Ηταν αναπόφευκτος ο πόλεμος;

Ετσι δεν ξεκινούν και δεν τελειώνουν όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι; Ξεκινούν από την περιφέρεια και εξαπλώνονται στο κέντρο. Από το Σαράγεβο στην καρδιά της Ευρώπης. Από το Κουκάκι στην καρδιά των Εξαρχείων. Πού αλλού θα μπορούσε να τελειώσει ο μεγάλος πόλεμος των καταλήψεων εάν όχι στο Vox; Μόνο εκεί θα μπορούσε εάν λάβει υπόψη του κανείς πως η κήρυξη του πολέμου έγινε με ένα τελεσίγραφο – το τελεσίγραφο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να εκκενωθούν τα κατειλημμένα κτίρια εντός δεκαπέντε ημερών.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει πως το τελεσίγραφο εξέπνευσε στις 5 Δεκεμβρίου. Αλλά πέρα από την απλή εξιστόρηση των γεγονότων, θα κληθεί να απαντήσει και στα κλασικά ερωτήματα που καλούνται να απαντήσουν όλοι οι ιστορικοί των πολέμων. Ποιες ήταν οι αιτίες και οι αφορμές αυτού του πολέμου; Υπήρχε τρόπος να αποφευχθεί ο μεγάλος πόλεμος των καταλήψεων, η διάρκεια του οποίου σήμερα παραμένει ακόμη άγνωστη; Ή ήταν αναπόφευκτος;

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως δεν ήταν. Πως τόσα χρόνια η Αθήνα ζούσε με τις καταλήψεις της και ζούσε χωρίς να μυρίζει μπαρούτι στον αέρα – ή έστω χωρίς την οσμή της μπογιάς με την οποία έλουσαν οι καταληψίες τους αστυνομικούς στο Κουκάκι. Δεν είναι βέβαιο όμως πως θα συμφωνούσαν όλοι. Μάλλον δεν θα συμφωνούσε η ιδιοκτήτρια του City Plaza, του ξενοδοχείου που μπορεί να καταλήφθηκε για έναν ευγενικό σκοπό, τη φιλοξενία προσφύγων και μεταναστών, αλλά καταλήφθηκε χωρίς τη δική της συγκατάθεση και παρέμεινε κατειλημμένο παρά τις διαμαρτυρίες της.

Σύμπτωση ή όχι, το City Plaza εκκενώθηκε λίγο μετά την επίδοση του τελεσιγράφου από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αλλά αυτή δεν ήταν μια στιγμή θριάμβου του νόμου και της τάξης. Ηταν η αποκατάσταση ενός δικαιώματος, το οποίο δεν αμφισβητεί κανένας όταν αφορά τα δικά του υπάρχοντα. Ηταν η αποκατάσταση του δικαιώματος στην ιδιοκτησία, το οποίο μπορεί να θεωρεί κανείς μήτρα όλων των κακών, αλλά για να είναι συνεπής οφείλει να διώξει το κακό πρώτα από το δικό του σπίτι πριν επιχειρήσει να το διώξει από τα σπίτια των άλλων.

Από αυτή την άποψη, ο πόλεμος ξέσπασε επειδή η επανάσταση απέναντι στο κακό έγινε σε λάθος μέρος. Οι επαναστάτες ξεκίνησαν από τα σπίτια των Εξαρχείων ή από το σπίτι της οδού Ματρόζου και της οδού Παναιτωλίου στο Κουκάκι, ενώ θα έπρεπε να ξεκινήσουν από τα σπίτια των οικείων τους. Από την οικογενειακή εστία στην ιταλική επαρχία, τη γαλλική εξοχή και τις ελληνικές συνοικίες ή απ’ όπου αλλού προέρχονται όλοι εκείνοι που πήραν μέρος στις καταλήψεις και τελικά στον μεγάλο τους πόλεμο που μαίνεται εδώ και λίγο καιρό και κανένας δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει.

Σκηνές από αυτόν τον μεγάλο πόλεμο μπορεί να δει κανείς στα κινηματογραφικά επίκαιρα που διανέμει η Αστυνομία. Μπορεί να τις δει όχι για να βγάλει συμπεράσματα ή για να γράψει την ιστορία του πολέμου – πόσο αντικειμενικά να γράψει την ιστορία από ένα βίντεο που δείχνει τους αστυνομικούς σε αμυντική στάση και μόνο να λούζονται με μπογιές; Αλλά για να θυμηθεί πως μαζί με κάθε μεγάλο πόλεμο διεξάγεται ταυτόχρονα κι ένας πόλεμος προπαγάνδας. Και πως πολλές φορές είναι αυτός ο δεύτερος που κρίνει τον νικητή.