Τα ορφανά

Έκαστος εφ’ ώ ετάχθη και οι αποβάθρες του μετρό υπόβαθρα προπαγάνδας: επί ΣΥΡΙΖΑ κατά των Γερμανών, επί ΝΔ κατά των αμβλώσεων. Διότι ιερή αποστολή των ανωφελών μάνατζερ που αναλαμβάνουν τους οργανισμούς κοινής ωφελείας είναι να ικανοποιούν τα γούστα των κομματικών ανωτέρων τους ώστε να μην κινδυνεύει η θέση τους.

Επειδή το 2015 στην εξουσία ήταν η εθνικοαπελευθερωτική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι επικεφαλής της ΣΤΑΣΥ πρόβαλλαν στους σταθμούς του μετρό βίντεο εθνικής διαπαιδαγώγησης για την κατοχή, τις ναζιστικές θηριωδίες και τα δισεκατομμυριάκια που πρέπει να εισπράξουμε σήμερα για όσα έκαναν οι πάπποι και προπάπποι των σημερινών Γερμανών  στους δικούς μας πάππους και προπάππους. Επειδή ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης μέσα στην εθνοσωτήρια ορμή του να επιλύσει το δημογραφικό,  τάχθηκε κατά των αμβλώσεων, εμφανίστηκαν αμέσως στο μετρό διαφημίσεις ηθικής διαπαιδαγώγησης υπέρ των εμβρύων.

Διότι είναι πλάνη να νομίζουμε πως το μετρό  υπάρχει για να εξυπηρετεί τις μετακινήσεις των κατοίκων της πόλης. Αφού ο λόγος ύπαρξης των δρόμων είναι να ασκούν την εξουσία τους και να επιδεικνύουν τη δύναμή τους μικρότερα και μεγαλύτερα κόμματα, σωματεία, συνδικάτα, κλείνοντάς τους όποτε τους αρέσει, γιατί οι σιδηροτροχιές να έχουν άλλον προορισμό; Υπάρχουν και αυτές για να ασκούν την εξουσία τους στους επιβάτες πότε τα ορφανά του Βελουχιώτη και πότε του Χριστόδουλου, κάτι το φανατικό και το ακραίο οπωσδήποτε. Όπως οι ζηλωτές της  οργάνωσης «Αφήστε με να Ζήσω» που ανέλαβε να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των αγέννητων, όπως οι αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν αναλάβει να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των προ 75ετίας νεκρών.

Και έτσι, απολαμβάνουμε αριστερή εθνική και δεξιά ηθική διαπαιδαγώγηση, αίμα ηρώων και κύτταρα αγέννητων που θα γίνονταν και αυτοί ήρωες, πολεμώντας δίπλα στον Βελουχιώτη ή στον Χριστόδουλο.

Παντού υπάρχουν περιθωριακές ομάδες που αναλαμβάνουν τέτοιους ρόλους, μόνο σε χώρες με ακραίους πολιτικούς γίνονται πρωταγωνιστές: οι ακραίοι πολιτικοί τους φέρνουν στο κέντρο. Τι να φέρουν; Τι λειτουργία του μετρό; Την κατάσταση των συγκοινωνιών της Αθήνας; Αυτά είναι θέματα που απαιτούν οργάνωση, κεφάλαια, γνώση, προγραμματισμό, προσπάθεια. Αν υπήρχαν, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη θα είχαν μετρό και συγκοινωνίες ανθρώπινες εδώ και δεκαετίες.

Αν το καλοσκεφθούμε όμως, είναι απολύτως βέβαιο ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας είναι ήδη νεκρό και μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι ακόμα μεγαλύτερο είναι αυτό που δεν γεννήθηκε ακόμα. Εμείς, τι είμαστε; Περαστικές σκιές. Ευτυχώς που τα ορφανά του Βελουχιώτη και του Χριστόδουλου, μας χρειάζονται για να τα ψηφίζουμε και ασχολούνται τουλάχιστον με τη διαπαιδαγώγησή μας.