Μια περίεργη συμφωνία

Μια περίεργη συμφωνία
Στις 5 Ιουλίου 2019, ημέρα Παρασκευή, δύο ημέρες ακριβώς πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, η κυβέρνηση προετοιμαζόταν για τη  συγκέντρωση που θα πραγματοποιούσε το ίδιο βράδυ στο Σύνταγμα ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας, και με την οποία – έτσι πίστευαν οι οπαδοί, γιατί ο ίδιος τεχνηέντως το διακινούσε – «θα γυρίσει το αποτέλεσμα». Και ας είχε παρουσιαστεί αποβραδίς κι άλλη -καταδικαστική – δημοσκόπηση της «φιλικής» ALCO για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Open. Η οποία έδινε στη ΝΔ από 31% έως 34%, στον ΣΥΡΙΖΑ εννέα με δέκα μονάδες λιγότερο, από 22% έως 24%, στο ΚΙΝΑΛ από 6% έως 7%, κ.λπ. κ.λπ.

Οι πιο προνοητικοί εκ των υπουργών είχαν αρχίσει ήδη να μαζεύουν αρχεία και προσωπικά αντικείμενα από τα γραφεία υπό άκρα μυστικότητα – μη και μαθευτεί και επηρεάσει την ψυχολογία των οπαδών.

Ενας όμως είχε δουλειά να κάνει. Λέγεται Ευάγγελος Αποστολάκης, διαδέχθηκε στο υπουργείο Αμυνας τον γνωστό Καμμένο, και ακριβώς το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, της τελευταίας «εργάσιμης» προ των εκλογών της Κυριακής που θα σηματοδοτούσαν την πολιτική αλλαγή, υπέγραψε μια βαρυσήμαντη – από κάθε πλευρά – επιστολή προς την αμερικανική κυβέρνηση: ζητούσε να πληροφορηθεί το κόστος για την αγορά 7 ελικοπτέρων Sikorsky MH-60R (Romeo) με τον εξοπλισμό τους και ανταλλακτικά (κινητήρες, ραντάρ, οπλικά κ.τ.λ.), αλλά και την εκπαίδευση του προσωπικού. LoR Letter of Request το λέμε αυτό στην εύανδρο Ηπειρο και είναι μια διαδικασία που δεσμεύει την κυβέρνηση – αφού ρωτάς, πάρε και την απάντηση: συνολικό κόστος 600 εκατ. δολάρια!

Δύσκολο να εξηγηθεί γιατί ο Αποστολάκης, με το ενάμισι πόδι εκτός υπουργείου, υπέγραψε την επιστολή, το Letter of Request για αυτή τη σημαντική, από κάθε πλευρά, αγορά των 7 ελικοπτέρων Sikorsky. Για τους καλοθελητές (ίσως και κακόγλωσσους), ενδέχεται να αποτελεί μια εξήγηση το γεγονός ότι η γνωστή μας και από άλλες προμήθειες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων Lockheed Martin παράγει τα ελικόπτερα Sikorsky, αλλά και πάλι όχι.

Στις 7 Ιουλίου, δύο ημέρες μετά, επιβεβαιώνονται οι δημοσκοπήσεις, η χώρα αλλάζει σελίδα, και στις 10 Ιουλίου το υπουργείο Αμυνας το παραλαμβάνει από τον Ευ. Αποστολάκη, παρά πάσα προσδοκία αλλά και πρόβλεψη, ο Ν. Παναγιωτόπουλος.

Δεν έχει ακούσει τίποτε για τη διαδικασία που έχει ξεκινήσει ο προκάτοχός του για την προμήθεια και το νέο συμβόλαιο με τη Lockheed Martin. Θα το πληροφορηθεί και αυτός, όπως και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, με ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δύο ημέρες αργότερα, στις 12 Ιουλίου. Σύμφωνα με αυτήν, η  αρμόδια αμερικανική υπηρεσία για τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων (DSCA) ανακοίνωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο πως το Κογκρέσο ενημερώθηκε για την πιθανή πώληση στην Ελλάδα των ελικοπτέρων. Στην ανακοίνωση αναφερόταν μάλιστα πως η πώληση θα ενισχύσει την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις ικανότητες του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας να υποστηρίζει νατοϊκές αποστολές και να παραμένει διαλειτουργικό με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Αναφερόταν δε σαφώς υπό τύπον διευκρίνισης ότι η απόκτηση των ελικοπτέρων από την Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει τις ισορροπίες στην περιοχή της Μεσογείου. Και κατέληγε: «Η υπηρεσία για τη Συνεργασία στον τομέα της Αμυνας και της Ασφάλειας των ΗΠΑ παρέδωσε την απαιτούμενη επιβεβαίωση στο Κογκρέσο για την πιθανή πώληση, στις 12 Ιουλίου του 2019».

Μια περίεργη συμφωνία II
Ωραία ως εδώ; Πάμε παρακάτω: αφού συμβαίνουν όλα αυτά, δηλαδή:

_• η προμήθεια θα ενισχύσει την αμερικανική εξωτερική πολιτική

_• τις ικανότητες του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας να υποστηρίζει νατοϊκές αποστολές

_• και να παραμένει διαλειτουργικό (το Πολεμικό Ναυτικό) με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τουτέστιν ό,τι παγίως συμβαίνει, τι είναι αυτό που ώθησε τον Αποστολάκη να υπογράψει άρον άρον την επιστολή εκδήλωσης έμπρακτου ενδιαφέροντος, μόλις δύο ημέρες πριν από τις εκλογές; Ποιο άλλο έκτακτο γεγονός είχε προκύψει, πλην του κορυφαίου ότι θα πραγματοποιούνταν εκλογές σε δύο ημέρες (και θα άλλαζε η πολιτική κατάσταση, σημειώνω παρεμπιπτόντως…);

Αδυνατώ να εντοπίσω. Γνωρίζω όμως τα ακόλουθα αναφορικά με την προμήθεια πολεμικού υλικού:

_• εν πρώτοις, συγκαλείται η Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής (έργο Βενιζέλου Ευάγγελου, η διαδικασία, να τα λέμε κι αυτά), η οποία εξετάζει το βάσιμο μιας προμήθειας

_• κατά δεύτερον, αφού εγκρίνει η Επιτροπή, η απόφαση εισάγεται στο ΚΥΣΕΑ, το οποίο πρέπει να αποφανθεί καταφατικά, και εν συνεχεία

_• ο αρμόδιος υπουργός προχωρεί στην υπογραφή της συμβάσεως.

Ενδεχομένως, αν πρόκειται για προμήθεια πολύ μεγάλου ύψους, μπορεί να περάσει και δύο φορές από το ΚΥΣΕΑ: μία για να ενημερωθούν τα μέλη του οργάνου περί της αναγκαιότητας της προμήθειας και μία για την οριστική απόφαση.

Εδώ λοιπόν, έχουμε ένα θέμα: δύο ημέρες πριν από τις εκλογές και με την κυβέρνηση να ετοιμάζει τα «μπογαλάκια» της, κατά το κοινώς λεγόμενο, ΔΕΝ συνεδρίασε κανένα ΚΥΣΕΑ. Δεν συνεδρίασε και καμία Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής, πολύ απλά γιατί δεν υπήρχε Βουλή – είχε διαλυθεί στις αρχές Ιουνίου προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Είχε εξασφαλιστεί η συναίνεση της Επιτροπής Εξοπλισμών της Βουλής σε χρόνο πρωθύστερο; Είναι προς διερεύνηση αυτό. Αλλά πάλι, ποιος λόγος υπήρχε να καθυστερήσει τόσο ώστε να χρειαστεί να φτάσουμε στο παρά ένα της αποχώρησης της Βουλής για να υπογραφεί αυτό το Letter of Request;

Κάθε εξήγηση δεκτή, εννοείται. Για όλα. Και από την κυβέρνηση φυσικά, η οποία προ τριμήνου, από διαρροές, είχε αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα υλοποιήσει την ύψους 600 εκατ. δολαρίων συμφωνία για την αγορά των 7 ελικοπτέρων Sikorsky MH-60R (Romeo), επειδή δεν υπάρχουν τα σχετικά κονδύλια στον προϋπολογισμό.

Εκτοτε δεν ακούσαμε κάτι σχετικό. Θα υλοποιήσει μια αγορά για την οποία εκδηλώθηκε ενδιαφέρον κάτω από τέτοιες, τουλάχιστον, περίεργες συνθήκες;

Δεν πληρώνουν το κόμμα
Ο πρόεδρος Αλέξης ο άχαστος προσπαθεί ο μαύρος να  δημιουργήσει συνθήκες κόμματος  ευρύτερου του πραγματικού σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τα πάντα τον τραβάνε κολλημένο στο έλος της κομματικής ακινησίας. Και δεν είναι μόνο τα γεροντοπαλίκαρα που τον περιβάλλουν και δεν τον αφήνουν τον άνθρωπο να πάρει μια ανάσα, είναι και η Κοινοβουλευτική Ομάδα που του κάνει πλάκα. Κανονική. Ενθυμείσθε ασφαλώς ότι μέγας θόρυβος είχε προκληθεί μέσα στο καλοκαίρι, όταν ο γραμματέας Σκουρλέτης, αυτή η μορφή της πολιτικής, είχε ζητήσει από τους βουλευτές να καταβάλλουν το 40% των αποδοχών τους στο κόμμα, εντολή την οποία οι περισσότεροι βρήκαν εξωπραγματική και την απέρριψαν με φράσεις του είδους «δεν θα δίνουμε εμείς λεφτά για να συντηρείτε εσείς κηφήνες» και τέτοια. Χθες πληροφορηθήκαμε ότι η κρίση, επ’ αυτού, παρά τα σαλπίσματα του προέδρου Αλέξη για την τελική έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα της ΝουΔού, δεν…

Οπαδοί του «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» είναι σαράντα ένας βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (δεν καταβάλλουν δηλαδή το επιπλέον 20% του μισθού τους που τους ζητήθηκε – ένα άλλο 20% τους παρακρατείται κατευθείαν από τον λογαριασμό τους στο λογιστήριο της Βουλής, οπότε δεν έχουν και να γκρινιάζουν γι’ αυτό).

Εντάξει, μην τρελαίνονται κιόλας. Συμβαίνουν αυτά με τα κόμματα που χάνουν την εξουσία. Οσο είναι πάνω, δεν τίθεται το παραμικρό ζήτημα για έξοδα, και ειδικά για έξοδα που αφορούν το κόμμα. Οταν πέφτουν, είναι που αρχίζουν τα δύσκολα. Να ρωτήσουν τους πασόκους που είναι μαζί τους, να τους εξηγήσουν το έργο…