Οικονομικόςθερμοστάτης

Ποια είναι η μεσαία τάξη στην Ελλάδα σήμερα; Σίγουρα όχι αυτή που ήταν όταν ξεκινούσε η τελευταία υπερδεκαετής κρίση, το 2008. Η μείωση του 25% που επέφερε στο ΑΕΠ, η οποία πρακτικά συνεπάγεται ανάλογη μείωση των εισοδημάτων (σχεδόν) όλων των Ελλήνων το ίδιο διάστημα, ανακάτεψε τόσο την κοινωνική και οικονομική «τράπουλα» στη χώρα, όσο και την αμερικάνικη στο πρώτο τρίτο του περασμένου αιώνα. Κι ενδεχομένως περισσότερο. Με τα γνωστά αποτελέσματα. Το παράδοξο είναι όμως ότι αυτή την αλλαγή – ίσως επειδή έχει κι έντονα κοινωνικά και κατ’ επέκταση δυσνόητα στοιχεία – δείχνουν να την αντιλαμβάνονται λιγότερο απ’ όλους τα οικονομικά επιτελεία όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων της κρίσης.

Απόδειξη; Προσέξτε τη στοχοποίηση των μέτρων που ανακοινώνονται όλα αυτά τα χρόνια. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη, για τη στήριξη της Χ ή της Ψ ομάδας, είναι κατά βάση αυτά της προ του 2008 περιόδου, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι ο «οικονομικός θερμοστάτης» της χώρας έχει αλλάξει και μαζί μοιραία και ο κοινωνικός. Καταρχήν δεν έχει απαντηθεί ακόμα το κρίσιμο ερώτημα: Πού ορίζεται η μεσαία τάξη σήμερα; Ποια είναι τα οικογενειακά εισοδηματικά περιθώριά της; Τι συμβαίνει, για παράδειγμα, στην γκρίζα ζώνη των πρώην 50.000 – 40.000 ευρώ ετησίως, που έπεσε στις 30.000 ή και παρακάτω, αλλά εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως εύπορη ενώ δεν είναι; Υπάρχει φορολογική πολιτική ελάφρυνσης γι’ αυτή ή όχι;

Το σίγουρο είναι πως ευδιάκριτη διάκριση δεν υπάρχει. Και το αποτέλεσμα είναι να προκαλείται μια άνευ προηγουμένου σύγχυση, καθώς στο τέλος της ημέρας κανείς δεν γνωρίζει «πού ανήκει», ανεξαρτήτως του πώς αυτοπροσδιορίζεται, με αποτέλεσμα να μην είναι και ικανοποιημένος. Αν ρωτήσεις σήμερα 10 Ελληνες, οι οκτώ θα απαντήσουν ότι εξακολουθούν να ανήκουν στη «μεσαία τάξη». Στην πραγματικότητα, όμως, την έχουν αποχαιρετήσει εδώ και καιρό. Κι ενώ είναι αποδέκτες ελαφρύνσεων, δηλώνουν δυσαρεστημένοι, αφού το εισόδημα τους δεν είναι αυτό που ήταν και δύσκολα θα ξαναγίνει.

Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει μια διάχυτη δυσαρέσκεια. Η οποία για να αντιμετωπιστεί θα πρέπει όλα να ξαναρχίσουν από την αρχή. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια κάνει αναγκαστική επανεκκίνηση σε όλα τα επίπεδα. Ηρθε η ώρα να την κάνει και σ’ αυτόν τον ευαίσθητο διαχωρισμό. Και την αρχή θα πρέπει να κάνουν οι κυβερνήσεις, οι οποίες αντί να απευθύνονται γενικά κι αφηρημένα στην αμφισβητούμενη «μεσαία τάξη», καλό θα είναι να διευκρινίζουν ότι τώρα απευθύνονται στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, μετά στους δημοσίους κι ούτω καθεξής. Αλλιώς, όλοι θα παραμείνουν δυσαρεστημένοι.