Η ειρηνική διέξοδος

Η επανειλημμένη, τις τελευταίες μέρες, αναφορά από έγκριτους νομικούς στο ενδεχόμενο προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα της υφαλοκρηπίδας δεν πρέπει να περνά απαρατήρητη. Αξιέπαινες οι προσπάθειες ειδημόνων και παρατηρητών να παραθέτουν χάρτες της Ανατολικής Μεσογείου και να αναλύουν άρθρα του Δικαίου της θάλασσας, όμως η προσοχή της ελληνικής πολιτείας πρέπει να στραφεί επειγόντως στην επιδίωξη της Τουρκίας να συρθεί η Ελλάδα στο τραπέζι των διμερών διαπραγματεύσεων μαζί της.

Η Αγκυρα μετέρχεται τον απειλητικό καταιγισμό προκλήσεων επιδιώκοντας να πειθαναγκάσει την Αθήνα σε πολιτική διαπραγμάτευση μαζί της ή να την εξωθήσει σε εκνευρισμό τον οποίο θα εκμεταλλευτεί, όπως κάνει οσάκις προκαλεί τις δικαιολογημένες ελληνικές απαντήσεις. Είναι χαρακτηριστική η προκλητική φρασεολογία του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών το οποίο, αντιδρώντας σε δηλώσεις του έλληνα πρωθυπουργού, έφτασε στο σημείο να επαναφέρει πρόσφατα το τουρκικό «αφήγημα» περί του πνιγμού των Ελλήνων στα νερά του Αιγαίου το 1922. Και αυτό όχι μόνο σε μια προσπάθεια να εκφοβίσει την ελληνική πλευρά ή να ενισχύσει τον φανατισμό του εσωτερικού της ακροατηρίου, που έχει κάθε λόγο να στρέψει την προσοχή του σε εξωτερικούς δαίμονες και εχθρούς. Κύριος στόχος της, να εγκαταλείψει η Ελλάδα την ψύχραιμη στάση της και, με αντιστροφή των όρων, να παρουσιαστεί η Αθήνα στη διεθνή κοινή γνώμη ως επιθετική απέναντι στη γείτονά της.

Μέσα σε αυτή την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και τον κίνδυνο «ατυχημάτων», η Αθήνα οφείλει να προετοιμαστεί για τον δρόμο προς τη Χάγη, που αποτελεί την ειρηνική διέξοδο από την κατάσταση στην οποία εξωθεί τα πράγματα η Τουρκία.

Η μεγάλη νομική και πολιτική πείρα των κ.κ. Χ. Ροζάκη και Ευ. Βενιζέλου εκφράστηκε με άρθρα τους στον Τύπο με την επισήμανση του ενδεχομένου προσφυγής της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η πολιτική ηγεσία της χώρας οφείλει να εστιάσει ιδιαίτερα την προσοχή της στο θέμα αυτό, όχι μόνο διότι η προσφυγή στο δικαιοδοτικό αυτό όργανο των Ηνωμένων Εθνών έχει σοβαρές πιθανότητες να καταλήξει στην ικανοποίηση υπολογίσιμου ποσοστού των ελληνικών θέσεων αλλά και διότι, ακόμη και στην περίπτωση που η τουρκική πλευρά δεν δεχθεί τη δικαστική επίλυση της διαφοράς της υφαλοκρηπίδας, θα έχει εξόφθαλμα αρνηθεί να θέσει στην κρίση του διεθνούς δικαστηρίου αυτά τα οποία η ίδια διακηρύσσει κατά κόρον ότι συμβαδίζουν με το Διεθνές Δίκαιο.

Οσο κι αν προσάπτονται πολλά στα Ηνωμένα Εθνη για «αδράνεια» ή για «απλή θέαση» όσων συμβαίνουν στην υφήλιο, ας μην ξεχνάμε ότι οι αποφάσεις των ίδιων και των οργάνων τους συνιστούν σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα άνομων πρωτοβουλιών κρατών-ταραξιών που επιδιώκουν να ενδύσουν με μανδύα νομιμότητας τα ανομήματά τους.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή