πώς χρησιμοποιούσε τελικά τη Δικαιοσύνη για να εκκαθαρίζει πολιτικούς (και προσωπικούς) λογαριασμούς.

Ακόμη κι έτσι όμως, παρέμενε ένα ερώτημα: ποιος τα ενορχήστρωνε αυτά; Ποιος κινούσε τα νήματα;

Προφανώς το ξέραμε και αυτό. Εχει γραφτεί. Αλλά φυσικά δεν αρκούν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες και εκτιμήσεις για να στείλουν τον Παπαγγελόπουλο στο εδώλιο. Χρειάζονται στοιχεία.

Με την κατάθεση Ράικου συνδέθηκαν τα γεγονότα με έναν υπεύθυνο. Η υπόθεση είχε ονοματεπώνυμο. Απέκτησε και πρόσωπο.

Οι περιγραφές είναι εφιαλτικές. Ανατριχιαστικές. Και μοιάζει αναμενόμενο το κουβάρι να ξετυλιχτεί κι άλλο. Για άλλους. Και για όλους.

Περιμένουμε να καταθέσουν ακόμη περισσότεροι από σαράντα μάρτυρες. Εκ των πραγμάτων, η διερεύνηση της δράσης του κυκλώματος θα επεκταθεί και σε άλλες υποθέσεις, πέρα από την υπόθεση Novartis.

Αλλωστε, παράλληλα με την Προανακριτική διεξάγεται από τον Αρειο Πάγο και μια καθαρά δικαστική έρευνα για την υπόθεση.

Τα ωραιότερα λοιπόν έρχονται.

Επί του παρόντος, δύο χρήσιμες υπομνήσεις.

Πρώτον, δεν υπάρχει περίπτωση να προστατευτούν κάποιοι ή έστω να πέσουν στα μαλακά. Ακόμη κι αν υπήρχαν τέτοιες προθέσεις από παράγοντες της συμπολίτευσης ή από οπαδούς του κατευνασμού, είναι καταφανές ότι δεν μπορούν πλέον να υλοποιηθούν.

Τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Θα πάνε έως το τέλος.

Δεύτερον, η εκκαθάριση δεν θα σταματήσει προφανώς στους πρωταγωνιστές του κυκλώματος. Θα επεκταθεί στους συνεργούς τους στη Δικαιοσύνη και στον Τύπο.

Οποια συμμετοχή κι αν έχουν στην υπόθεση. Μικρή ή μεγάλη, θα το βρει η υπηρεσία – δεν είναι δική μας δουλειά.

Αυτό όμως σημαίνει τελικά εξυγίανση. Είναι κρίσιμο (και χρήσιμο) όσοι μετείχαν στο «κύκλωμα Ρασπούτιν» να πληρώσουν με προσωπικό κόστος την κατάλυση της δημοκρατικής νομιμότητας.

Οχι για λόγους αντεκδίκησης, δικαίωσης ή αυταρέσκειας.

Αλλά επειδή είναι ο μόνος τρόπος να μην επαναληφθεί μια προσπάθεια που πρωτίστως προσέβαλε και υπονόμευσε τη δημοκρατία μας.